- Katılım
- 25 Tem 2013
- Mesajlar
- 350
- Konu Yazar
- #1
Merhabalar,
20 yıldır çalışıyorum ve hiç uzun metrajlı bir tatil yapmamıştım. Hayalim öyle 5 yıldız otel filan da değil, ben doğa'yı severim, kampı çadırı odun ateşinde pişen çayı ve kurulan dostlukları..
eşimi zar zor ikna etsem de, bankaya ödeyeceğimiz paradan biraz feragat edip tatile çıkmaya karar verdik
şimdi ise gecikme mesajlarını okuyoruz
neyse konumuza dönelim..
Herhangi bir plan yapmadım, Ege yi, Akdenizi işimden kaynaklı çok fazla gezdim, bir çok insanın girmediği yerlere girdim çıktım kaldım ettim, o zamanlar hep derdim, "ter içindeyiz, acaba ne zaman şuraya denize girmek için geleceğiz" bu lafı söylediğim yerde denize girdim
yolculuk için internetten sadece Çadır ve 2 tane tripod tarzı tabure aldık, geri kalan her şey elimizde-kiydi.. birazı da heyecan..
öncelikle. Şirketin, Muğla Kötekli de bulunan personel evine gidip, fazlalık eşyalarımızı buraya koyup, sonra yanımıza yeteri kadarını alıp sürmek. tabii bir bayanla yola çıkınca basit bir gezi için yanınıza 1 yıllık eşya almaları gibi bir durum söz konusu
tam da tahmin ettiğim gibi oldu, tam yolculuk gibi ben kendimce gereklileri hazırladıktan sonra her şeyi aldık motorun başına gittik ve eşimin yardımıyla onca eşyayı nasıl taşıyağımı düşündüm sonra yine aynı fısıltılaşma, "bu kadar eşyayı ne yapacaksın?"
Güzel günler göreceğiz çocuklar,
güneşli günler göreceğiz...
Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar,
ışıklı maviliklere süreceğiz...
Açtık mıydı hele bir son vitesi,
adedi devir.
motorun sesi.
Uuuuuuuy! çocuklar kim bilir
ne harikûlâdedir.
160 kilometre giderken öpüşmesi...
şimdi ölsek en fazla kahvede çaylar soğur
burası şirketin evinin önü, yolculuğumuz aslında gece bitti ama çok yorgun olduğumuz dan hiç foto çekemeden direk kendimizi eve attık..
sonra ertesi sabah yola koyulduk, sıcağı kum, serini deniz olan yerlere...
önceleri hayalim, buydu.. tam ortasındayım, güneşin altında ve motorun üstünde, içimin "sür" dediği yere motor sürüyorum.Günden güne kafama yerleşen hayale çok uzak olduğumu farketsem de bu hayale de çok uzak olduğum günler geliyor aklıma..
bir karavan ve ihtiyatlı olmadan, düşünmeden dünya'nın her yerini dolaşmak..
önümde bir karavan var ve iyice inceliyorum, belki zorlukları vardır ama buradan bakınca çok can alıcı gözüküyor
o muhteşem güzellikleriyle Azmak'tayız
Akyaka nın denize girilecek yerlerini çok beğenmedik ve Akbük'e doğru yol aldık.. evet burası muhteşem yani denizi çok güzel fiyatlar biraz pahalı olsa da insan huzu buluyor.. çok güzel bir koy yüzmesi keyifli..
2. gün Marmarise doğru yola koyulalım dedik,
https://fbcdn-sphotos-a-a.akamaihd...._=1446419804_a16ed28482fd03847f5a6a6551c0717b
bir an durdum, çok fazla düz yol gidiyoruz, arkalarda mutlaka güzel bir şeyler olmalı dedim ve telefonu çıkarıp haritaya baktım, ilk yol ayrımından girdik içeri,
ve bu güzel yeri bulduk tabii burada eğlenmek biraz pahalı, biz bedava olanı yaptık biraz gezik, biraz foto çektik ve bu güzel yeri zihnimizde yaşadık. "şurda şu olsaydı, şurda ne mangal yakılır, buraya bi hamak nasıl gider be "
eğer burata tatil yapıyorsanız, denize gitmek için sizi buradan kanoya bindirip 10dk lık yolculuktan sonra kumsala götürüyorlar
kulağa eğlenceli geliyor tabii, ama yine paralı hemen uzaklaştık. asla doğa için para ödemeyecek birine teklif yaptıklarını anlatmak istemiyorum..
