- Katılım
- 1 Eki 2008
- Mesajlar
- 1,071
- Konu Yazar
- #1
Arkadaşlar bugün (17/12/08) eşim ve benim nadir izin günlerimizden bir tanesi ve havanında 23 derece olacağını öğrenince, o günümüzü iyi değerlendirmek istedim. İşe öncelikle benim aklımda olan yaklaşık 350 km lik parkurumu eşimi ikna etmekle başladım. Önce Kemer gezisi diye başlayan parkurumuz müteakip Adrasan Kumluca derken Kahvaltı bitiminde benim kafamdaki rotaya eşim bir ara "tamam" deyince bir anda kahvaltıyı bırakıp motorumun başında hazırlıklara başlamıştım bile...
İşte Rotamız...

Ve ben...

Hazırlıklarımızı kısa bir sürede yapıp oğlumu kreşe bıraktıktan sonra bir gaz açtım, ikimizde Kemer Tabelası önüne gelmiştik bile..

İki heybe çantamda tam dolu idi. İki adet kıyafet vardı. Hem yazlık hem kışlık.. Bu arada Kemer'i geçince Tekirova civarında ki ağaçlar altın sarısına boyanmış mis gibi çam havası alıyorduk.

Bu harikulade SONBAHAR manzarası yaklaşık 25 km devam etti.. (Bu arada eşimi giden bir motosiklet üzerinden titretmeden resim çekebildiği için tebrik ederim)

Yol ve hava harika idi. Yol aldıkça, gazı karbüratöre körükledikçe, motor sesini duydukça, çoştum desen fazla olmaz. İçim bir anda kıpır kıpır olmuş, yolun ve tabiatın büyüsüne kapılmıştım.
[URL=http://imageshack.us]
Önceleri eşim "Hayır" demiş olmasına rağmen o da çoşkusunu bana belli etmemeye çalışıyordu..

Şimdiden Kumluca dağların arasından görünmüştü. 110 km lik kısım harika bir manzara ve havada geçmiş yolculuğumuzun keyfi A kalite idi..

Nihayet Kumluca tabelasını gördüğümüzde bende eşimde çok mutlu idik. Çünkü Antalya'da olmanın ayrıcalığını yaşıyorduk. 17 Aralık tarihinde 23 derecelik bir hava..

Eşim ise Kumluca girişinde yapılmış duvar boyama sanatına ilgi duymuştu. (Grafitti idi sanırım)

Kumluca'yı çok beğendik. Yolları temiz, düzenli ve belediye dolmuşları yeşil turuncuya boyası çok hoştu. Sanırım yeşil Çamı turuncuda portakalı temsil ediyordu...

Güzel havada sanki herşey gaz kolumun altında idi.. Finike'ye gelmiştik bile...

Bu arada Finike'de girişteki parkta çay içmeyi ihmal etmedik hemen yakınında Torosların tatlı suyu Akdeniz ile birleşiyordu.. (Bu arada Finike de Mevlana Petrol den alışveriş yapmayınız -PO- Çok Kabalar)


Artık Finike'den ayrılmış Elmalı Dağ yoluna girmiştik. Google Earth den baktığım kadarı ile 1400 metreye kadar çıkacaktık. Hemde motosikletle hemde ARALIK 17 de.. Ha! Gayret... Bırrrrrrr....

Finike Elmalı yolunun yaklaşık 20.km de bir eşşek birde sıpasını gördük, çok tatlılardı.. Eşim o anda deklanşöre basmıştı bile.

Yol gittikçe hırçımlaşıyor, zig zaglar yapmaya ve yükseklik almaya başlamıştık. Sanki yolun eğlenceli kısmını bitirmiştik..

Bu resimde hava cidden soğumuştu. Yaklaşık 1000 metrede idik. Acaba parkur konusunda rşim mi haklıydı? Yoksa tam bir Aralık ayında yapılan çılgınlık mıydı?

