Merhaba,
Bu bir yardım çığlığı niteliğindedir. Dalga geçecekler için küçük bir hatırlatma
"Etmen yavrum, etmen guzum " diyen neneler gelsin aklınıza
ciddiyim..
Yok mu en zor zamanlarında, ayağa kalkabilen? Ben kalkamıyorum. Yapamıyorum. Ne oldu ne bitti önemli değil, sorunum şu, birşeyleri çevremden herkesten gizleyerek düzeltmeye çalışırken içinde boğuluyorum. Nefes alamıyorum. İşe gidiyorum, geliyorum, ne ruhum ne kalbim ne bedenim, bir yerde kalıyor, ölüm gidiyor geliyor her gün. Yokum, yarım kaldım. Yarım bile değilim. Yok mu tavsiyeniz? Sizi neşelendiren, en mutsuz kötü hissettiiğiniz anlarda yaptığınız ve bir anda modunuzu bambaşka yapan tavsiyeler? Denicem hepsini, ciddi ciddi denicem.
-En baştan kesinlikle doktor kontrolünde olmadan kendi başına anti-depresanları bırakma.Anti-depresanlar rastgele birden kesilince insana çok daha kötü hissettiriyor.Ama doktor kontrolünde olmak şartı ile bir an önce bırakmaya bak.
-Günümüzde insanları mutsuzluğa en çok sürükleyen şey sürekli olarak sosyal medyada,TV de aile ve arkadaş çevresinde empoze edilen hayat bir mucize,yaşamak çok güzel yalanı.Genelde insanlar küçüklükten itibaren hayat konusunda çok yüksek bekletilere giriyor.Ama belli bir yaşa gelip gerçeklerin farkına varıldığında hayattan beklentiler ne kadar yüksek ise hayal kırıkları da o kadar yüksek oluyor.Ünlü yazar Ernest Hemingway'in bir sözü var "Dünya güzel bir yer ve de uğruna savaşmaya değer".Bu arkadaş çifte ile beynini uçararak intihar etti.İşin aslı Dünya çok güzel bir yer değil ama bu savaşmayı bırakacağımız anlamına gelmiyor.Tabikii de büyük beklentilerimiz olacak,bunlar için savaşacağız,ama bunlar gerçekleşmeyecekmiş gibi de kendimizi hazırlamak lazım.Bizi asıl hayata bağlayan küçük beklentiler küçük mutluluklar.
-Aşk meşk meselelerine gelirsek.Bende hayatımın büyük bir bölümü sizin gibi medeni durumu : yıkık vaziyette geçirdim.Kötü insanlara denk geldim,defalarca kalbim kırıldı.Sonrasında çalışmaya yeni başladığım zamanlarda iş konusunda bir şey danışmak için birazda yeni yaşındığım şehirde kendimi yalnız hissettiğimden muhabet etmek için üniversiteden sınıf arkadaşımla iletişime geçtim.Olaylar kendiliğinden gelişti şu anda 8 yıllık evliyiz zamanın nasıl geçtiğini farkına bile varmadım.Hayatımı beraber geçireceğim kadın zaten yıllardır yanı başımdaymış ama arada iletişim olmadığı için birbirimizi tanımadığımız için farkına varamamışım.Burada asıl belirtmek istediğim karşındakini tanıma ve iletişim.İlk görüşte aşk bana göre tamamen uydurmasyon bir olay.İnsan karşısındaki tanıdıkça seviyor.Tanımak içinde iletişim lazım.
Bunun yanında bazı durumlar kötü bir ilişki içinde olmaktansa tek başına olmak çok daha mutluluk ve huzur verici olabilir.İnsanın hayatının her evresinde birisi olacak,aşk olacak diye bir zorunluk yok.
-Hiç bir şey yapmadan boş durmak kesinle depresyona iyi gelen bir şey değil.İşten eve gelip bütün akşamı tv karşısında geçirmek,boş zamanlarının tamamını yatarak uyuyarak geçirmekten kesinlikle kaçının..Mutlaka yapacak birşeyler bulun.Önemli nokta bütün akşamı yada günü tek bir şey yaparak geçirmemek.Mesela haftasonu bütün günü bilgisayar oyunu oynayarak yada tek bir diziyi izliyerek yada komple temizlik yaparak geçirmeyin.Farklı farklı şeyler yapın.Biraz hobilerle uğraşın,biraz temizlik,yürüyüş yapın,sokak hayvanlarını besleyin,arkadaşlarınızla vakit geçirin vb...Yani hem size zevk veren hem de size başarmışlık hissi ve faydalı bir şey yapma hissi yaşatan farklı şeyler yapın.
-Beni depresyondan çıkartan en önemli şey samimi,her derdimi paylaşabildiğim,tamamen kendim olabildiğim bir arkadaş çevresine sahip olmamdı.2-3 samimi arkadaş ile güzel bir mekana gidip 2-3 bira içip muhabet etme,dertleşme bana terapi gibi gelen bir aktivite.
-Bazı arkadaşlar alkol tavsiye etmiş.Alkol yerine ve insanına göre faydalı olabiliyor ama bazı durumlar kontrolsüz ve sürekli tüketilirse faydadan çok daha fazla zarara da sebep olabilir.Mesela alkol eğer kullanıyorsanız yukarıda da belirttiğim gibi arkadaşlarla beraber sosyal ortamlarda kontrollü tüketildiğinde iyi hissettirir.
-Şahsen üniversiteye kadar biraz dindar bir insandım bana psikolojik olarak pek iyi etki etmediğinin,hayatımı kısıtladığının,benim kişilik özelliklerime ters kalıplara soktuğunun farkına varınca biraz da kullandığım anti-depresanların etkisi ile dinden biraz uzaklaştım.Tam tersine din,hayatı alt üst olan bazı insanlarında hayatını rayına soktuğuna da tanık oldum.Bu sizin ne hissettiğinize bağlı din ve inanç sisteminin size iyi mi kötü mü geldiğine ancak siz karar verebilirsiniz.
-Sizi mutsuz eden,iki yüzlü,cahil,kaba,çıkarcı insanları hayatınızdan çıkartın,mümkün olduğunca iletişime,muhattap olmayın girmeyin.İyi biri olduğunuzdan bahsetmişiniz ama herkese karşı iyi olmak zorunda değilsiniz.İyiye iyi kötüye kötü olun.Kötü niyetli bir insan ile iletişime girmek zorunda kaldığınızda,size laf sokmaya,kırmaya çalışıyorsa siz de zekanızı kullanıp ona aklınızdakileri söyleyin,zaman zaman kötü niyetli insanlara karşı kırıcı olmaktan korkmayın.Zamanında ve yerinde söylenmeyen sözler insanın içine oturur sürekli birikir ve mutsuz eder.