nereden gördük nasıl döndük anlamadım, ama tabelada "kleopatra" levhasını görünce, eşime de süpriz yapıyım diye çaktırmadan girdim yola"
ileride bir balıkçıya sordum "abi şu meşhur yere nasıl gidiyor?" tarif etti gittik vardık..
burada para ödemek zorunda kaldık, çünkü biraz uzun deniz yolculuğu altından kalkamayacağım bir şey,
hani şu son günlerde yayılan su üstünde giden motora sahip değilseniz
burada adaya giriş için para alan ve kumlara set çekip ayak bastırtmayan devlete ve kanuna saydırıyorum velhasıl kapitalizm..
"süzülürdü bir dans edasında yalnızlıklar kayığı,
sarhoş eden dalgalar vururdu etrafına," beraberinde martılar yoktu ama yine de bir şiir e eşlik edecen Anı vardı..
burasıda para vererek girdiğimiz meşhur Sedir adası, vay anasını,
çok fazla resim çekmedim belki para isterler diye, tüm gün suyun tadını çıkarttık.
"Efkardan Değil de , Sırf Parmak Aralarını Oyalasın Diye Yakarsın Sigaranı Bazen" bende tekne'de sigara içmedim demiyim dedim.
sabah yoluna düştüğümüz Marmaris'e akşam varıyoruz
malumumuz, burası Marmaris, adım başı para olduğundan sadece sokaklarında gezdik
..orada bir kalp var, doktor gözüyle bakmazsan içime..
Marmaris'te gece konaklayacağımız, Aksaz tarafında bildiğim güzel bir yer vardı, bakımsız kalburüstü insanların çokta dikkat etmediği güzel saklı bir yer, oraya gittik gece bir baktık, Milli Park olarak kapısı zincirlenmiş, ama bizim insanımız rahat dururmu, hemen yanında ki telleri kesmişler ve içeri girdik, gece domuzların geleceğini bildiğimden etrafa biraz kurupasta attım, ki geldiler de güzelim hayvanlar gokgokgok yapa yapa artık buldularsa yediler yiyeceğini gittiler onları seyrettim avlanırken daha doğrusu artık yiyecek ararken
foto çekmedim, üzgünüm
sonra ertesi gün marmaris de daha fazla kalmadık, bir başka meşhur olan kızkumu plajına gittik,
sonra yolda giderken bir tabelanın arkasın da sprey boya ile "şelale" yazısını okudum ve oraya gidelim dedik, iyiki de gitmişiz..
yolu da biraz kötü gibi
sonra içmeler, turunç derken baya bir turladık,
burası da Muğla Fethiye yolunda beyobası na bağlı yukarıda yuvarlakçayı geçince güzel bir yemek yeme yeri. sadece eşim için girdim yoksa bir kahvaltıya 20tl vermezdim
yine devletimin ücretlendirdiği bir yerdeyiz,
zamanında bir çobanın keçisini aramak için çıktığı ve tesadüf eseri bulduğu yere devlet gelip gişe koyup para alarak insanlara gösteriyor..
Fethiye Saklıkent
çokta saklı bir şey göremedik, olması gereken her şey yerindeydi, dağ taş su toprak, sadece biz fazlaydık.
oturdum bir kayaya, suyun o gürül gürül sesini dinledim, bazen hırçınlaştı bazen sükut etti. güzeldi onunla konuşmak arada rüzgar ile flört etsek te insanların sesinden daha güzeldi.
ve ilginçtir ki garsonun Çay'ın fiyatını bilmemesi, "siz oturun abi getiriyim" hadi oradan sonra 2 çaya 5 tl diyeceksin.
sonra çıkıyoruz yola, Kocaaaa babadağı tırmanmaya, yolculuk zorluydu, 10km stabilize yol, 11 km de iniş,
önce yediburunları geçtik,
sonra babadağ,
eşim yürüyerek benden daha hızlı gitti kimi zzaman
ama kararlıydım, bugüne kadar hiç düşmedim ve şimdide düşmeyecektim..
