- Katılım
- 21 Tem 2013
- Mesajlar
- 151
- Konu Yazar
- #1
Herkeze Merhaba,
ismim Özgür, 36 yaşındayım. Herşey çok ani oldu, bir haftasonu kalamış da restoranttan çıkıyorduk, oğlumun okul arkadaşlarının ailesi ile yemek yemiş sıkı içmiştik, bizim oğlan kenarda duran burgman400 ün tepesine çöküverdi, arkasına da arkadaşı, başladık resimlerini çekmeye. O an bir anda birşey oldu, inanın tarif etmesi olanaksız. Eşime döndüm ve "Ben motorsiklet istiyorum" dedeim ve eşimden gelen, aslında beklemediğim bir tepki, "Tamam Aşkım".
Sonra uzun araştırmalar başladı ve çıkan sonuç, eğitimsiz asla bu işe soyunmamak. Bodrumda vespa kullanmak gibi değildi bu iş bu sefer. Farklı olacağını tüm hücrelerimde hissediyordum. Derkan tüm maxi scooterları incelerken buldum kendimi, vitesli ile uğraşamam, ne gerek var falan vs. Ardından vespa akadami ye yazıldım ve temel sürüş eğitimi için beklemeye başladım, arada da salı pazarının orada apachi 125 ile dolanıp duruyordum bizim apartman görevlisi aynı zamanda kurye, ayakkabısının topuğuna basıp kabadayı gibi bir sürüşü var yatarsınız yerlere. Adam ölümle alay ediyor. Herneyse, ilk gün ki eğitim vespalarlaydı ve sabahtan akşama kadar motor tepesinden inmedik, hayatımın en güzel günüydü adeta, kesin kafamda yamaha x-city tarzı bi alet vardı. Hocam ise şunu dedi, yarını bekle sen ve pazar günü full gün yamahanın 125liğine bindik, inanın alt üst oldum, ben ki kesin maxi scooter düşünürken artık kesinlikle bana uyanın bacaklarımın arasına alıp kavradığımda bana verdiği güven ve bütünlük duygusyla, vitesli bir motordu. Ve sonra özel derslere başladım, önce CBF250 ama hızla ilerliyordum, CBF500 derken KLE500 Kawasaki, artık bana uyanın ne olduğunu bulmuştuk. Ehliyete başvurdum ve muhtemelen bu ay sonunda o da tamam. Her hafta işi gücü bırakıp öğle aralarında, ümraniyeden ulus a gidip geliyordum. o saatler motor tepesinde, yok bakıştı, yok dönerken ki kavrama ayarları falan ilk kabus gibi geçrdi, her iki baş parmağım ağrıdan patlardı şimdi artık hazırdım ve bugün itibariyle ilk motoruma kavuştum. NC700-S Mutluyum çünkü özgürüm, umarım bu mutluluk herkeze nasip olur. Ancak unutulmaması gereken şey, eğitimsiz asla motor tepesine çıkılmamalı. Evet motorumu aldım ama eğitime devam, şimdi Ağustos da Honda nın güvenli sürüş eğitimine katılıcam ve elimden geldiğince bunlar devam edicek. Herneyse daha yeni ya motor, duygusallaştım Aranızda olmaktan büyük mutluluk duyuyorum. Herkeze kucak dolusu MERHABA.
ismim Özgür, 36 yaşındayım. Herşey çok ani oldu, bir haftasonu kalamış da restoranttan çıkıyorduk, oğlumun okul arkadaşlarının ailesi ile yemek yemiş sıkı içmiştik, bizim oğlan kenarda duran burgman400 ün tepesine çöküverdi, arkasına da arkadaşı, başladık resimlerini çekmeye. O an bir anda birşey oldu, inanın tarif etmesi olanaksız. Eşime döndüm ve "Ben motorsiklet istiyorum" dedeim ve eşimden gelen, aslında beklemediğim bir tepki, "Tamam Aşkım".
Sonra uzun araştırmalar başladı ve çıkan sonuç, eğitimsiz asla bu işe soyunmamak. Bodrumda vespa kullanmak gibi değildi bu iş bu sefer. Farklı olacağını tüm hücrelerimde hissediyordum. Derkan tüm maxi scooterları incelerken buldum kendimi, vitesli ile uğraşamam, ne gerek var falan vs. Ardından vespa akadami ye yazıldım ve temel sürüş eğitimi için beklemeye başladım, arada da salı pazarının orada apachi 125 ile dolanıp duruyordum bizim apartman görevlisi aynı zamanda kurye, ayakkabısının topuğuna basıp kabadayı gibi bir sürüşü var yatarsınız yerlere. Adam ölümle alay ediyor. Herneyse, ilk gün ki eğitim vespalarlaydı ve sabahtan akşama kadar motor tepesinden inmedik, hayatımın en güzel günüydü adeta, kesin kafamda yamaha x-city tarzı bi alet vardı. Hocam ise şunu dedi, yarını bekle sen ve pazar günü full gün yamahanın 125liğine bindik, inanın alt üst oldum, ben ki kesin maxi scooter düşünürken artık kesinlikle bana uyanın bacaklarımın arasına alıp kavradığımda bana verdiği güven ve bütünlük duygusyla, vitesli bir motordu. Ve sonra özel derslere başladım, önce CBF250 ama hızla ilerliyordum, CBF500 derken KLE500 Kawasaki, artık bana uyanın ne olduğunu bulmuştuk. Ehliyete başvurdum ve muhtemelen bu ay sonunda o da tamam. Her hafta işi gücü bırakıp öğle aralarında, ümraniyeden ulus a gidip geliyordum. o saatler motor tepesinde, yok bakıştı, yok dönerken ki kavrama ayarları falan ilk kabus gibi geçrdi, her iki baş parmağım ağrıdan patlardı şimdi artık hazırdım ve bugün itibariyle ilk motoruma kavuştum. NC700-S Mutluyum çünkü özgürüm, umarım bu mutluluk herkeze nasip olur. Ancak unutulmaması gereken şey, eğitimsiz asla motor tepesine çıkılmamalı. Evet motorumu aldım ama eğitime devam, şimdi Ağustos da Honda nın güvenli sürüş eğitimine katılıcam ve elimden geldiğince bunlar devam edicek. Herneyse daha yeni ya motor, duygusallaştım Aranızda olmaktan büyük mutluluk duyuyorum. Herkeze kucak dolusu MERHABA.
