Bana şimdi çok kızacaklar ama yine de kişisel fikrimi açıklayacağım. Şimdi her insan evladının kabiliyet ve adaptasyon hızı bir değil, bir ybr125 üzerine falan çık önce, baktın tereyağından kıl çeker gibi sıkıntısız kullanıyorsun, 0 hata ile motora bir kaç saat sonra hakim oluyorsun o vakit 600rr bile hayal değil ama büyük risk! Nitekim ben belki 1 yıl bu tür başlama hikayelerini okuyup, tüm o uyarı ve mantıklı açıklamalara rağmen böyle yapmaktan kendimi alı koyamadım. 25 yaşında ve tehlikelerin bilincindeyim, kendi limitlerimi iyi biliyorum ve asla temkini elden bırakmıyorum, o aletin üzerindeyken ASLA AMA ASLA risk almıyorum. Ama yine de kendimden başka kimseye ÖNERMİYORUM böyle bir başlangıcı, çünkü ben sadece kendimi biliyorum, kendimin farkındayım.
Motosiklet ile uzun bir birliktelik düşünüyorsan sanırım gidip 250cc alıp en az bir sezonu geçirmek en zevkli ve de en doğru yolu, sanıyorum çünkü bilmiyorum, hiç sürmedim ama bunca tecrübeli insan yanılıyor olamaz. Benim durumum farklıydı, ya ölümü dahi göze alıp çocukluk hayalimdeki tipi & sesi beni cezbedecek 600cc motoru alıp kullanacaktım, ya da hiç girmeyecektim bu motosiklet dünyasına... Zaten farkedebileceğin üzere içimdeki de iki teker aşkı değil, her zaman olduğu gibi hayallerimin peşinden koşma arzusu, belki de çıkış noktam çok farklı sizlerden.
