Değerli büyüğüm Vista,
İnanın bana ben birileri bana katılsın ben haklı olayım ortada bir haksız olsun falan diye yazmıyorum buraya.
Yinede nezaretinize çok teşekkür ederim.
Öyle bir noktaya getiriyor ki bazı arkadaşlar konuları haklı haksız tartışmaları taraflar ortaya çıkıveriyor.
Halbuki hepimiz burada ortak tutkuya sahip özgür ruhlu karakterleriz.
Karşıt görüş oluşturmak her ne kadar faydalı olsa da her toplum her kitle ve ülkede ki etkileri aynı olmuyor ne yazık ki.
Başka bir yerde karşıt görüş gelişime öncü olurken, bizim ülkemizde bu görüşler kavgaya ve kaosa neden oluyor.
Daha önce siyasi oyunlar görüş ayrılıkları sözde savunan inançlar uğruna bir çok genç bireyimizi kaybettik.
Bir çok kitle birbirine karşı ön yargı ve nefret ortamı içerisinde büyüdü.
Biz toplum olarak bir çok şeyi başaramıyoruz.
Birlik ve beraberlik bir kenara.
Artık anlaşamıyoruz bile tam olarak.
Temelinde çok neden var belki bunların ama bizim birey olarak daha mantıklı olmak adına çabalamamız gerekiyor.
Kaçtığımız gerçekler sadece bizi birbirimizden uzaklaştırmıyor. Aynı zamanda bu kaçtıklarımız bizi birey olarak ta değiştiriyor.
Ben yazılan yorumların bir çoğunu okuyorum.
Bazen hak verdiğim insanlarda oluyor aramızda bazen üzüldüğüm şeylerde yazılanlara.
Nefret doluyuz içimizde.
Ne kadar zor olursa olsun, bazen durup bir aynaya bakmamız şart.
Bir hata yaptıktan sonra sürekli bu hata bizi farklı hatalara sürüklüyor hayatta.
Benim toplum içinde gördüğüm şey bu.
Bilinçsiz bir evlilik yapılıyor önce ardından birde çocuk geliyor hayata ve artık bu bireyler istemeye, istemeye yönlerini çizmek zorunda kalıyorlar.
Çizdikleri yön her ne kadar mutlu olsalarda aile içinde özünde onları tatmin etmiyor.
Hayat zorlukları biniyor üstüne içine atılanların daha sonra bir sonra ki nesilin yetişme zihin şekli etkileniyor.
Bazen kendi hatalarını yaptırmamak adına baskı altına anılıyor çocuklar bazen doğru bildikleri uğruna özgürlükleri kısıtlanarak kendi ebeveynleri gibi olmak istedikleri kişi olmaktan uzak büyüyorlar.
Bu şekilde mutlu olamıyor bazıları ve hatalar kapısına dayanıyorlar genç yaşta.
Mutlu olduğuna inananlar ise büyüyor öğretildiği gibi mutsuzca.
Kendilerine tutunmak yerine birini sevip ona tutunmayı tercih ediyorlar bunun adının aşk olduğunu sanan nesiller büyüyor ülkemizde.
Aşk dedikleri sorunlar ile hastalık haline dönüşüyor, mutsuzlukların büyümesi bir kenara ölümler oluyor ülkemizde bu nedenlerle.
Birde yine çocuk yapıyor bu bireyler ve bu şekilde devam ediyor hatalar, hataları kovalarken.
Evet, bir çok sorun var ülkemizde.
İnsanların bazı isyanları yersizde değil.
Ama o kadar çok sorun var ki.
Toplum olarak bireyler olarak o kadar kötü bir noktadayız ki.
Görmemiz gerekenleri artık göremiyor.
Aynada kendimize bile bakamıyoruz.
Bu yüzden çalışmamız lazım dedim ben.
Bu sadece maddi acılı bir çalışma değil.
Birey olarak bizden önce ki hataları düzeltmek en azından bir sonra ki nesile aktarmamak adına çalışmamız lazım.
Elbette bu adımları atabilmek adınada para kazanıyor olmamız gerekiyor.
Emir altında minimum kazanç ile özgür ruhlar yetiştirmemiz mümkün mü?
Bazen fedakar olmamız gerekiyor.
Doğduk ve bir çok hata gördük.
Çok çalışacağız.
Yarın bir çocuk sahibi olduğumuz zaman veya başka çocukların daha iyi imkanlar daha özgür yetiştirmek adına kendimizi bir kenara bırakıp çok çalışacağız.
Ben insanın sağlıklı kararlar verebilmesi düzgün bir birey olabilmesi için çalıştığı kadar gezmesi kendine vakit ayırması gerektiğine inanan bir insanım.
Bunu kendi hayatıma uyguladığım gibi benimle çalışan insanlarada belki yanlış ama bir şekilde uygulamaya gayret ediyorum.
Normalden çok daha uzun yazdım.
Esasen yazmak istediğim şeylerin binde biri bile değil bu.
Ama kusuruma bakmayın lütfen.
Forumda fazla zaman geçirince böyle oluyor galiba.
Her neyse, uzatmanın bir manası yok.
Bilmeden kalbini kırdığım insanlar olduysa eğer, özür dilerim.
Herkese mutlu seneler diliyorum.
