- Katılım
- 24 Eyl 2006
- Mesajlar
- 975
- Konu Yazar
- #1
sevgili dostlar;
motosiklet, çocuk yaşlarımdan beri bende bir tutkudur. belki 4 veya 5 yaşındayken dedemle birlikte onun dükkanına giderdik. 70'lerde Kayseri kale içi çok hareketli bir çarşıydı. kale içindeki esnaf, motosikletlerini caminin avlusuna park ederdi. namaz vakitlerinde dedemle birlikte camiye giderdik. o içeride namaz kılarken beni caminin avlusunda bir motosikletin selesine oturtur, ben o gelene kadar vakit geçirirdim. büyüyünce ne motosikletler alacağımın hayalini kurardım.
gönlümde yatan arslan bir enduro alıp kah asfaltta, kah dağ-tepe dolaşmak. allaha şükür maddi durumum elveriyor fakat, işim, çocuklarım, sorumluluklarım beni alıkoyuyor.
yaşım 40'a yaklaşmışken, bari bir scooter alayım da iki teker hevesimi hafta sonu gezintileriyle biraz dindireyim demiştim. nitekim öyle yaptım, fakat 3 yılda hepi-topu 3.000 km yol yapabilmişim. eskiden, hiç değilse iki haftada bir mahallede bir tur atardım. işimde sorumluluklarım artınca, bunu da yapamaz oldum. motor evin bahçesinde, üzerinde branda çekili halde eskiyor. belki üç ay olmuş, kontağını çevirmemişim. cansız bir varlık ama, sevgili motoruma acıdım. onu gezdirecek, benden daha iyi bir sahibi hak ettiğini düşündüm ve sattım. fakat çevremden utanmasam, hüngür hüngür ağlayacağım.
bu tutkumdan vaz geçebilmem olanaksız. bir süreliğine motor kullanmaya ara veriyorum. keyifli sohbetler ettiğimiz forumumuza, bizim tabirle "klavye motorcusu" olarak takılacağım.
motosiklet, çocuk yaşlarımdan beri bende bir tutkudur. belki 4 veya 5 yaşındayken dedemle birlikte onun dükkanına giderdik. 70'lerde Kayseri kale içi çok hareketli bir çarşıydı. kale içindeki esnaf, motosikletlerini caminin avlusuna park ederdi. namaz vakitlerinde dedemle birlikte camiye giderdik. o içeride namaz kılarken beni caminin avlusunda bir motosikletin selesine oturtur, ben o gelene kadar vakit geçirirdim. büyüyünce ne motosikletler alacağımın hayalini kurardım.
gönlümde yatan arslan bir enduro alıp kah asfaltta, kah dağ-tepe dolaşmak. allaha şükür maddi durumum elveriyor fakat, işim, çocuklarım, sorumluluklarım beni alıkoyuyor.
yaşım 40'a yaklaşmışken, bari bir scooter alayım da iki teker hevesimi hafta sonu gezintileriyle biraz dindireyim demiştim. nitekim öyle yaptım, fakat 3 yılda hepi-topu 3.000 km yol yapabilmişim. eskiden, hiç değilse iki haftada bir mahallede bir tur atardım. işimde sorumluluklarım artınca, bunu da yapamaz oldum. motor evin bahçesinde, üzerinde branda çekili halde eskiyor. belki üç ay olmuş, kontağını çevirmemişim. cansız bir varlık ama, sevgili motoruma acıdım. onu gezdirecek, benden daha iyi bir sahibi hak ettiğini düşündüm ve sattım. fakat çevremden utanmasam, hüngür hüngür ağlayacağım.
bu tutkumdan vaz geçebilmem olanaksız. bir süreliğine motor kullanmaya ara veriyorum. keyifli sohbetler ettiğimiz forumumuza, bizim tabirle "klavye motorcusu" olarak takılacağım.