- Katılım
- 3 Eyl 2011
- Mesajlar
- 237
- Konu Yazar
- #1
Bir hayata tutunuşun hikayesi ;
Yaklaşık 2.5 ay önce filan. Edirnekapı taraflarında bir arkadaşıma uğramak üzere yola çıktım.
Arkadaşım evine 2 sokak kadar kala bir yerlerden bir bir miyavlama sesi duymaya başladım ama acı çektiği
sesinden çok belliydi sağa baktım sola baktım bulamadım kafamı kaldırdım ağacın üstüne bana bakıyor ama suratında biraz kan vardı kediçiğin.
Biraz uğraştan sonra aşağı indirdim bakkaldan süt aldım ekmek içi falan ıslatdım yedirdim elimden geldiği kadar yüzünü sildim.
Ve arkadaşıma gitdim orada bırakıp tekrar en azından duyarsız kalmadım diye düşündüm giderken her neyse
dönüş zamanı geldi aynı yoldan dönüyorum bu pıtırcık gene orda gene miyavlıyor içim parçalandı resmen bıraksam ölücek orda
bırakmayıp eve götürsem annem beni öldürebilir.
Her neyse validenin şerini göze aldık kediçiği bakkal amcadan aldığımız bir koli ile eve
taşıdık metrobüsle dönüyorum miyavlıyor şerefsiz sürekli susmuyor herkez bakıp duruyo tam iş saati öyle veya böyle yoluda bitirdik geldik eve
valide gördü bir gürledi çabuk at çabuk at bunu. Dedim valla bende giderim bunla tehdit etdik tabi inanırsa gitçeğimiz yok ya
Koliyi açtım valide gördü surat gene kan off yavrum falan aldı bir güzel temizledi yemek verdi yer yatağı bile yaptı dedi iyi bari bir kaç gün kalsın sonra bırakalım yazıktır.
Bunun verdiği sevinçle yatdım ertesi sabah işe gitdim eve döndüm bizim valide kediyi veterinere götürmüş mama almış oyuncaklar almış
evde bi o yana bir bu yana koşuyor şerefsiz ama ben hala gidecek diye üzülüyordum aradan tam 2 ay geçti anneme dedim gel bırakalım artık bunu.
Tepki aynen bu;
OLDU BAŞKA O KADAR KAHRINI ÇEKTİM ASLA BIRAKMAM ŞUNA BAKSANA ATILIRMI BU
Bende haliyle sevindim tabi şimddi gül gibi geçinip gideriz arada tabak çanak kırar ama olsun adı PAŞA
Ve PAŞANIN Size bir mesajı var;
MERHABA MOTOSİKLET SEVEN ABİLERİM ABLALARIM BİLİYORUM SİZ ÇOK İYİ İNSANLARSINIZ BAKIN BEN ÇOK ŞANSLIYIM ARTIK BİR EVİM VAR
AMA DIŞARDA KALAN ARKADAŞLARIM O KADAR ŞANSLI DEĞİL LÜTFEN ONLARA İYİ DAVRANIN SELENİZE YATDI DİYE DÖVMEYİN VURMAYIN CANIMIZ ÇOK ACIYOR SONRA AĞLIYORUZ
ONLARA SÜT VERİN SEVİN KENDİNİZİ SOKAKTA YAŞIYOR GİBİ DÜŞÜNÜN ONA GÖRE DAVRANIN ARKADAŞLARIMA TAMAMMI YOKSA SİZİ ISIRIRIM HADİ HEPİNİZİ
MİNİK PATİLERİM İLE SELAMLIYORUM

Kardeşim evin en küçüğüydü artık oda bir abi
Yaklaşık 2.5 ay önce filan. Edirnekapı taraflarında bir arkadaşıma uğramak üzere yola çıktım.
Arkadaşım evine 2 sokak kadar kala bir yerlerden bir bir miyavlama sesi duymaya başladım ama acı çektiği
sesinden çok belliydi sağa baktım sola baktım bulamadım kafamı kaldırdım ağacın üstüne bana bakıyor ama suratında biraz kan vardı kediçiğin.
Biraz uğraştan sonra aşağı indirdim bakkaldan süt aldım ekmek içi falan ıslatdım yedirdim elimden geldiği kadar yüzünü sildim.
Ve arkadaşıma gitdim orada bırakıp tekrar en azından duyarsız kalmadım diye düşündüm giderken her neyse
dönüş zamanı geldi aynı yoldan dönüyorum bu pıtırcık gene orda gene miyavlıyor içim parçalandı resmen bıraksam ölücek orda
bırakmayıp eve götürsem annem beni öldürebilir.
taşıdık metrobüsle dönüyorum miyavlıyor şerefsiz sürekli susmuyor herkez bakıp duruyo tam iş saati öyle veya böyle yoluda bitirdik geldik eve
valide gördü bir gürledi çabuk at çabuk at bunu. Dedim valla bende giderim bunla tehdit etdik tabi inanırsa gitçeğimiz yok ya
Koliyi açtım valide gördü surat gene kan off yavrum falan aldı bir güzel temizledi yemek verdi yer yatağı bile yaptı dedi iyi bari bir kaç gün kalsın sonra bırakalım yazıktır.
Bunun verdiği sevinçle yatdım ertesi sabah işe gitdim eve döndüm bizim valide kediyi veterinere götürmüş mama almış oyuncaklar almış
evde bi o yana bir bu yana koşuyor şerefsiz ama ben hala gidecek diye üzülüyordum aradan tam 2 ay geçti anneme dedim gel bırakalım artık bunu.
Tepki aynen bu;
OLDU BAŞKA O KADAR KAHRINI ÇEKTİM ASLA BIRAKMAM ŞUNA BAKSANA ATILIRMI BU
Bende haliyle sevindim tabi şimddi gül gibi geçinip gideriz arada tabak çanak kırar ama olsun adı PAŞA
Ve PAŞANIN Size bir mesajı var;
MERHABA MOTOSİKLET SEVEN ABİLERİM ABLALARIM BİLİYORUM SİZ ÇOK İYİ İNSANLARSINIZ BAKIN BEN ÇOK ŞANSLIYIM ARTIK BİR EVİM VAR
AMA DIŞARDA KALAN ARKADAŞLARIM O KADAR ŞANSLI DEĞİL LÜTFEN ONLARA İYİ DAVRANIN SELENİZE YATDI DİYE DÖVMEYİN VURMAYIN CANIMIZ ÇOK ACIYOR SONRA AĞLIYORUZ
ONLARA SÜT VERİN SEVİN KENDİNİZİ SOKAKTA YAŞIYOR GİBİ DÜŞÜNÜN ONA GÖRE DAVRANIN ARKADAŞLARIMA TAMAMMI YOKSA SİZİ ISIRIRIM HADİ HEPİNİZİ
MİNİK PATİLERİM İLE SELAMLIYORUM
Kardeşim evin en küçüğüydü artık oda bir abi