Kızıyoz,gülüyoz ama bir taraftan kalbimin kenarı sızlıyor.
Yokluktan çünkü bu işler.
Kim istemez bayiye gidip gıcır gıcır bir motosikleti alıp binmek!
Hayaller ve heveslerin cepten karşılığı çıkmayınca ve çok istenince böyle abuklukların peşinde koşmaya başlıyor insan.
Fakirlik çok ayıp! bişey olduğundan diyemiyor da insan.
Çocukluğumda mahallede bisiklet alabilecek tek bir aile bile yoktu.
Ama bir bisiklet vardı.
Arkadaşımıza Almanya'daki teyzesi getirmiş zamanında.
Yamana yamana artık yama tutmaz olmuş iç lastikleri çöp olunca lastiklerin içine ot doldurup binerdik.
Ne o iç lastikleri alacak paramız ne de ailemizden isteyebilecek cesaretimiz vardı.
Yaz başında çocukların bisikletlerini bakım ve tamir için Decathlon'a götürdüm.
Kızım bisikletine matara isteyince reyonları gezmeye başladık.
Orada bir panoya dizilmiş iç lastikleri gördüm.
İçim bi hoş oldu.
Aldım sevdim bir tanesini.
Ulem dedim.
Sen ben çocukken neredeydin?
Geçecek bu günler...