İlk iphone çıktığından itibaren 5 serisine kadar iphone kullandım. Ondan sonra bunun bir para tuzağı olduğunu, jailbreak vb.şeylerle uğraşmaktan bıkmam ve en son telefonda mahkemelik olmam dolayısıyla kendisiyle vedalaştım.
Yeni telefon almadan önce kendi kullanım alışkanlıklarım, ihtiyaçlarım, beklentilerimi düşündüm. Genellikle konuşma amaçlı kullanıyordum, bankacılık işlemlerini yapıyordum, sosyal medya kullanmıyorum, sadece twitter da gündemi takip ediyorum. O zaman bir sürü para verip en son modelleri alarak birilerini zengin ettiğimi, kendimi de tatmin etmeye çalıştığımı fark ettim. gidip hesaplı LG G2 aldım. benim ihtiyaçlarımı fazlasıyla karşılıyor, pili iyi dayanıyor, görüntü ve ekran kalitesi gayet güzel, telefonun içine abuk subuk ne olduğu belli olmayan bir dünya uygulamada indirmiyorum. Şimdiye kadar hiç bir problem ile karşılaşmadım, benim ihtiyaçlarımı sorunsuz karşıladı, üstüne de 1,500 TL param cebimde kaldı.
Aynı hataları ilk diz üstü bilgisayarını alırken de yapmıştım. Gidip mağazaya ram, işlemci, ekran kartı vb.özellikleri en iyi olan bilgisayarı almıştım. Ne işime yarayacaksa. Verdiğim parayla iki diz üstü alınabilirdi. Sonra ben bu özelliklerin hiç birisini kullanmadığımı, sadece günlük işlerimi bilgisayarda hallettiğimi, bunun için de sıradan bir diz üstünün işimi göreceğinin farkına vardım. Bilgisayarı oğlana verdim. Gidip kendime çok mütevazi bir dell bilgisayar aldım.
Yani işin özü; bir cihaz alacak iken hepimiz aslında kullanmayacağımız, işimize yaramayacak olan cihazlara EN SON MODEL, FUL DONANIM, VB. nedenlerden dolayı bir sürü para ödüyoruz. ben bunların yeni farkına vardım. Umarım her kes bir gün farkına varabilir de, paralarımız cebimizde kalır.