ehliyetim yok. rent a car sahibi dayımdan bir motor istedim, kız arkadaşımla gezmek için. kırmadı beni verdi motorun bir tanesini. büyük bir heyecanla kız arkadaşımı aldım evinin önünden, atladık motora. ilk önce benzin almaya gittik. ardından nereye gitsek diye düşündük... ardından kız arkadaşımdan bir köye gitme teklifi geldi, kabul ettim. bindik motora çıktık yola. vardık köye, dümdüz bir cadde, yaklaşık 1 km boyunca dümdüz... ilerledik yavaş yavaş ve yolun sonuna geldik, döndük.
"dümdüz yol, bir kere kullanabilir miyim?" dedi, ısrar etti. kıramadım, verdim motoru. bende arkasından elimle direksiyonu tutuyodum. o 1 km'lik caddeyi bu şekilde geçtik, ardından durduk ve ben motoru aldım tekrar. "dönelim bir tur daha atayım" dedi. "iyi tamam" dedim, döndürdüm motoru bindi yine. bu kez biraz daha düzgün sürmeye başladığına kanaat getirdim ve ellerimi arkaya aldım. karşıdan 1 motor geliyodu, "ışık yüzüne çarpınca panik yapma, aynı böyle devam et" dedim. karşıdan gelen motor caddenin en köşesinde, neredeyse kaldırıma 0 gidiyor ve hızı 10-15 km falan, biz caddenin diğer tarafındayız, birbirimize gittikçe yaklaşıyoruz. karşıdan gelen motorun uzun farları yakıkmış, far direkt kız arkadaşımın gözüne çarptı ve panikledi. frene basamadı, gaza olabildiğince asıldı ve motoru karşıdan gelen motorun üstüne sürmeye başladı. 10 metre vardı aramızda, 10 metrede ne kadar hızlanabiliyosak hızlandık ve yandan o motora çarptık.
ben bir tarafa savruldum, diğer motorda bulunan 2 kişi başka yerlere, kız arkadaşım başka 1 yere. herkes yerde yatıyor, sadece ben ayağa kalkabildim o an. hemen ayağa kalktım ve kız arkadaşımın yanına koştum. yoldan geçen bir araba durdu ve şoförü yanıma geldi. arkadaşımın kasığında derin ve büyük bir yara vardı, dizi de açılmıştı ve diz kapağı gözüküyodu bembeyaz kemik. kucakladım, arabaya bindirdim. hastane yok köyde, hemen yakındaki bir doktorun evine gittik. doktor en yakın ilçe merkezine gitmesi gerek dedi. 100 km yol, ailelere haber verdik, arkadaşımın babası geldi. hemen arabaya bindik, arkadaşım ve babası arkada, ben önde. beni arabadan indirmek istedi, ama arkadaşım araya girdi ve "onun bi suçu yok" dedi, ardından şoför araya girdi ve "kızınız sürüyomuş motoru" dedi. ondan sonra babası bana tek kelime etmedi, yol boyunca ağladım, arkaya bir kere dönüp bakmadım çünkü gerçekten o an o adamın suratına bakacak yüzü bulamadım kendimde.
en sonunda hastaneye geldik. kasığındaki yarık 1 cm daha içeri girmiş olsaydı atar damar kanamasına yol açacak ve kan kaybından ölecekti. gerçekten ucuz yırtmıştık. 40 tane dikiş attılar kasığına. bağırışları, inleyişleri hastaneyi inletiyordu.
ertesi gün sabah, bacağına pansuman yapmak istemişler ve açmışlar bandajı. bir de ne görsünler, koskoca bir delik ve içinde bir taş. taşı çıkartıp 15 dikiş de oraya atmışlar. gerçekten çok acı.
karşı tarafın durumu da hiç iç açıcı değildi. ilk müdahale sonrasında, bacağında kalçasında ve omzunda kırık var dediler. ama daha sonra hastanede detaylı bir muayeneden sonra kırık olmadığı anlaşıldı. o da ucuz atlatmış.
işte böyle bir şey. biz yine şanslıydık, sadece 1 cm içeri girmiş olsaydı arkadaşımın kasığına giren şey, şu an ölümle sonuçlanan bir motosiklet kazasını anlatıyor olurdum.
şükrediyoruz ölüm olmamasına. verilmiş sadakamız varmış. aman dikkat edin, çok sakat bir şey bu motosiklet.
