Iron Butt çok üst düzey bir sürüş macerası. Sağ salim bitirebilmek, kişinin mental ve fiziksel kondisyonu yanında sürüş kondisyonuna da çok bağlı. Sürüş kondisyonunu en çok etkileyen şey ise yola dair sürüş becerileri. Yolda giderken asfalt yüzeyini ve yolun etrafındaki ikincil bilgiler ile birlikte önümüzde gördüğümüz manzara bir problem. Bu problemi çözüp içinden geçiyoruz. Sonra bir tepe üstünü aşıyoruz, bir virajı dönüyoruz ve önümüzde yeni bir problem. Onu da çöz, geç diğer manzara. Bu şekilde bir dizi problem çözerek ilerliyoruz yolda. Iron Butt gibi çok üst düzey bir sürüşü yapabilmek için bu problemleri çok az eforla çözüp yola devam ediyor olmamız lazım. Sadece güvenli olmak değil ileri sürüşün niteliklerinin dördünü de gösteren bir sürüşü çok da zorlanmadan sergileyebiliyor olmak lazım.
4S: Safe, systematic, smooth and (the correct use of) speed
Güvenli, sistemli, pürüzsüz ve hız(ın doğru kullanıldığı)
Az zamanda bu kadar çok yol yapmak, % 100 güvenli durumlarda hız limitlerinin aşılması anlamına da gelecek muhtemelen. Bu hızlarda ilerleyip problem çözerek ilerlemenin sürücüyü yoramaması için sürücünün çok üst düzey bir sistemli sürüş becerisine ve tecrübesine sahip olması lazım. Yani bir IAM, RoSPA veya Diamond ileri sürüş testinden geçmiş olmak, bu düzeyde bir kullanımla bir süredir yol yapıyor olmak gerekli. Kişi hiç yol eğitimi almamışsa veya bir iki yol eğitimi ile Iron Butt olmaya çıkmak işi çok sert yerinden zorlamak gibi olur bence. Profesyonel bir eğitim ve antrenman almadan boks unvan maçına çıkmak gibi tehlikeli olabilir, çok dayak yenebilir.
İki kişi olmanın birçok avantajı olur elbette. Ama sanırım Iron Buttda çok önemli olan bir konu ise vazgeçmek. İşi gereği arabayla günde 1000 km ve daha fazla yolun kendisi için sıradan olan bir arkadaşım bir ara sürüşünde menzile varmasına 10 dakikalık yolu kalmışken arabayı kenara çekip uyuduğunu söylemişti. Bu gibi bir vazgeçme kararını verebiliyor olmak çok önemli bence. Yol Sanatı kitabında red mist diye geçen bir tabir var. Biz yolculukta ilerledikçe gözümüzü artık bir yol hırsı bürüyor. Şuraya da varalım, orayı da geçelim şu saat olmadan şuraya da varmış olalım derken ilk önceliğimiz sürüşün kendisi değil de varmak olmaya başlıyor. Bu da bizim güvenliğimize önemli bir tehdit oluşturuyor. Iron Butt sürüşünde bu red mist zaten sürüşün en başında, işin doğasında var. Bu nedenle menzile ne kadar yakın olursak olalım, gerektiğinde vazgeçebilmek çok önemli. Ama iki kişi olmak bu vazgeçme kararını bireysel olarak vermeye engel olacaktır. İki sürücüden birisi kişisel limitini doldurmuş ve artık aslında bırakması gerekiyorken diğerine uymak baskısı yüzünden bırakmak kararını vermesi zor olacaktır.
Amerikanın trafiğinde, yollarında Iron Butt olmak ile Türkiyede Iron Butt olmak arasında büyük bir zorluk farkı olduğunu Volpara ile bir söyleşisinde bu Iron Butt derneğinin bir yetkilisi ifade etmişti. Burada bu iş zaten yeterince zor bir de R1200GS, Super Tenere gibi konforlu bir motor olmadan bunu denemek olayı zorlaştırmanın bir başka faktörü. R1200GS ile herkes yapar düşüncesi de bence yanlış. R1200GS ile de her sürücü yapamaz. Hatta çok çok çok azı yapabilir.
Sözün özü Iron Butt, 'buduna güvenen borazancı başı'dan ziyade IAM testini geçen yıl Tiger 1200 Explorer motorumla geçtim. Test sonrasındaki bir yılda 20 bin km yol yaptım. diyen sürücülere daha uygun bir aktivite gibi duruyor.