Motosikletim sanki canavarlaşmış, yolu gördükçe gazı yedikçe açılıyordu. Ancak benim ellerim üşümeye hemde ciddi şekilde başlamıştı bile. Oysa daha Elmalı'ya 30 km vardı..

Hava iyice soğumuş zirve yaptığımızda (1200 metre) görmeyi planladığımız AVLAN gölü (krater) yok olmuştu. Yoktu. Sadece yol vardı.. Resmin solundaki azıcık bir birikinti vardı.. :cene: :sok: :sok: :cene:

En nihayet Elmalı ve burada eşime donduğumu üstüme kışlıklarımı giyeceğimi söylüyorum..
:-X
Eşimde dondu ama çaktırmıyor.. :-X

Ben üstüme takviye yapacağım..

Eşimde üşümüş....


Kışlık takviyeleri yapınca acıktığımızı hissettik.. EEE! Nevalemiz; sıcak demli çay, ton balığı, mısır, ceviz, incir ve kayısı kurusu idi...

Artık Elmalı geride kalmış, Korkuteline doğru devam ediyorduk. Herşey tekrar mükemmel oldu. Yol bir harika idi. Tüm motorsever arkadaşlara tavisyem Elmalı-Korkuteli yolu mükemmel bir viraj aheste inişler çıkışlar çok hoş.. Bu arada 1400 metrede olmamıza rağmen üşümede eser yoktu. Hatta bende eşimde ısınmıştık.. Soğuk sanki yok olmuştu.. :cene:

Hava 1400 metrede sımsıcak olunca eşim kendini aynadan çekiyor..

İşte uzaklardan Korkuteli..

Eşimde atkısını çıkarmayı unutarak poz veriyor.... Oysa hava tekrar 20 derece civarı..

Ehhh.. Yaklaşık 260 km deyim... Antalya'ya az kaldı.. Bu arada Migros kavşağında MOTORİZE 07 üyesi Rider arkadaş bizleri tanıyor ve selamlaşıyoruz.. Şu internet nelere kadir...

En nihayet garajdayız.. Bravo bizlere tam 330 km... O0

Eşimi bu zorlu kış günü 330 km lik parkuru tamamladığı için çok teşekkürler... :tesekkürler::rendeer::rendeer::rendeer::rendeer:
:hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala::cat::cat:

İşte Rotamız...

Ve ben...

Hazırlıklarımızı kısa bir sürede yapıp oğlumu kreşe bıraktıktan sonra bir gaz açtım, ikimizde Kemer Tabelası önüne gelmiştik bile..

İki heybe çantamda tam dolu idi. İki adet kıyafet vardı. Hem yazlık hem kışlık.. Bu arada Kemer'i geçince Tekirova civarında ki ağaçlar altın sarısına boyanmış mis gibi çam havası alıyorduk.

Bu harikulade SONBAHAR manzarası yaklaşık 25 km devam etti.. (Bu arada eşimi giden bir motosiklet üzerinden titretmeden resim çekebildiği için tebrik ederim)

Yol ve hava harika idi. Yol aldıkça, gazı karbüratöre körükledikçe, motor sesini duydukça, çoştum desen fazla olmaz. İçim bir anda kıpır kıpır olmuş, yolun ve tabiatın büyüsüne kapılmıştım.
[URL=http://imageshack.us]

Önceleri eşim "Hayır" demiş olmasına rağmen o da çoşkusunu bana belli etmemeye çalışıyordu..

Şimdiden Kumluca dağların arasından görünmüştü. 110 km lik kısım harika bir manzara ve havada geçmiş yolculuğumuzun keyfi A kalite idi..

Nihayet Kumluca tabelasını gördüğümüzde bende eşimde çok mutlu idik. Çünkü Antalya'da olmanın ayrıcalığını yaşıyorduk. 17 Aralık tarihinde 23 derecelik bir hava..