sonra vardık kelebekler vadisine, aşağı inmeye eşimin gözü almadı bizde yüksek rakımlardan foto çekildik.7
Ölüdenizi biraz gezip, bankadan para çekip, benzinimizi doldurduktan sonra Fethiye'de nereye çadır atarız diye düşünürken sahilde bir ağaçlık bölgeye doğru yürüyen çadırlık otostopçular gördüm bende ğeşlerinden gittim
burada muhteşem dostluklar kurduk, ateşte pilav, menemen ve çay pişirip yedik içtik güzeldi eğlenceliydi. sabahlara kadar enteresan sohbetler yapıp hepimiz çok zekiyiz hepimiz çok araştırmışızcasına pirinç tanesi kadar bilgilerimiz le konuştuk
tanıştığımız kampçılar en sağdaki italyan bir kız.. sadece çadırı var ve parası öylece geziyor..
burada 3 gün kaldık çok güzel geçti,
Dirideniz ciddi dalgalıydı, evet mevkimiz ölüdeniz ama biz dirisine girdik, bilirsiniz, ölüdeniz yan taraf ve giriş ücretli
bu topluluğa bir de isim koyduk, OLZDNZ hepsini sığdıramadığımdan sadece DNZ sin yazdım ve fotoladım, DNR değil DNZ
bu minik yavruyu da sahiplendik, çok insancıl hayvanları bir yere bağlayıp bakmayı sevmem ama dışarıda telef olmasın diye de bakabileceğim kadar hayvana bakarım..
benden ve bu seneden bu kadar
umarım sıkılmamışsınızdır.
not: 1230km 130tl yakıt ve 200tl para harcadıktoplam 12 gün.
buda benim gezimin harita üzerinde ki rotası,
https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=zIlUvwrKSD_c.kBfY-de20Bf4
---------- Mesajlar birleştirildi - 18:50 ---------- bir önceki mesaj zamanı 18:34 ----------
düzeltme süresi geçtiği için ekleyemediğim sosyal mesajım,
"lütfen yediğiniz içtiğiniz yiyecek ve içeçekleri toplumda paylaşmayalım"
gördüğümüz bizlere yeter...
20 yıldır çalışıyorum ve hiç uzun metrajlı bir tatil yapmamıştım. Hayalim öyle 5 yıldız otel filan da değil, ben doğa'yı severim, kampı çadırı odun ateşinde pişen çayı ve kurulan dostlukları..
eşimi zar zor ikna etsem de, bankaya ödeyeceğimiz paradan biraz feragat edip tatile çıkmaya karar verdik
şimdi ise gecikme mesajlarını okuyoruz neyse konumuza dönelim..
Herhangi bir plan yapmadım, Ege yi, Akdenizi işimden kaynaklı çok fazla gezdim, bir çok insanın girmediği yerlere girdim çıktım kaldım ettim, o zamanlar hep derdim, "ter içindeyiz, acaba ne zaman şuraya denize girmek için geleceğiz"
bu lafı söylediğim yerde denize girdim yolculuk için internetten sadece Çadır ve 2 tane tripod tarzı tabure aldık, geri kalan her şey elimizde-kiydi.. birazı da heyecan..
öncelikle. Şirketin, Muğla Kötekli de bulunan personel evine gidip, fazlalık eşyalarımızı buraya koyup, sonra yanımıza yeteri kadarını alıp sürmek. tabii bir bayanla yola çıkınca basit bir gezi için yanınıza 1 yıllık eşya almaları gibi bir durum söz konusu
tam da tahmin ettiğim gibi oldu, tam yolculuk gibi ben kendimce gereklileri hazırladıktan sonra her şeyi aldık motorun başına gittik ve eşimin yardımıyla onca eşyayı nasıl taşıyağımı düşündüm
sonra yine aynı fısıltılaşma, "bu kadar eşyayı ne yapacaksın?" Güzel günler göreceğiz çocuklar,
güneşli günler göreceğiz...
Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar,
ışıklı maviliklere süreceğiz...
Açtık mıydı hele bir son vitesi,
adedi devir.
motorun sesi.
Uuuuuuuy! çocuklar kim bilir
ne harikûlâdedir.
160 kilometre giderken öpüşmesi...
