- Katılım
- 1 Ağu 2012
- Mesajlar
- 854
- Konu Yazar
- #1
Merhaba arkadaşlar, Cumartesi 25 Mayıs itibarı ile ilk uzun yol gezimi tamamlanmış bulunuyorum.
Viyana'dan yola çıkıp Villach'tan oto kuşet ile Edirne. oradan kara yolu ile İstanbul ve devamında Giresuna. Giresunda 3 günlük dağ turu ve sonra aynı güzergahtan Viyanaya dönüş. Toplamda yaklaşık 4000 km
Gezi ile ilgili fotolara buradan erişebilirsiniz.
Ekipman:
eksik ekipman:
Yolculuk:
Yağmurlu bir cumartesi günü öğlen 15'de Viyanadan 360 km uzaklıktaki Villach'a yola çıktım. Yol boyunca şiddetli yağmur beni ve ekipmanı oldukça zorladı - oto kuşet trenini kaçırmamalıydım, dolayısı ile pek vakit kaybına pay yoktu. 100-130 kmh arası yapıştırdım geldim.
Burada mont oldukça iyi çıktı ve su geçirmedi fakat pantolonun üzerine giydiğim yağmurluk tam facia idi.. en büyük hata mont ile uyumlu su geçirmeyen bir pantolona yatırım yapmamaktı. Montun ön alt kısmında su birikintisi yağmurluğu da geçmişti - mont ayrıca kol kısmından da biraz su almıştı.
Saat 19 gibi trene ulaştım ve trene yüklemeyi yaptım.
tren yolculuğu benim için nostalji oldu - en son 6-7 yaşlarımda ailem ile trenle İstanbula seyahat yapmıştım.
30 saatlik ayrılıktan sonra tekrar KTM'ime kavuştum ve Edirneden güneşli bir havada 240 km uzaklıktaki İstanbula yol aldım. TEM girişinde HGS aldım ve kaskın üzerine yapıştırdım - geçiş anında kafayı yan çevirdiğimde sorunsuz çalıştı. Bir iki defa kaçak geçiş mesajı veresede online hgs sisteminde borcun bulunmadığını gördüm.
İlk kez kendi aracı ile İstanbulda seyir etmek son derece keyif verici idi bu arada
İkinci etaba geçmeden motor kontrolü sırasında arka lastikteki yarığın iyice derinleştiğini fark ettim (yarığı yolculuk öncesi motorun 1000km servisinde ustaya göstermiştim fakat sorun olmadığını söylemişti)
bu şekilde yola çıkmak tehlikeli olacağını düşünüp aynı gün içinde lastiğin değişmesi için bir kaç yeri aradım ve spormoto Kadıköy den olumlu yanıt aldım - aynı gün içinde sağ olsunlar hallettiler. Mitas E09 taktılar.
Ertesi gün öğlen 11'de Giresuna yola çıktım. oldukça rahat geçen bir yolculuk oldu ve herhangi bir aksama olmadı - bir tek iki yerde yağıştan dolayı yolculuğa mecburi ara vermem gerekti. Benim gibi yağmur molası veren İtalyalı motorculara rastladım - samsun üzerinden sahilden Azerbaycana geçeceklerini söylediler.
bu arada yeni yollar için yapanlara teşekkür etmek istiyorum, duble yollar bu güzergahta bir iki kısım haricinde gerçekten muhteşem, fakat maalesef sonuna kadar düşünülmemiş kanaatimce.. sola dönüşler araları bazen çok uzun ve konulan yerlerde sol şerit tehlikeli bir durum almakta önünüzde dönüş için hızla yavaşlayan bir aracın olduğunu düşünürseniz - halbuki kavşaklar yeterince geniş tutulmuş, sola dönüş için ek bir şerit konulabilirdi.
ayrıca hız limitleri tekrar düzenlenmeli.. motosikletin bir otobüs ile eş değer görülmesi oldukça saçma! önünüzde veya arkanızda bir otobüsün bir motosiklet için tehlikeli olduğundan bahsetmeye gerek yok.
