Geçen ay, tedbirsizliğim yüzünden kaldırımda bir tek gidon kilidi ile bıraktığım motosikletimi gece 1:30 gibi çaldılar. Kuzende misafirdim. Sonradan kamera kayıtlarından totalde 7-8 kişi 2 otomobil ve 1 kapalı kasa kamyonet ile çalındığını görüp umudu kesmiştim ki, sabahına terkedilmiş olarak buldu polis. Polis memuru olduğundan direk anons geçtirdi kendi motorum çalınmıştır diye. Eminim faydası olmuştur. Direk itham etmek istemem ama Mustafa Kemal'deki bir kaç tane itin yaptığını ben piyasada soruşturup öğrenebiliyorsam her gece hırsızla uğursuzla uğraşan polis mi bilmeyecek. Muhtemel bırakın bizdenmiş muhabbeti olmuştur. Sonuçta ben eşeğimi önce kaybedip sonra buldum. Daha acısını doğru dürüst hissedemeden. İnsan fena oluyor. Siniri tepesine fırlıyor. Karakoldaki lakayıt polislerin ilgisiz, ukala tavırladı da cabası. Mahalle arkadaşım gibi "vay öyle bırakılır mı?" vah vah bulunmaz o vs. gibi laf salatası dışında doğru dürüst bir girişimleri olmadı. Kamera kayıtlarını ben gidip site site topladım. Lan benim işim mi bu? daha doğrusu o güvenlik görevlileri bana sen kimsin benden kayıt istiyosun dese ne diyeceğim adama ben dedektif miyim. Maaşını ödediğim herif ne işe yarıyor. Gidip eşek gibi ilgilenip peşine düşmesi lazım. Ama işte dediğim gibi sonunda biz "site site" gezip topladık. Bir işe de yaramadı. Adamlar tırsıp bırakmasa olacak iş değildi. Size çok geçmiş olsun. Umarım işleriniz iyi gider de bir yeniden almak nasib olur.