şimdi ölsek en fazla kahvede çaylar soğur
burası şirketin evinin önü, yolculuğumuz aslında gece bitti ama çok yorgun olduğumuz dan hiç foto çekemeden direk kendimizi eve attık..
sonra ertesi sabah yola koyulduk, sıcağı kum, serini deniz olan yerlere...
önceleri hayalim, buydu.. tam ortasındayım, güneşin altında ve motorun üstünde, içimin "sür" dediği yere motor sürüyorum.Günden güne kafama yerleşen hayale çok uzak olduğumu farketsem de bu hayale de çok uzak olduğum günler geliyor aklıma..
bir karavan ve ihtiyatlı olmadan, düşünmeden dünya'nın her yerini dolaşmak..
önümde bir karavan var ve iyice inceliyorum, belki zorlukları vardır ama buradan bakınca çok can alıcı gözüküyor
o muhteşem güzellikleriyle Azmak'tayız
Akyaka nın denize girilecek yerlerini çok beğenmedik ve Akbük'e doğru yol aldık.. evet burası muhteşem yani denizi çok güzel fiyatlar biraz pahalı olsa da insan huzu buluyor.. çok güzel bir koy yüzmesi keyifli..
2. gün Marmarise doğru yola koyulalım dedik,
https://fbcdn-sphotos-a-a.akamaihd...._=1446419804_a16ed28482fd03847f5a6a6551c0717b
bir an durdum, çok fazla düz yol gidiyoruz, arkalarda mutlaka güzel bir şeyler olmalı dedim ve telefonu çıkarıp haritaya baktım, ilk yol ayrımından girdik içeri,
ve bu güzel yeri bulduk
tabii burada eğlenmek biraz pahalı, biz bedava olanı yaptık biraz gezik, biraz foto çektik ve bu güzel yeri zihnimizde yaşadık. "şurda şu olsaydı, şurda ne mangal yakılır, buraya bi hamak nasıl gider be "
eğer burata tatil yapıyorsanız, denize gitmek için sizi buradan kanoya bindirip 10dk lık yolculuktan sonra kumsala götürüyorlar
kulağa eğlenceli geliyor tabii, ama yine paralı
hemen uzaklaştık. asla doğa için para ödemeyecek birine teklif yaptıklarını anlatmak istemiyorum..
nereden gördük nasıl döndük anlamadım, ama tabelada "kleopatra" levhasını görünce, eşime de süpriz yapıyım diye çaktırmadan girdim yola"
ileride bir balıkçıya sordum "abi şu meşhur yere nasıl gidiyor?" tarif etti gittik vardık..
burada para ödemek zorunda kaldık, çünkü biraz uzun deniz yolculuğu altından kalkamayacağım bir şey,
hani şu son günlerde yayılan su üstünde giden motora sahip değilseniz
burada adaya giriş için para alan ve kumlara set çekip ayak bastırtmayan devlete ve kanuna saydırıyorum velhasıl kapitalizm..
"süzülürdü bir dans edasında yalnızlıklar kayığı,
sarhoş eden dalgalar vururdu etrafına," beraberinde martılar yoktu ama yine de bir şiir e eşlik edecen Anı vardı..
burasıda para vererek girdiğimiz meşhur Sedir adası, vay anasını,
çok fazla resim çekmedim belki para isterler diye, tüm gün suyun tadını çıkarttık.
"Efkardan Değil de , Sırf Parmak Aralarını Oyalasın Diye Yakarsın Sigaranı Bazen" bende tekne'de sigara içmedim demiyim dedim.
sabah yoluna düştüğümüz Marmaris'e akşam varıyoruz
malumumuz, burası Marmaris, adım başı para olduğundan sadece sokaklarında gezdik
..orada bir kalp var, doktor gözüyle bakmazsan içime..