Ilgaz Anadolunun sen yüce bir dağısın derken 123 ile radara yakalanıp 343 lira ceza yedim..
Başa gelen çekilir hesabı aynı şekilde yola devam.. Fakat yaptığımız hatadan dersimizi çıkarıp ('amca' ların tüyolarını dikkate alıp) il merkezleri 10-20 km öncesi ve sonrası daha dikkat ettim
Merzifon Amasya merkez arası Suluova civarında güneş batmıştı ve buradan sonra yolculuk benim için tam keyif verici olacağını düşünmüştüm ki - o da ne.. Motor durduk yere arkayı sağa sola sallamaya başlamıştı, hızı kestiğimde bir değişiklik olmadığını fark edince korkulan mu oldu deyip kenara çektim. Motordan inip ayağımı yere bastığımda anladım ki her şey yolunda lastik patlamamış - asfaltlama çalışması için yolun akış istikametine göre V şeklinde çaprazlama kazılmış. Kısa bir ihtiyaç molası sonrası yola devem - gece yolculuğunu çok severim.
Gece 12'de nihayet on üç saat sonra hedefe ulaştım - Giresun Şebinkarahisarın çakır köyü.
Ertesi sabah yayla turu için ekibi topladık. (soldan sağa)
ilk durak 2000m'deki yaylamız (art planda totak dağı takriben 2400m)
Sercan ve MAX'ım - birbirlerini çok sevdiler..
KTM'im Giresun dağlarını çok sevmişti
aşağılarda köylerde şiddetli yağmur yağarken tur boyunca şansımıza bir damla yağmur yemedik..
MAX'ın ve KTM'in benzin sıkıntısı başladı, KTM yedeğe düştü takriben 50km'lik benzin kaldı, MAX'ın ise yedek ile takriben 30km'lik yolu kaldı
ve MAX pes etti.. Diğer motorlardan biraz benzin takviyesi yaptık - bundan sonra yol iniş aşağıya olacaktı ve ana yola kadar yetecekti.
ve MAX'ın benzini bittiği an yakın bir köyden 2.5 litre organize ettik ve bununla bir 30km daha köye kadar getirdik MAX'ı - KTM ise sıkıntı yaratmadı, yaklaşık 80km'lik yolu yedek depo ile idare ettim.
Sonraki günlerde yaptığım gezilerden bir kaç kare:
3 gün sonra ayrılık vakti gelmişti - hesapta motoru otobüsün bagajına atıp seyahat esnasında dinlenmek vardı, rezervasyon yaparken her şey tamam gözüküyordu, bagajda yer var filan denilmişti fakat motoru otobüsün yanına çektiğimde bagajda yer olsa bile bu işin olmayacağını anlamıştım.. tek başına iyi hoş gibi dursa da otobüsün yanında aslında oldukça büyük olduğunu gördüm..
Dedelerden vedalaşma..
Şebinkarahisardan veda..
Akşam 3 gibi yola çıktım..
ikinci benzin molası sırasında ödeme yaparken cebimdeki naza boncuğumu düşürüm parçalamıştım - hiçte iyi bir his yoktu içimde bundan sonra yola devam ederken..
ve içimdeki sıkıntının nedeni.. güneş battıktan hemen sonra far ampulü patladı - uzun ve kısa far - park farı ile önümdeki otobüsün arkasına yapıştım ve yaklaşık 30km sonra büyük bir benzinliğe yanaştım.. ilk başta ampulün geçmiş olduğuna inanmadım ve sigortaları kontrol ettim - sigortalar tamam. Çok şükür ki benzinlikte H4 ampul varmış ve 30 dakikalık uğraşı sonrası yola devam edebildim. Fotoda pompacı İbrahim Çoban arkadaşıma yardımlarından dolayı teşekkür ederim!
