Erhan ÖZER (kamberhan) ...

[Erhan]

Erhan ÖZER(Kamberhan)
Seni Unutmayacağız...

​

Erhan ÖZER
Yaş: 23
Üye adı: kamberhan
Üyelik Tarihi: 21-05-2006
Bulunduğu Yer: İZMİR/ÜÇYOL
Motosikleti: CBR 1000 RR FIREBLADE REPSOL
Biyografi: motor manyağı bi herifim ben...
Mesleği: helikopter teknisyeni
Doğum Günü Tarihi: 20 Temmuz 1983
İmzası: KARANLIĞA KÜFREDECEĞİNE KALKTA BİR MUM YAK
motor manyağı bi herifim ben...
kamberhan´ait bütün Mesajlar
kamberhan´ait bütün Konular

Bu konu başlığında Erhan (Kamberhan) hakkındaki düşüncelerinizi anılarınızı ona ait fotoğrafları paylaşabilirsiniz.
Erhan hep bizimle birlikte olacak onu unutmayacağız...

Erhan 28 Nisan 2007 günü İzmir İnciraltı'nda geçirdiği trafik kazasında hayatını kaybetti.

Erhan'ın vefat haberinin sitede duyurulduğu konu başlığı ve dostlarının ona yazdıkları. 28-04-2007, 05:02 AM
Kamberhan'i kaybettik...


Fotoğrafları:

 

[kıllıtarkan]

allah rahmet eylesin şahsen tanımadım ama temiz yüzlü bir kardeşimiz ale:

 

[serendepity]

:salut: yetmedi mi kayıp vermek yaaaaa

 

[mhrrmkpnr]

mekanı cennet olsun allah başka kaza göstermesin kimseye:salut:

 

[Barış Şuşut]

Bu başlığı taziye için kullanmıyalım. zaten taziye başlıkları mevcut..

Erhanı bir nisan akşamı cbr125 ile yaptığı bir kaza sonucu kaybettik ..2 gün yoğun bakımda kaldı .. direndi ama olmadı .. Kalbimize gömdük bu şakacı arkadaşımızı..

İzmire gitmek için sabah erken saatte kalktım.. Motorumu hazırladım, iyi bir kahvaltı yaptım .. Hanım adanada valide ve peder ankarada gatada .. kimse yok marmariste napacam diye düşündüm .. hazır fırsat varken motorumla şöle bi gezi yapim dedim ve açtım gazı İzmir"e öğle vakti girdim İzmire güneşli gayet güzel bir havaydı .. Kenanı aradım (EgeKnn) .. Olm dedim girdim izmire otoban çıkışında park yerindeyim nerde isen gel beni al .. baktım bi 1000 RR la geldi repsol.. Vay bab dedim motor yapmışsın .. Yok dedi benim değil yeni katılan bir üyemiz var Erhan onun motoru .. Bostanlı sahilinde tenten, apaçi, kuvva, akrep, Volkan ve bir motorlu polis arkadaş bekliyolar takıl dedi neyse bastık gittik .. Erhanda orda idi tanıştık .. Genç bi arkadaştı

O zamanlar (hala devam ediyo) gruba yeni katılanlar motorları yıkıyodu.. tüm gün yarın sünger, fırçada getirimmi diye sormuştu..

Yanılmıyosam ertesi akşam Volkan iller evinde bizi ağırladı 6 kişi gittik kuvva, akrep, EgeKnn, Volkançimen, Erhan Ve ben daha sonra Okram da bize katıldı .. Canlı müzik eşliğinde çok güzel bir yemek yedik ..




Tüm gece boyunca tanışıklığımız ilerledi bu genç motorcu ile .. Ertesi gün Manisa drag yarışlarına gitmek üzere geceye nokta koyduk .. Ertesi günde beraber gittik önce kahvaltı sonra manisa dragları.. Biz devam ettik dragdan sonra kırkağaca Nart ın yanına ama Erhan işi varmış bize katılamadı geri döndü .. Bu onu son görüşüm oldu..




Kaza haberi telefonla geldi.. Yoüun bakımda denilince Erhan kesin yırtacak dedim .. Erhan pes etmeyecek dedim .. Kötü sonu ona barış abisi olarak yakıştırmadım .. Yakıştıramadım .. ama iş vade meselesi O aramızdan çok genç yaşta ayrıldı Ertuğrul"dan sonra bi ateş daha düştü kor gibi içime ..

Sevgili Erhan seni düşününce aklıma hep o muzip gülüşün geliyo seni tanıdığım kısa süre içinde hiç somurturken görmedim çünki..bize hala gülümsediğini hisseder gibiyim ..

Bir gün beraber yine sürecez motorları .. ufka doğru gaz açıp gidecez..

 

[Gökhan]

Söylenmesi gereken çok şey var ama söylebilecegim çok az..

SENİ UNUTMAYACAGIZ!!!!!!!!!!!!

