Gittiğim yol bir caddeyi bir başka caddeye bağlayan bir sokak. Sokakta özel bir hastanenin acil girişi de var. Sokakta şeridimin sağ kısmında gidiyordum. Kavşaktan yeni çıkmıştım o yüzden pek hızımı bilmiyorum. Bir baktım beyaz bir şahin acil çıkışından burnunu uzattı ve durdu. O an yola çıksa ben durabilecek mesafe ve hızdayım. Ancak adam bir anda yola fırladı, o kadar yakındım ki fren yapacak mesafe yoktu. Kurtarmamın da imkanı yoktu. Ben de direk çarpmak veya sola yatırıp arabayla motorun arasında kalmak yerine sağa motoru yatırdım ve gözümü kapattım. Sağ omuzum hizasında sürüklenmeye başladım. Sanırım bir ara motor da bana çarpmış olabilir tam hatırlamıyorum. Sağ tarafım daha fazla hasar görmesin diye yuvarlandım. Sadece sağ omuzumda acı vardı. Yolun ortasına uzanıp hiç kımıldamadım. Olası bilinç kaybı için kask kilidini (ismi aklıma gelmedi, çeneye bağlanan kemer) çözdüm ve gözlüğümü de çıkardım. Ambulans gelip hastaneye götürdü. Çok şükür bir şeyim yoktu. Kaskta birşey yok, montum o kadar sürtünmeye dayanmış, yani sağlam. Ama buna rağmen kolumda azıcık da olsa sıyrılma var. Eldiven biraz kötüydü. İçindeki korumaları baya sürtünmeye maruz kalmış. O olmasa ellerim nasıl olurdu bilmiyorum. Allahıma hamd olsun iyiyim. İyi ki korumalarımı her zaman giyiyorum.
Motora binmenin en önemli kurallarından biri de nasıl düşüleceğini bilmek olduğu bir kez daha tescillendi. Kusurun kimde olduğu önemli değil, keşke hiç olmasaydı. Mevlam beterinden saklasın. Sanırım güzel izah etmişimdir.