D-100 üzerinde Samsun yol ayrımı civarında TEM girişini kaçırdım ve geri dönüş yapmak zorunda kaldım, dönmez olaydım - duble yol üzerinde 36km geldiğim istikamete geri gitmek zorunda kaldım tekrar İstanbul istikametine dönüş yapıp TEM'e çıkabilmek için..
Bolu'dan sonra Ferdi Alonso'lar ve Sabahaddin Vettel'ler beni biraz zorladı - kamyon, TIR ve otobüs ile yarış olur mu arkadaş.. o onu solluyor sonra sol şeritten diğeri geliyor ikisini solluyor vs.. yavaşta gitmiyorlar arkadaş..
Sakarya da nedense TEM bitti ve tekrar D-100'e çıktık, tabii ki burada da TEM ayrımını kaçırdım - gerçi kaçırmamak elde değil, 20x40cm'lik tabela koymuşlar yol kenarına İstanbul yazılı.. bir iki km sonraki döner kavşaktan diğer yöne girdim ve oradan İstanbul tabelasını takip ettim - bir süre sonra tabela beni TEM kenarında bir fabrikaya yönlendirdi neyse oradan da döndük geri ve kendimizi D-100'de.. körfezde sonunda TEM'i buldum ve sonunda sabah ezanına Gebze Mutlukente motoru çektim..
900 km'lik yolu 13 saatte gelmişim.
Ertesi gün 14 civarında Sultanbeyliden Edirne istikametine yola çıktım - tren aksam 19.20'de hareket edecekti ve üç saat öncesinde tren garında bulunmamız gerektiğini söylemişlerdi. İstanbul trafiğini tabii düşünemedik ve vakit daraldı - benzin almak için levent den de çıkmam işimi daha da zorlaştırdı.
kayıp vakti telafi etmek için biraz seri gitmem gerekiyordu fakat o gün ki lodos buna da izin vermedi - İstanbul avcılardan Edirne yakınlarına kadar viyadüklerde rüzgardan adeta tokat yiyordum ve altımdan motor emniyet şeridine savruluyordu - 80-100 kmh arası gecikmeli olsa da 18 gibi Edirne tren garına sağlıklı şekilde iniş yaptım.
Edirnede gümrükte yediğim cezayı ödeyemedim, bir gün önce garanti bankasından da ödemeye çalışmıştım fakat ceza makbuzun üzerinde sıra no önünde bulunan seri no kısmı yoktu - makbuzu keserken memur hatalı yırtmıştı.. şaşkınlık içinde gümrük memuru cezayı ödemeden çıkışıma izin vermişti.
30 saat sonra sabah 4 civarında buz gibi bir havada Villach'a iniş yaptık - uykudan yeni kalkmışın, hava soğuk, karanlık, birazda çise var.. oldukça zor olacaktı Viyanaya dönüş..
ve öylede oldu, benzin aldıktan ve bir red bull yuvarladıktan sonra otoyola çıktım ve yağmur ile karşılandım, bir süre sonra yağmur şiddetlendi ve nihayetinde kar'a dönüştü.. üzerime giyebilecek ne varsa giydim fakat ona rağmen tir tir titredim.. tüneller olmasaydı buz kesileceğim kesindi
sabah 7 gibi 360km'lik yolu arkamda bırakmıştım ve motoru direğe bağlayıp kendimi ise duş almadan yatağıma bırakmıştım..
Masraflar:
Viyana'dan yola çıkıp Villach'tan oto kuşet ile Edirne. oradan kara yolu ile İstanbul ve devamında Giresuna. Giresunda 3 günlük dağ turu ve sonra aynı güzergahtan Viyanaya dönüş. Toplamda yaklaşık 4000 km
Gezi ile ilgili fotolara buradan erişebilirsiniz.