Marmaris'te gece konaklayacağımız, Aksaz tarafında bildiğim güzel bir yer vardı, bakımsız kalburüstü insanların çokta dikkat etmediği güzel saklı bir yer, oraya gittik gece bir baktık, Milli Park olarak kapısı zincirlenmiş, ama bizim insanımız rahat dururmu, hemen yanında ki telleri kesmişler ve içeri girdik, gece domuzların geleceğini bildiğimden etrafa biraz kurupasta attım, ki geldiler de güzelim hayvanlar gokgokgok yapa yapa artık buldularsa yediler yiyeceğini gittiler
onları seyrettim avlanırken daha doğrusu artık yiyecek ararken foto çekmedim, üzgünüm
sonra ertesi gün marmaris de daha fazla kalmadık, bir başka meşhur olan kızkumu plajına gittik,
sonra yolda giderken bir tabelanın arkasın da sprey boya ile "şelale" yazısını okudum ve oraya gidelim dedik, iyiki de gitmişiz..
yolu da biraz kötü gibi
sonra içmeler, turunç derken baya bir turladık,
burası da Muğla Fethiye yolunda beyobası na bağlı yukarıda yuvarlakçayı geçince güzel bir yemek yeme yeri. sadece eşim için girdim yoksa bir kahvaltıya 20tl vermezdim
yine devletimin ücretlendirdiği bir yerdeyiz,
zamanında bir çobanın keçisini aramak için çıktığı ve tesadüf eseri bulduğu yere devlet gelip gişe koyup para alarak insanlara gösteriyor..
Fethiye Saklıkent
çokta saklı bir şey göremedik, olması gereken her şey yerindeydi, dağ taş su toprak, sadece biz fazlaydık.
oturdum bir kayaya, suyun o gürül gürül sesini dinledim, bazen hırçınlaştı bazen sükut etti. güzeldi onunla konuşmak arada rüzgar ile flört etsek te insanların sesinden daha güzeldi.
ve ilginçtir ki garsonun Çay'ın fiyatını bilmemesi, "siz oturun abi getiriyim" hadi oradan sonra 2 çaya 5 tl diyeceksin.
sonra çıkıyoruz yola, Kocaaaa babadağı tırmanmaya, yolculuk zorluydu, 10km stabilize yol, 11 km de iniş,
önce yediburunları geçtik,
sonra babadağ,
eşim yürüyerek benden daha hızlı gitti kimi zzaman
ama kararlıydım, bugüne kadar hiç düşmedim ve şimdide düşmeyecektim..
sonra vardık kelebekler vadisine, aşağı inmeye eşimin gözü almadı bizde yüksek rakımlardan foto çekildik.7
Ölüdenizi biraz gezip, bankadan para çekip, benzinimizi doldurduktan sonra Fethiye'de nereye çadır atarız diye düşünürken sahilde bir ağaçlık bölgeye doğru yürüyen çadırlık otostopçular gördüm bende ğeşlerinden gittim
burada muhteşem dostluklar kurduk, ateşte pilav, menemen ve çay pişirip yedik içtik güzeldi eğlenceliydi. sabahlara kadar enteresan sohbetler yapıp hepimiz çok zekiyiz hepimiz çok araştırmışızcasına pirinç tanesi kadar bilgilerimiz le konuştuk
tanıştığımız kampçılar
en sağdaki italyan bir kız.. sadece çadırı var ve parası öylece geziyor..
burada 3 gün kaldık çok güzel geçti,
Dirideniz ciddi dalgalıydı, evet mevkimiz ölüdeniz ama biz dirisine girdik, bilirsiniz, ölüdeniz yan taraf ve giriş ücretli
bu topluluğa bir de isim koyduk, OLZDNZ hepsini sığdıramadığımdan sadece DNZ sin yazdım ve fotoladım, DNR değil DNZ
bu minik yavruyu da sahiplendik, çok insancıl hayvanları bir yere bağlayıp bakmayı sevmem ama dışarıda telef olmasın diye de bakabileceğim kadar hayvana bakarım..
benden ve bu seneden bu kadar
umarım sıkılmamışsınızdır.
not: 1230km 130tl yakıt ve 200tl para harcadıktoplam 12 gün.
buda benim gezimin harita üzerinde ki rotası,
https://www.google.com/maps/d/u/0/edit?mid=zIlUvwrKSD_c.kBfY-de20Bf4
---------- Mesajlar birleştirildi - 18:50 ---------- bir önceki mesaj zamanı 18:34 ----------
düzeltme süresi geçtiği için ekleyemediğim sosyal mesajım,
"lütfen yediğiniz içtiğiniz yiyecek ve içeçekleri toplumda paylaşmayalım"
gördüğümüz bizlere yeter...
