Arkadaslar hepinize cok tesekkur ediyorum...
Evinde insan disinda canli yasamayan, insan disindaki canlilar ile evini paylasmayan arkadaslarin mesajlarini pek ciddiye almiyorum, siz de almayip cevap vermeyin rica ederim. Gereksiz gerginlik yaratmaya luzum yok...
Yasamayan bilemez bunlarin ne oldugunu...
4 parmagim buyuklugundeydi 2001`de geldiginde kapima... ogrenci evi.. ev soguk... usumemek icin gogsumun ustune cikardi... gece uyurken donerim de ezerim diye korkudan, gunlerce dogru duzgun uyku uyumadim... Her sabah gelir burnumun ustune basardi kalk yemek ver diye... butun kiz arkadaslarim kiskanirdi onu, bana dokunmadan yatmiyor diye

...
Kopek isirdi sokakta... sirti yara oldu, gunlerce antibiyotik yemesi gerekiyordu... veterineri gorunce kaciyor diye, igne yapmasini ogrendim... 1 hafta ignelerini ben yaptim. 1 ay konusmadi benimle... nasil uzulmustum... 1 ay sonra kendi geldi sabah koynuma.. dedim bizimkisi barismak istiyor artik

yaz tatillerimde stajdir, istir, yaz okuludur.. tek basimaydim hep izmirde... eve gelip onunla dertlesirdim.. anliyor.. gozunden okuyorsun...
Araba carpti sonra.. belden asagisi tutmamaya basladi.. bir kac ilac verdik.. yine igne olmaya basladi.. kahroluyordum yerde yatarken gordukce.. yemegine gitmek icin on patilerinin uzerinde surundukce.. bi sabah yemek vermeye kalktigimda beni gorunce kalkmaya calisti.. ben yine kahrolurken arka bacaklarinin uzerine titrek titrek basmaya basladigini gordum... bir anda yas bosaldi gozlerimden.. 1 ay sonra yine perdelere tirmaniyordu 4 kglik minik (!) bedeniyle..
Yasamayan gercekten bilemez onlarin gercekten bir aile ferdi oldugunu.. kedi kopek balik kus hic onemli degil... tanirlar, bilirler, anlarlar... gercekten bilemez sahip olmayan...
Tekrar tesekkur ederim arkadaslar, bu kadar cok anlayan bilen insan olmasi cok guzel...
Dedigim gibi, bilmeyenler ile polemige girmeyin... Zaten bir ev hayvaninin dostlugunu yillarca paylasmamis olmanin eksikligi onlara yeter bence...