Ekipman:
- KTM 690 Enduro R 2013 (not vermiyorum şımarmasın ☺ )
- Touratech yan çanta taşıyıcı demirleri (10 üzerinden 10) Link
orijinalleri ile eşdeğer, fiyatı daha uygun - Vanucci Sportivo yan çanta seti (10 üzerinden 8) Link
Su geçirmeyen saklanabilir kılıfları seyir halinde rüzgardan patladı, aşırı yağmur görmeme rağmen oldukça az su aldılar yine de her hâlükârda eşyaların poşetlenmesi en mantıklısı, dışı hafif-orta darbelere dayanıklı, hacim yaklaşık 30 litre ve içleri fermuarlı file ile ikiye bölünmüş - Boblbee Megalopolis AERO sırt çantası + kargo filesi (10 üzerinden 10) Link
Sırt koruma özelliği, damla su geçirmedi (ki içinde dizüstü ve foto makinam vardı), göğüs ve kemer ile sırta binen yükü hafifletmekte, kargo filesi ile dışına ek eşya sabitleme imkanı (ki yağmurluk, motorun yağmurluğu, küçük ek çanta vardı) - Gaerne G-Adventure bot (10 üzerinden 9) Link
Arazide tutuşu harika, orta boy olması ideal uzun tur için, üst manşetin kapanması oldukça zor (nedense ayak girdimi hizası kayıyor ve alt manşetler gibi hizada durmuyor), botların boğazları üzerinde yağmurluk olmasına rağmen az da olsa su almaları olumsuz idi - BELO AC3 PLUS Mont (10 üzerinden 9)
İhtiyaca göre çıkarılabilir/beraber kullanılabilen/tek tek takılabilen su geçirmez ve soğuk geçirmez iki iç katmanları ile çok yönlü, hareket özgürlüğü minimal etkileyen çıkartmalı dirsek/omuz/sırt koruma ekleri, üç çift havalandırma fermuarları, su geçirmeyen Cep telefon cebi (ki sony xperia go sayesinde gerek duymadım), su geçirmeyen katman kollardan biraz kısa düşmesi ile su alması - KTM VECTOR X2 eldiven (10 üzerinden 10) Link
Hareket özgürlüğü minimal etkileyen, su/rüzgar/soğuk geçirmeyen, yapısı itibari ile parmakların yağmurlu havada silecek görevi görmesi çok ise yaradı. - Scorpion VX-15 Air kask (10 üzerinden 7) Link
Pump özelliği iyice oturmasını sağlıyor fakat uzun yol ve hız için oldukça uygunsuz bir kask, rüzgardan ötürü aşırı ses alıyor (ki zaten kullanım alanı dışında kullandım) - KTM Racing Goggles gözlük (10 üzerinden 8) Link
Havalandırma itibari ile buğulanma hiç olmadı, burun koruması var, gece kullanımında ışıkların camı üzerinde yıldız gibi yayılma efekti yaratması zorlayıcıydı (muhtemelen küçük çiziklerden kaynaklanan bir şey) - Sony HDR-AS15 kamera (10 üzerinden 9) Link
Hero go pro ile yarı fiyatta ve özellik itibari ile eş değer olması en büyük avantajı, tek olumsuz yönü ayar değişikliği için su geçirmez aparatından çıkarılması gerektiği - Yağmurluk üzerinden giymeli (10 üzerinden 5)
Mont ile fermuarlı bağlantısı olmaması beni zor duruma soktu - Touratech Yan ayak genişletici (10 üzerinden 9) Link
Touratechin bu aksesuarı yumuşak zeminde de motorun sağlam durabilmesini ve ayağın batmamasını sağladı, olumsuz yönü bir tek görünüşü (ktmin orijinal powerpartı daha şık) - Touratech arka fren merkezi koruması (10 üzerinden 10) link
- ROK Straps bagaj seti (10 üzerinden 11!) Link
Muhteşem bir çözüm, tank kapağı arkada olması ve çantanın ister istemez üzerine monte edilmiş olmasını sorun olmaktan kurtaran canavarlar seviyorum sizi!
