- Katılım
- 25 Eki 2007
- Mesajlar
- 629
- Konu Yazar
- #1
zorlu bır dönem yaşadım bıraz olsun rahatladım ondan dolayı bazı seylere ara vermek zorunda kaldım şimdi iyim bıraz
saygılarımla
rafel
saygılarımla
rafel
İyi kalpli yalnız bir adam bir gün bir koza bulur
Kozanın içinde küçük bir tırtıl vardır adam cok sever
Bu tırtılı onunla tüm yalnızlıgını tüm sevgisini
Paylaşır gel zaman git zaman tırtıl büyür güzel bir
Kelebek olur adam kelebeginr hayran bırakamaz
Bir türlü aslında kelebegin aklında daglar kırlar
Çiçekler vardır da ;kıyamaz bir türlü adama ve
Sevgisine yanlız bırakamaz onu üç günlük ömrünü sevildigi
Sevdigi yerde geçirmeye hazırdır
Ama adam bılır ki ‘sevmek bazen vazgecmeyi de bilmektir ‘
Kelebegine son kez bakar ve onu salıveriri özgürlügüne
Kırlarına çiçeklerine dogru kelebek mutlu olmasına
Mutlu olur ama hiç bir meltem hiç bir çiçek yapragı
Adamın avucunun sıcaklıgını andırmaz aklında adam
O çiçek senın bu çiçek benım dolaşır saatlerce adam
Bir kelebege sevdalı bakıp durur bosluguna
Kelebekse hala konacak sıcak bır avuç aramakta
Böylece kelebek şunu anlar
BAZEN AİT OLDUGUMUZ YER ORASIDIR
SICAK BIR AVUÇTUR BİLİRİZ
AMA O YERİN BİZE AİT OLMA İHTİMALI BİR HİÇTİR...
Böylece adam da şunu anlar
HİÇ BİR SEVDAYI YANLIZCA SEVGİYLE YASATAMAZSINIZ
O günden sonra kelebek adama duydugu özlemı gömecek bir
Dag aramaya başlar ama gücü tükenene dek arayıp da bulamayınca anlar ki
HİÇ BİR DAG
BİR ÖZLEMİ GÖREBİLECEGINIZ KADAR BUYUK DEGİLDİR