 

[ydanis]

mekanı cennet olsun inşallah

 

[headquarters]

Abım gıbı kardesım gıbı sevdıgım ınsanlar seslerını duymasamda düşüncelerini,zevklerini bildigim insanlar hepsinin mekanı cennet olsun yapılacak en güzel şey dikkatli olmak pişman olmamak ve gidenlerin arkasından bi fatiha...

 

[patriote]

Ölüm haberini aldığımda ilk aklıma gelen yukarıda gördüğünüz fotoğrafı hazırlamak oldu.
Elimden başka bir şey gelmedi ne yazıkki.
Hiç karşılaşmadık, hiç konuşmadık.
Ama sanki çok tanıdık, çok yakındık.

Hala da öyleyiz.

Fotoğrafta gördüğünüz benim kalbimdir.
O da orada kalacak....

 

[lodos]

bi repsol montu diye tutturmuştu bulalımda bulalım diyordu.bulduk ancak tırıvırı bişey sıfır koruma...
dedim -erhan'ım ben buldum bitane ama gevşek bi şey(benden de repsol honda olduğu için daha bi ilgi alanlarımız çakışıyordu)
-abi ya çok ince bi şey değilse al sen dedi bana
düşündüm adam 1000 cc repsole biniyor bu incecik montuda sırf şekli tamamlasın diye giyecek (ulen dedim kendi kendime söylediğime de pişman oldum)bu mont ile binilmez o canavarın tepesine
ben caydırmaya çalıştıkça o bastırıyor
en sonunda dayanamadım gönderdim bizim MANİSA-MT den bi kardeşimi(linkinpark) git montun fotosunu çek dedim
gitti çekti
bende msn den gönderdim erhan'ıma ayrıca siteyede koydum resmi ,
tabi dedim...
-kardeşim çok cılız bu ben dahi almadım hele senin makinede hiç giyilipte binilmez
tamam abi dedi en son(şükür) ama bakalım dedi mont yinede kulağında olsun
hala bakıyorum...r:
bu arada msn'sini ve telefon numarasını sildim...sanki her an arayacakmış yada msnden dürtecekmiş şakalaşacakmışız gibi geliyor ,bozdu beni dayanamadım sildim.
mekanın cennet olsun kardeşim...
:rendeer: ale:

 

[ümmet perkitan]

erhanı şahsen ve yakından çok iyi tanıdım.hiç unutmadım unutamamda tel hala kayıtlı.silmek işime gelmiyor.

 

[tubis]

Bu sıralar Antalya'da olacaktı, gezdirir misin beni diyordu.. Olmadı, kısmet değilmiş, hayırlısı buymuş.. Kelimeler yetersiz kalıyor hislerimin yanında...

 

[oxygen]

Kendisini bu satırlardan tanıdım.Keşke olmasaydı.İnşallah gittiği yerde de motosiklete biniyordur.:salut:

 

[Tuncer Sezen]

Her aramızdan ayrılan motorcu kardeşimiz yüreğimize bir kor gibi düşüyor.Ama ne yalan söyleyim,her zaman tanıdığın karşı karşıya oturup sohbet ettiğin,görüştüğünde sım sıkı kucaklaştığın adamı kaybetmek kor düşmesinden de öte,adeta ölüm gidenin arkasında kalana.
Gencecikti,hiç bir zaman altındaki motor ile hava attığını ya da ufacık bir burnu kalkıklığını görmedim.Gurupta olduğu sürece ne biriyle tartıştığını ne de herhangi birine yanlış yaptığını görmedim.Herkes onu çok seviyordu,bende...
Hep konuşurduk,sanki yıllardır dostmuşuz gibi güzel bir arkadaşlık vardı aramızda...
Kaza haberini aldığımda inanamadım,uzun süre aldı inanmam kendime gelmem.Ama biliyordum o çıkacaktı hastaneden,güçlüydü benim yakışıklı kardeşim,kanı deli doluydu.Orada bir yatakta yatmak ona göre değildi,çıkacak yine yanımıza gelip gülümseyecekti...Sanki şehir dışına çıkmış ama bir kaç gün sonra gelecekmiş gibiydi,inanıyordum özel mesaj bile attım gelince okusun diye.Tüm kalbimle inanıyordum...
Olmadı..
Hiç bir zaman gece 04:00 suları benim için bu kadar acı olmamıştı,o bırakıp gitmeden önce...
Olmamalıydı böyle,bu değildi olması gereken.O gidemezdi,hem daha yeni başlıyorduk herşeye,o yaştaki bir insana yakışmazdı ki ölüm..
ale:
Biliyorum,o şuan bizi görüyor,kardeşim yanımızdasın bedenen olmasada.Canımızın ta içindesin,bizdesin...
Seni hiç ama hiç unutmayacağım -unutmayacağız- ale:

 

[bathu]

nur içinde yat @Kamberhan ale::salut::salut:

 

[Alper_tim]

unutulmayacak bi dostumuz kardeşimiz mekanı cennet olsun

 

[KARAKIZ]

aslında onun hakkında söyleyecek o kadar çok şey varki. kelimeler yetmez onu anlatmaya.3 gün sonrada doğum günü... erhan kankam seni çok seviyorum seni unutmadım unutmayacağım. numaran msn adresin hala kayıtlı silemiyorum onları silmeyeceğimde... mekanın cennet olsun kardeşim huzur içinde uyu:salut:

 

[Cloud]

Çok genç, çok yakışıklı, çok temiz yüzlü bir genç arkadaşmış.
Buradan daima hatırlanması dileğiyle.
Keşke insanlar bu kadar genç ölmese.