eksik ekipman:
- Turing rüzgarlık camı - Link
yediğim rüzgar, yağmur ve sinekler beni bezdirdi - olması halinde muhtemelen yağmurdan o derece ıslanmazdım - Fren diski koruması - Link
çok şükür gerek duymadım ama olsaydı daha rahat olurdum arazide - ek benzin deposu - Link
yedek depo dahil 250km'lik bir menzil uzun seyahat için oldukça az, asıl sorun tankın arkada bulunması ve arkaya atılan çanta tam kapağın üzerinde olması
Yolculuk:
Yağmurlu bir cumartesi günü öğlen 15'de Viyanadan 360 km uzaklıktaki Villach'a yola çıktım. Yol boyunca şiddetli yağmur beni ve ekipmanı oldukça zorladı - oto kuşet trenini kaçırmamalıydım, dolayısı ile pek vakit kaybına pay yoktu. 100-130 kmh arası yapıştırdım geldim.
Burada mont oldukça iyi çıktı ve su geçirmedi fakat pantolonun üzerine giydiğim yağmurluk tam facia idi.. en büyük hata mont ile uyumlu su geçirmeyen bir pantolona yatırım yapmamaktı. Montun ön alt kısmında su birikintisi yağmurluğu da geçmişti - mont ayrıca kol kısmından da biraz su almıştı.
Saat 19 gibi trene ulaştım ve trene yüklemeyi yaptım.
tren yolculuğu benim için nostalji oldu - en son 6-7 yaşlarımda ailem ile trenle İstanbula seyahat yapmıştım.
30 saatlik ayrılıktan sonra tekrar KTM'ime kavuştum ve Edirneden güneşli bir havada 240 km uzaklıktaki İstanbula yol aldım. TEM girişinde HGS aldım ve kaskın üzerine yapıştırdım - geçiş anında kafayı yan çevirdiğimde sorunsuz çalıştı. Bir iki defa kaçak geçiş mesajı veresede online hgs sisteminde borcun bulunmadığını gördüm.
İlk kez kendi aracı ile İstanbulda seyir etmek son derece keyif verici idi bu arada
İkinci etaba geçmeden motor kontrolü sırasında arka lastikteki yarığın iyice derinleştiğini fark ettim (yarığı yolculuk öncesi motorun 1000km servisinde ustaya göstermiştim fakat sorun olmadığını söylemişti)
bu şekilde yola çıkmak tehlikeli olacağını düşünüp aynı gün içinde lastiğin değişmesi için bir kaç yeri aradım ve spormoto Kadıköy den olumlu yanıt aldım - aynı gün içinde sağ olsunlar hallettiler. Mitas E09 taktılar.
Ertesi gün öğlen 11'de Giresuna yola çıktım. oldukça rahat geçen bir yolculuk oldu ve herhangi bir aksama olmadı - bir tek iki yerde yağıştan dolayı yolculuğa mecburi ara vermem gerekti. Benim gibi yağmur molası veren İtalyalı motorculara rastladım - samsun üzerinden sahilden Azerbaycana geçeceklerini söylediler.
bu arada yeni yollar için yapanlara teşekkür etmek istiyorum, duble yollar bu güzergahta bir iki kısım haricinde gerçekten muhteşem, fakat maalesef sonuna kadar düşünülmemiş kanaatimce.. sola dönüşler araları bazen çok uzun ve konulan yerlerde sol şerit tehlikeli bir durum almakta önünüzde dönüş için hızla yavaşlayan bir aracın olduğunu düşünürseniz - halbuki kavşaklar yeterince geniş tutulmuş, sola dönüş için ek bir şerit konulabilirdi.
ayrıca hız limitleri tekrar düzenlenmeli.. motosikletin bir otobüs ile eş değer görülmesi oldukça saçma! önünüzde veya arkanızda bir otobüsün bir motosiklet için tehlikeli olduğundan bahsetmeye gerek yok.
