kardeşim sana bir hikayemi anlatayım..
zamanında ilk motosiklet aldığım zamanlar tüm motosikletçilerle arkadaş olmaya çalışıyodum. hepsini her gün arıyom, naber gezelim mi, canım kardeşim gezelim mi falan. sonra kimse bana dönmüyo aramıyo, bazen onları aradığım da sen kimsin diye açıyolar telefonu, numaramı kaydetmemişler düşün.... hatta o dönem ilk kez telefondan bir erkek tarafından engellendim. ulen kızları anlarım, sana noluyo motorcu kardeşim...
sonra dedim ki ulen yeni arkadaşlar bulayım motorcu. trafikte gördüğüm her motorcuya sırnaştım, meraba kardeşim gezelim mi, naber kardeşim teker yapak mı falan. onlarında hep işi vardı, hep eve gidiyolardır, hastaneye gidiyolardı. "bende sana eşlik edeyim oraya kadar" falan derken "ımmah, istemem" falan dediler. o işte olmadı.
sonra dedim ki ulen kafeden arkadaş bulayım. kafeye gidip orda insanlara sırnaşmaya başladım swarmdan falan. yok. o iş hiç olmadı.
sevgilim vardı o aralar, onla gezelim dedim. bi viraja giriyom arkadan tepikliyo "yawaş yawaş kardeş" diye. onla da yürümedi.
sonra cross aldım arkadaştan, crosscularla takılmaya çalışayım dedim, arazide bunları görünce düşüveriyodum motordan, gelip yardım etsinler hem sürerim onlarla diye. gelip beni kaldırıyolardı yerden ama onlara takılamıyodum çok hızlı sürüyolardı.
neyse sonra crossu geri verdim arkadaşa.
sonra dedim ki, niye beni kimse istemiyo? kahredsin bea dedim. ben artık tek sürcem dedim yemin ettim, iki kişi sürmek istersem kafama uçak düşsün.
sonra tek sürmeye başladım hep tek sürüyodum. kendim viraja girmeye başladım. teker yapmaya başladım. stoppie yapmaya çalıştım ama yapamadım. kendi kendime gezziyodum. kendim eğleniyodum. kimseye çay ısmarlamıyodum kendim içiyodum. sonra bi baktım, bir sürü kişi benle gezmek istiyo. dedim ki gezemezsiniz çünkü ben yemin ettim tek kişi gezmeye. sizle gezersem kafama boeing 777 düşer.
written by: kaçan kovalanır, yalnız kovboy.