- Katılım
- 18 Tem 2008
- Mesajlar
- 2,327
- Konu Yazar
- #1
iyi akşamlar arkadaşlar..bugün canım sıkıldı motorla biraz dolaşayım dedim ve aklımda şuraya gideyim diye bir plan da yoktu bende yüreğimin götürdüğü yere gideyim diyerek bindim motora çıktım yola..
kendimi antakya yolunda buldum..kıcı mevkii
adettendir diyerek kendimi de çektim
yola devam ediyorum.
altımda amik ovası manzarası..mükemmel..
antakyaya doğru devam..
yola devam ederken bakras kalesi diye bir yerin levhasını gördüm ve tamam dedim burayı göreyim,gittim gittim gittim ve kale kaşımda tepenin başında görünüyordu,köy kırathanesindeki amcalara soruyorum kalenin dibine kadar yol olduğunu söylüyorlar..yol yaklaşık 1 metre genişliğine kadar daralıyor ve tam vardım derken bir anda yolun yarım kamyon toprakla kapatılmış olduğunu görüyorum..aslında toprak yığınının arkasında yol deva ediyordu ama neden toprakla kapatılmış anlam veremedim ve kaleyi göremeden geri dönüyorum.bu süre zarfında foto da çekemiyorum,elim boş dönüyorum..
yolda giderken eski bir fabrika kalıntısı tarzı bişi görüyorum önünde de terkedilmiş ve hurdaya dönmüş kamyon vardı resimlemek istedim.
sonra giderken kaleye dönmeden önceki levha dikkatimi çekti ve kırıkhan tarafında bir tane tarihi bir türbe olduğu yazıyordu.sanırım beyazit-i bestami türbesiydi adı..bende başladım oraya gitmeye..kırıkhanı geçtim,devam ettim baya sonra baktım türbe falan yok levha da yok hemen önüme gelen ilk akaryakıt istasyonuna sordum.elemanlar sen çok gelmişsin,kırıkhanın hemen çıkışında sola yukarıya dönecektin dediler..bende geri döndüm ve dedikleri gibi yola koyuldum bu arada giderken yaklaşık 5 motorlu ve her biri artçılı apaçi grubunu geçtim sonra hepsi birden hızlanarak beni aralarına aldılar.keşke o anın fotoğrafını çekebilseydim.böle etrafımda apaçiler ortalarında ben baya 1 km falan gittik. sürücüler dahil hepsi bana kıyafetlerime ve motora bakıyordu kimse önüne bakmıyordu..derken bir kum ocağından yola anidenv çıkan tır ile irkildim ve yavaşladım.apaçiler az kaldı tırın altına giriyorlardı..neyse ben tarif edilen yere saptım onlar da kırıkhan istikametine devam ettiler.
saptığım yerden yaklaşık 5 km gittim ve vadi arasında bir köye geldim..yol kenarında duran amcaya sordum türbeyi sen alakasız gelmişsin evlat dedi,türbe kırıkhanda yeni yapılan sanayi sitesinin üstünde dedi.
hay allahım yaa diyerek sinirli bir şekilde geri döndüm.
derken güneş batmaya başladı ve ben türbeyi görmeden dönmeye karar verdim,kırıkhanın içinden kurtlusoğuksuya çıktım oradan da gün batmadan iskenderuna dönmek istiyordum.
kurtlusoğuksu üstü yol kenarı.
kan şekerimin düştüğünü hissediyorum zira yola çıkmadan önce bir şişe suyu kafama diktim ve başka da bişi içip yememiştim.tam iskenderun yoluna çıkarken köşedeki akaryakıt istasyonunda su ve bisküvi molası veriyorum..
bu arada kaskı giymeden kafanıza giyeceğiniz puff lar kafanızı oldukça rahatlatıyor ve terinizi emiyor.şiddetle tavsiye ederim.
son olarak pompacı arkadaşın çektiği resim ve dönüşe geçiyorum..ve hiç durmadan iskenderuna varıyorum..dönüşte artık durmadım ve motoru park edip eve geliyorum.
sonuç?