Ilgaz Anadolunun sen yüce bir dağısın derken 123 ile radara yakalanıp 343 lira ceza yedim..
Başa gelen çekilir hesabı aynı şekilde yola devam.. Fakat yaptığımız hatadan dersimizi çıkarıp ('amca' ların tüyolarını dikkate alıp) il merkezleri 10-20 km öncesi ve sonrası daha dikkat ettim
Merzifon Amasya merkez arası Suluova civarında güneş batmıştı ve buradan sonra yolculuk benim için tam keyif verici olacağını düşünmüştüm ki - o da ne.. Motor durduk yere arkayı sağa sola sallamaya başlamıştı, hızı kestiğimde bir değişiklik olmadığını fark edince korkulan mu oldu deyip kenara çektim. Motordan inip ayağımı yere bastığımda anladım ki her şey yolunda lastik patlamamış - asfaltlama çalışması için yolun akış istikametine göre V şeklinde çaprazlama kazılmış. Kısa bir ihtiyaç molası sonrası yola devem - gece yolculuğunu çok severim.
Gece 12'de nihayet on üç saat sonra hedefe ulaştım - Giresun Şebinkarahisarın çakır köyü.
Ertesi sabah yayla turu için ekibi topladık. (soldan sağa)
- KTM 690 Enduro R
- Kanuni Cross 150 - Recep hoca
- Mondial MAX 150 - Sercan Demir (benim MAX'ım)
- Kanuni Breton 125 - Adem Tormis
ilk durak 2000m'deki yaylamız (art planda totak dağı takriben 2400m)
Sercan ve MAX'ım - birbirlerini çok sevdiler..
KTM'im Giresun dağlarını çok sevmişti
aşağılarda köylerde şiddetli yağmur yağarken tur boyunca şansımıza bir damla yağmur yemedik..
MAX'ın ve KTM'in benzin sıkıntısı başladı, KTM yedeğe düştü takriben 50km'lik benzin kaldı, MAX'ın ise yedek ile takriben 30km'lik yolu kaldı
ve MAX pes etti.. Diğer motorlardan biraz benzin takviyesi yaptık - bundan sonra yol iniş aşağıya olacaktı ve ana yola kadar yetecekti.
ve MAX'ın benzini bittiği an
yakın bir köyden 2.5 litre organize ettik ve bununla bir 30km daha köye kadar getirdik MAX'ı - KTM ise sıkıntı yaratmadı, yaklaşık 80km'lik yolu yedek depo ile idare ettim.
Sonraki günlerde yaptığım gezilerden bir kaç kare:
3 gün sonra ayrılık vakti gelmişti - hesapta motoru otobüsün bagajına atıp seyahat esnasında dinlenmek vardı, rezervasyon yaparken her şey tamam gözüküyordu, bagajda yer var filan denilmişti fakat motoru otobüsün yanına çektiğimde bagajda yer olsa bile bu işin olmayacağını anlamıştım.. tek başına iyi hoş gibi dursa da otobüsün yanında aslında oldukça büyük olduğunu gördüm..
Dedelerden vedalaşma..
Şebinkarahisardan veda..
Akşam 3 gibi yola çıktım..
ikinci benzin molası sırasında ödeme yaparken cebimdeki naza boncuğumu düşürüm parçalamıştım - hiçte iyi bir his yoktu içimde bundan sonra yola devam ederken..
ve içimdeki sıkıntının nedeni.. güneş battıktan hemen sonra far ampulü patladı - uzun ve kısa far - park farı ile önümdeki otobüsün arkasına yapıştım ve yaklaşık 30km sonra büyük bir benzinliğe yanaştım.. ilk başta ampulün geçmiş olduğuna inanmadım ve sigortaları kontrol ettim - sigortalar tamam. Çok şükür ki benzinlikte H4 ampul varmış ve 30 dakikalık uğraşı sonrası yola devam edebildim. Fotoda pompacı İbrahim Çoban arkadaşıma yardımlarından dolayı teşekkür ederim!
