Ahmedim,
Buyuk geçmiş olsun, onemli hasar olmadan atlatmıs olman büyük sans.
Motora gelen hasara gelince ; mallarımıza maddi manevi hepimiz baglanıyoruz.
ama ben kendi tecrubelerimden dolayı bunu bıraktım.
hele manevi hiç baglanmıyorum. En onemli varlıgım kendimin. Bu benim dusuncem. Sebebide su ; Biz cok kolay bu hayattan gidebiliyoruz. fakat mallar oyle yada boyle, yamulsada bozulsada buralarda duruyor. ve bu benim sinirime dokunuyor.
babam vefat ettiginde arabası (aylarca) gıcır gıcır otoparkta kendi park ettiği sekliyle durdu. gordukce deli olduk. babam yok bu araba burda nasıl durur sapasaglam diye.
bırak arabayı motoru ; Babamın bir hırkası vardı. en az 40 senelik. Annem daha cumartesi gunu anlattı. Aldıkları zaman (40 sene once) ya bu hırka nasıl yıkanır, cekermi acaba, biz bunu Yengeme goturelım o bilir yıkamasını diye yengeme vermişler o yıkamıs (kıyamamıslar zarar gelmesın dıye). Babam 5 sene once vefat etti, hırkayı yıkayan yengem gecen sene. Hırka sapasaglam duruyor. Cumartesi balkonda oturuyoruz annem hırkayı verdı, hava serin usume diye. Allah cezasını versin hırkanın. yakacaktım sapasaglam duruyor dıye.
bunları yasadıktan sonra bır malım eskır hasar gorurse seviniyorum, ben bunu eskitiyorum, o beni eskitmiyor diye. koltuk sigaradan deliniyor oh diyorum.
belkı sacma ama boyle hıssediyorum. kusura bakmayın asabım bozuldu.