sonuç sıfır elde var sıfır uğramak istediğim hiçbiryere varamadan geri döndüm ama hiç problem değil ben yolda olduğum zamanlar rahatlıyorum zaten.ne demişler? bir yere varmak değil yolda olmak önemli..işte böyle garip ve ilginç bir gezi gerçekleştirdim bugün..
kendimi antakya yolunda buldum..kıcı mevkii
adettendir diyerek kendimi de çektim
yola devam ediyorum.
altımda amik ovası manzarası..mükemmel..
antakyaya doğru devam..
yola devam ederken bakras kalesi diye bir yerin levhasını gördüm ve tamam dedim burayı göreyim,gittim gittim gittim ve kale kaşımda tepenin başında görünüyordu,köy kırathanesindeki amcalara soruyorum kalenin dibine kadar yol olduğunu söylüyorlar..yol yaklaşık 1 metre genişliğine kadar daralıyor ve tam vardım derken bir anda yolun yarım kamyon toprakla kapatılmış olduğunu görüyorum..aslında toprak yığınının arkasında yol deva ediyordu ama neden toprakla kapatılmış anlam veremedim ve kaleyi göremeden geri dönüyorum.bu süre zarfında foto da çekemiyorum,elim boş dönüyorum..
yolda giderken eski bir fabrika kalıntısı tarzı bişi görüyorum önünde de terkedilmiş ve hurdaya dönmüş kamyon vardı resimlemek istedim.
sonra giderken kaleye dönmeden önceki levha dikkatimi çekti ve kırıkhan tarafında bir tane tarihi bir türbe olduğu yazıyordu.sanırım beyazit-i bestami türbesiydi adı..bende başladım oraya gitmeye..kırıkhanı geçtim,devam ettim baya sonra baktım türbe falan yok levha da yok hemen önüme gelen ilk akaryakıt istasyonuna sordum.elemanlar sen çok gelmişsin,kırıkhanın hemen çıkışında sola yukarıya dönecektin dediler..bende geri döndüm ve dedikleri gibi yola koyuldum bu arada giderken yaklaşık 5 motorlu ve her biri artçılı apaçi grubunu geçtim sonra hepsi birden hızlanarak beni aralarına aldılar.keşke o anın fotoğrafını çekebilseydim.böle etrafımda apaçiler ortalarında ben baya 1 km falan gittik.
sürücüler dahil hepsi bana kıyafetlerime ve motora bakıyordu kimse önüne bakmıyordu..derken bir kum ocağından yola anidenv çıkan tır ile irkildim ve yavaşladım.apaçiler az kaldı tırın altına giriyorlardı..neyse ben tarif edilen yere saptım onlar da kırıkhan istikametine devam ettiler.
saptığım yerden yaklaşık 5 km gittim ve vadi arasında bir köye geldim..yol kenarında duran amcaya sordum türbeyi sen alakasız gelmişsin evlat dedi,türbe kırıkhanda yeni yapılan sanayi sitesinin üstünde dedi.
hay allahım yaa diyerek sinirli bir şekilde geri döndüm.
derken güneş batmaya başladı ve ben türbeyi görmeden dönmeye karar verdim,kırıkhanın içinden kurtlusoğuksuya çıktım oradan da gün batmadan iskenderuna dönmek istiyordum.
kurtlusoğuksu üstü yol kenarı.
kan şekerimin düştüğünü hissediyorum zira yola çıkmadan önce bir şişe suyu kafama diktim ve başka da bişi içip yememiştim.tam iskenderun yoluna çıkarken köşedeki akaryakıt istasyonunda su ve bisküvi molası veriyorum..
bu arada kaskı giymeden kafanıza giyeceğiniz puff lar kafanızı oldukça rahatlatıyor ve terinizi emiyor.şiddetle tavsiye ederim.
son olarak pompacı arkadaşın çektiği resim ve dönüşe geçiyorum..ve hiç durmadan iskenderuna varıyorum..dönüşte artık durmadım ve motoru park edip eve geliyorum.
sonuç?
sonuç sıfır elde var sıfır
uğramak istediğim hiçbiryere varamadan geri döndüm ama hiç problem değil ben yolda olduğum zamanlar rahatlıyorum zaten.ne demişler? bir yere varmak değil yolda olmak önemli..işte böyle garip ve ilginç bir gezi gerçekleştirdim bugün..