D-100 üzerinde Samsun yol ayrımı civarında TEM girişini kaçırdım ve geri dönüş yapmak zorunda kaldım, dönmez olaydım - duble yol üzerinde 36km geldiğim istikamete geri gitmek zorunda kaldım tekrar İstanbul istikametine dönüş yapıp TEM'e çıkabilmek için..
Bolu'dan sonra Ferdi Alonso'lar ve Sabahaddin Vettel'ler beni biraz zorladı - kamyon, TIR ve otobüs ile yarış olur mu arkadaş.. o onu solluyor sonra sol şeritten diğeri geliyor ikisini solluyor vs.. yavaşta gitmiyorlar arkadaş..
Sakarya da nedense TEM bitti ve tekrar D-100'e çıktık, tabii ki burada da TEM ayrımını kaçırdım - gerçi kaçırmamak elde değil, 20x40cm'lik tabela koymuşlar yol kenarına İstanbul yazılı.. bir iki km sonraki döner kavşaktan diğer yöne girdim ve oradan İstanbul tabelasını takip ettim - bir süre sonra tabela beni TEM kenarında bir fabrikaya yönlendirdi
neyse oradan da döndük geri ve kendimizi D-100'de.. körfezde sonunda TEM'i buldum ve sonunda sabah ezanına Gebze Mutlukente motoru çektim..900 km'lik yolu 13 saatte gelmişim.
Ertesi gün 14 civarında Sultanbeyliden Edirne istikametine yola çıktım - tren aksam 19.20'de hareket edecekti ve üç saat öncesinde tren garında bulunmamız gerektiğini söylemişlerdi. İstanbul trafiğini tabii düşünemedik ve vakit daraldı - benzin almak için levent den de çıkmam işimi daha da zorlaştırdı.
kayıp vakti telafi etmek için biraz seri gitmem gerekiyordu fakat o gün ki lodos buna da izin vermedi - İstanbul avcılardan Edirne yakınlarına kadar viyadüklerde rüzgardan adeta tokat yiyordum ve altımdan motor emniyet şeridine savruluyordu - 80-100 kmh arası gecikmeli olsa da 18 gibi Edirne tren garına sağlıklı şekilde iniş yaptım.
Edirnede gümrükte yediğim cezayı ödeyemedim, bir gün önce garanti bankasından da ödemeye çalışmıştım fakat ceza makbuzun üzerinde sıra no önünde bulunan seri no kısmı yoktu - makbuzu keserken memur hatalı yırtmıştı.. şaşkınlık içinde gümrük memuru cezayı ödemeden çıkışıma izin vermişti.
30 saat sonra sabah 4 civarında buz gibi bir havada Villach'a iniş yaptık - uykudan yeni kalkmışın, hava soğuk, karanlık, birazda çise var.. oldukça zor olacaktı Viyanaya dönüş..
ve öylede oldu, benzin aldıktan ve bir red bull yuvarladıktan sonra otoyola çıktım ve yağmur ile karşılandım, bir süre sonra yağmur şiddetlendi ve nihayetinde kar'a dönüştü.. üzerime giyebilecek ne varsa giydim fakat ona rağmen tir tir titredim.. tüneller olmasaydı buz kesileceğim kesindi
sabah 7 gibi 360km'lik yolu arkamda bırakmıştım ve motoru direğe bağlayıp kendimi ise duş almadan yatağıma bırakmıştım..
Masraflar:
- 700,- benzin
- 360,- arka lastik + montaj ve balans
- 10,- zincir yağı
- 5,- H4 uzun kısa far
- 1500,- oto kuşet ve tren bileti
- 343,- radar cezası
- 70,- hgs