Eşim ise Kumluca girişinde yapılmış duvar boyama sanatına ilgi duymuştu. (Grafitti idi sanırım)

Kumluca'yı çok beğendik. Yolları temiz, düzenli ve belediye dolmuşları yeşil turuncuya boyası çok hoştu. Sanırım yeşil Çamı turuncuda portakalı temsil ediyordu...

Güzel havada sanki herşey gaz kolumun altında idi.. Finike'ye gelmiştik bile...

Bu arada Finike'de girişteki parkta çay içmeyi ihmal etmedik hemen yakınında Torosların tatlı suyu Akdeniz ile birleşiyordu.. (Bu arada Finike de Mevlana Petrol den alışveriş yapmayınız -PO- Çok Kabalar)

Artık Finike'den ayrılmış Elmalı Dağ yoluna girmiştik. Google Earth den baktığım kadarı ile 1400 metreye kadar çıkacaktık. Hemde motosikletle hemde ARALIK 17 de.. Ha! Gayret... Bırrrrrrr....

Finike Elmalı yolunun yaklaşık 20.km de bir eşşek birde sıpasını gördük, çok tatlılardı.. Eşim o anda deklanşöre basmıştı bile.

Yol gittikçe hırçımlaşıyor, zig zaglar yapmaya ve yükseklik almaya başlamıştık. Sanki yolun eğlenceli kısmını bitirmiştik..

Bu resimde hava cidden soğumuştu. Yaklaşık 1000 metrede idik. Acaba parkur konusunda rşim mi haklıydı? Yoksa tam bir Aralık ayında yapılan çılgınlık mıydı?

Motosikletim sanki canavarlaşmış, yolu gördükçe gazı yedikçe açılıyordu. Ancak benim ellerim üşümeye hemde ciddi şekilde başlamıştı bile. Oysa daha Elmalı'ya 30 km vardı..

Hava iyice soğumuş zirve yaptığımızda (1200 metre) görmeyi planladığımız AVLAN gölü (krater) yok olmuştu. Yoktu. Sadece yol vardı.. Resmin solundaki azıcık bir birikinti vardı.. :cene: :sok: :sok: :cene:

En nihayet Elmalı ve burada eşime donduğumu üstüme kışlıklarımı giyeceğimi söylüyorum..
:-XEşimde dondu ama çaktırmıyor.. :-X

Ben üstüme takviye yapacağım..

Eşimde üşümüş....

Kışlık takviyeleri yapınca acıktığımızı hissettik.. EEE! Nevalemiz; sıcak demli çay, ton balığı, mısır, ceviz, incir ve kayısı kurusu idi...

Artık Elmalı geride kalmış, Korkuteline doğru devam ediyorduk. Herşey tekrar mükemmel oldu. Yol bir harika idi. Tüm motorsever arkadaşlara tavisyem Elmalı-Korkuteli yolu mükemmel bir viraj aheste inişler çıkışlar çok hoş.. Bu arada 1400 metrede olmamıza rağmen üşümede eser yoktu. Hatta bende eşimde ısınmıştık.. Soğuk sanki yok olmuştu.. :cene:

Hava 1400 metrede sımsıcak olunca eşim kendini aynadan çekiyor..

İşte uzaklardan Korkuteli..

Eşimde atkısını çıkarmayı unutarak poz veriyor.... Oysa hava tekrar 20 derece civarı..

Ehhh.. Yaklaşık 260 km deyim... Antalya'ya az kaldı.. Bu arada Migros kavşağında MOTORİZE 07 üyesi Rider arkadaş bizleri tanıyor ve selamlaşıyoruz.. Şu internet nelere kadir...

En nihayet garajdayız.. Bravo bizlere tam 330 km... O0

Eşimi bu zorlu kış günü 330 km lik parkuru tamamladığı için çok teşekkürler... :tesekkürler::rendeer::rendeer::rendeer::rendeer:
:hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala: :hopala::cat::cat:

Son düzenleme: