arkadaşlar hepinize teşekkür ediyorum. tek tek cevap yazmam mümkün değil. hepiniz harika insanlarsınız

bende tam kesi mevcut. umut aramıyorum. aksi takdirde mutlu kalmam mümkün değil. iyileşmekten başka bir şeyi düşünemeyen nasıl mutlu kalabilir. ancak söylediklerinize de inanıyorum. yanlış anlaşılmasın. ruh ve bedenin ortak bir şekilde hemen herşeyin üstesinden gelebileceğini biliyorum. inanın yakın zamanda düşündüm. ancak bunun gereğini yapmak çok ağır bir bedel getirecektir yanına. öyle bir odaklanma müthiş bir sabır ve arınmayı gerektirir. üstelik iyileşene kadar da bir daha hiç mutlu olamazsınız.
bu arada bir not olarak ilave edeyim: omuriliğini hafifçe zedelemiş nice insanla tanıştım. hiç birisi halen yürüyemedi. açıkçası ben yürüyebilen tek bir insan örneğine rastlamadım (dünyada bir örneği yok, literatürde tek bir örnek yok). siz siz olun omuriliğinize çok dikkat edin.