 

[Luxor]

kamberhanı forumlardan çok iyi tanırdım ama kendisiyle bir sohbetimiz olmamıştı açıkçası.ama kendisinin çok katılımcı, neşeli bir arkadaşımız olduğunu çok iyi bilirim.
Nurlar içinde yatsın, mekanı cennet olsun sevgili kamberhan ın.
şimdi eminim yukarıdan bizi izleyip foruma bile giriyordur, sadece bu sefer yazma yetkisi yok :salut:

 

[speedygirl şule]

ölüm kabullenilmesi çok zor ve acı bir habermiş. Allahıma şükürler olsun bugüne kadar hiç çok yakın birisini kaybetmedim derdim hep böyle bir muhabbet açıldığında. ama hayat yaşandıkça insanın başına bir sürü güzel yada can sıkıcı olay geliyor tabiki. tanıdığım insanların vefat haberlerini alır üzülürdüm. ama birşeyler paylaştığın birlikte yiyip içtiğin dertleştiğin güldüğün sohbet ettiğin sevdiğin birisini kaybetmek çok acıymış. böyle acılar uzak olsun hepimizden.
erhan içimizde yaşı en küçük olan arkadaşlarımızdan biriydi.güleryüzlü cıvılcıvl birlikte gezip eğlendiğimiz evinde kaldığımız bizim evimizde misafir olan çok sevdiğimiz bir kardeşimizdi. evine her gittiğimizde mutlaka bana bulaşıklarını yıkattırırdı. nasıl becerirdi bilmiyorum ama ''abla yaaa nolursun bak yaparsan sen yaparsın bana bu kıyağı '' der beni kandırırdı. bende kıyamazdım. bir dünya bulaşığı yıkardım. feda olsun kardeşim.
çok anı var erhanla ilgili bu sayfalara sığmaz yazarsam. ama bütün anıları bir köşeye bırakıp aklımdan hiç çıkmadan erhan denilince aklıma ilk gelen son anı.....
sabah kahvaltı yaparken sevgili erkut aradı. erhanın kaza yaptığını söyledi. beni asıl endişelendiren sözüde 6 ünite kan verildiğiydi. içimden birşeyler koptu gitti. 6 ünite kan verilecek kadar kanaması varsa demekki durumu ciddi diye düşündüm. hemen atladık motora hastaneye gittik. erhanı benim çaılştığım hastaneye getirmişler zaten. bu benim için büyük şanstı çünkü yardım edebilme şansım yüksekti. kan merkezinde çalışıyorum kan hazırlıklarını hızlandırabilme imkanım vardı. çantamı dolabıma bıraktım. önlüğümü hızla giyindim. kendimi acile zor attım. biran önce erhanı görmek istiyordum. yatakların bulunduğu acil yoğun bakıma girdim hastaların hali kötüydü tabi. erhanı aradı gözlerim ilk yatakta kanlar içinde yüzü tanınmayacak kadar kötü bir hasta vardı. bütün hastalara tektek baktım erhanı bulamadım. tekrar baktım tekrar baktım erhan yoktu. hemşireye döndüm kolay gelsin arkadaşım motor kazasıyla genç bir arkadaş yatırmışsınız nerdedir diye sordum. hemşire bana ilk yataktaki hastayı gösterdi. şoka girdim. olamaz dedim. erhan mı hastanın adı dedim. evet dedi. yani erhan özermi dedim evet dedi. inanmak istemedim. başım dönmeye başladı. hemşire elimden tutup kendi sandalyesine oturttu beni. tekrar tekrar baktım erhana. tanıyamadım. üzüntüden kalbim yerinden çıkacak sandım. aynı günü yaşar gibi oldum şuan bile. erhana her baktığımda sadece ağlamak geldi içimden.
bütüngün metanetli olmaya çalışıp bir taraftan işlerini halletmeye çalıştım birtaraftan ailesine elimden geldiği kadar destek olmaya çalıştım. tabi ailesinin durumu yanında orada bulunan ben ve bütün arkadaşların üzüntüsü hiç kalırdı o ayrı konu. ogün erhana 16 ünite kan verdik. 28 saatin sonunda onca direnmeleri malesefki boşa çıktı. şimdi geriye dönüp baktığımda keşke erhanı o haliyle hiç görmemiş olsaydım diyorum. onu sadece o yakışıklı güleç yüzü ve hep neşeli haliyle hatırlıyor olmak isterdim.
nur içinde yat sevgili kardeşim.