- Katılım
- 21 Ağu 2007
- Mesajlar
- 69
istemeden reflex olarak beni sıkıştıran aracı sollarken bende onun önüne kırıyorum..
bi gün taklaya gelcez ama ne zaman bilmiyorum..
bi gün taklaya gelcez ama ne zaman bilmiyorum..
bu iyi bir alışkanlık mı yoksa kötü mü anlamadım? yamaha'nın güvenli sürüş eğitiminde öğretilen, iki parmağın her zaman manetlerin üzerinde durması şeklindeydi, bunun nedeni ise frene ihtiyaç duyulduğunda reaksiyon süresini kısaltmak, bence de gayet mantıklı ve doğru bir davranış. aklıma gelen tek olumsuz yanı, özellikle büyük ccli motosikletlerde fren sıkarken gaz kolunun toplanmaması ve fren yapayım derken elin gazda kalması olabilir mi?
konuyu değiştirdim galiba, kusura bakmayın ama henüz yeni olduğum için daha gözlemleme şansım olmadı kendimi trafikte seyir halinde...
Sıkışık trafikte çok sık şerit değiştirip geniş aralıklara kaçmam bir nev-i makasta denilebilir...
scooter kullanırkende her bulduğum deliğe giriyorum, arada bi 'abi pardon aynalar pilastik, çizmez' demek zorunda kalsamda giriyorum..