Valla ben şimdiye kadar selam verdiğim 100 motorcunun sadece 3-4'ünden selam aldım. Basit bir selamı bile vermeyen adamlardan durup da yardım önermesini beklememek lazım aslında. Şunu kabul etmeliyiz: her ne kadar motor ayrı bir kültür ve bilinci temsil etse de yanımızdan geçen motorcu bu toplumun ortalama bir ferdini yansıtıyor aslında. Bu toplum he kadar bencil, çıkarcı, riyakar ve iki yüzlüyse yanımızdan geçen ortalama bir motorcu da o kadardır, taksi de o kadardır, jeep de o kadardır. Şimdiye kadar yardıma ihtiyaç duymadım, umarım da duymam. Ama eğer yolda kalırsam sadece yukarıda bahsettiğim o yüzde 3-4'lük kısmın bana denk gelmesini beklerim. Şansım varsa da bir an önce gelirler.
Haa, ben dün sizi görseydim ne yapardım? Valla elimden birşey gelmez, motordan da lastikten de anlamam. Yanımda da üç beş ufak alet ve 2-3 kilo köpek maması dışında da birşey taşımıyorum ne yazık ki. Yani yardım edemeyeceğim çok açık ve net. Ama yine de dururdum, elimden gelecek birşey olup olmadığını sorardım. Tamam, motordan lastikten anlamam. Ama misal, şarjı bitmiş adama çekiciyi araması için telefonumu vermek elimden gelebilecek bir şeydir, olur ya. Unutmamalıyız, aslında hepimizin elinden gelecek bir şey vardır. Ufak bir geçmiş olsun dileği, ve kısa bir süreliğine de olsa yolda kalmış adamın çaresizliğini paylaşmak çok çok büyük yardımdır aslında, ve hepimizin elinden gelir bu. Motordan lastikten anlamak değildir her şey. Sadece biraz empati gerekiyor, o kadar.
Hepimiz insanların duyarsızlığından, bencilliğinden yakınıyoruz ya aslında. Bunu değiştirmeye kendimizden başlamalıyız. Biz değiştikçe, diğerlerinin de değiştiğini, değişebileceğini göreceğiz. Evet, herkesi değiştiremeyiz. Ama yukarıda bahsettiğim yüzde 3-4'lük oranı 10-15'e çıkarabiliriz. Yeri geldiğinde yol vererek, yol verene teşekkür ederek, ya da yolda kalana yardım sunarak bunu yapabiliriz Ve belli mi olur, bizim birine yaptığımız küçücük bir yardım, o kişinin bir başkasının hayatını kurtarmasına vesile olur.
Sağlıcakla kalın,
