- Katılım
- 1 Ağu 2005
- Mesajlar
- 21,819
- Konu Yazar
- #1
arkadaşlar saat 02.40 ve ben şu an internet cafedeyim...sizlerle paylaşmak istediğim birşeyler var...mesela bu hayatın ne kadar zor olduğunu düşünen varmı aranızda...
önemli olan mücadele etmek tabi ama...bizi ayakta tutan değerlerin dışında...(ailemiz) hep bişeylerin mücadelesini veriyoruz...
hepimizin belli ortak kaygıları var...heyecanları var...istekleri var...beklentileri var...kimimiz için bu bir motor olabiliyor...
küçükken el öpüp almaya çalıştığımız para veya şeker...veya bayramlık ...bir ayakkabı...veya bir bisiklet oluyor bazen...para biriktiriyoruz...o yaşlarda...belki bir gitar veya flüt sahibi olabilmekti hayalimiz...
yaş ilerledikçe kişiliğimiz yavaş oturuuyor ve beklentilerimiz artıyor farklılaşıyoruz...hormonlarımız kıpırdıyo...maddeler önemimini kaybetmeye başlıyor...ilk aşklar...lise yılları...arkadaşlıklar dostluklar başlıyor...
derken bluğ çağında çıkıp genç bireyler olarak hepimiz toplumun birer parçası oluyoruz...
esas konuya gelirsek mesele aldığımız eğitimde başlıyor...karşınızda fazla seçenekde yok aslında...eğer düz liseye gidip başarılı bir öğrenciysen istemediğinde olsa bir bölüm kazanıyosun...ve hayatını artık kendin yönlendirmeye başlıyorsun...zor şartlarda emek harcanarak okuyorsun...
herşey yolunda giderse diplomanı alıp büyük ve güçlü bir şirkette türkiye şartlarında iyi birt maaşla işe başlama şansı veriliyor...o kadar okuyupda işsiz gezme veya farklı bir iş yapma seçenekleride mevcut ama...o diploma senin etiketin oluyor ve sana kapıları bir şekilde aralıyor...sen kazananlar tayfasında oluyorsun...
2.seçenekte meslek lisesini bitirip üniversite kazanma şansı az olaanlar var...ama kafa çalışıyorsa üni..her zaman kazanırsın...dershane takviyesiyle bu mümkün...kendini mesleğe veya iş hayatına bırakıp kafayı çalıştırarak azimle orada kendini geliştirerek belli bir makam yükseliyorsun...
3.ve en tehlikeli tür olan benim gibi kendine yatırım yapmayan...iş hayatında başarı yakalayamamış...kariyersiz...vasıfsız...ne iş olsa yaparım abi diyen...lise mezunu bir tayfa var...
vasıfsız olmak benim çizdiğim bir tablo...dolayısıyla işsiz olmayıda istemeden ben seçmiş oldum...aptal olursan hayatının her döneminde hem maddi hem manevi anlamda çöküntü yaşarsınki bunu kendime ben yaptım...
yani bir vicdan azabından öte...çevremdeki genç arkadaşlarıma her ne şartlarda olursa olsun...üniversiteyi hedeflemelerini şiddetle öneriyorum...
bu bağlamda okuyarak belli seviyelere gelmiş veya iş ortamında başarı yakalayabilmiş arkadaşlarımı tebrik etmek istiyorum...büyük hedefler büyük başarılar...küçük hedefler küçük başarılar...
birde ticaretde kişisel başarı yakalamış arkadaşlarım var...mesela bir savaşxxxl gibi...mesela bir nunu abi gibi...mesela bir deamon gibi...kendileri bir noktaya gelmişler...savaşarak mücadele ederek birikimlerini yatırımlara çevirmişler ...
mesela bbrr abi dövme işinde marmariste tek olmuş...el emeği yetenek ticarete dönüşmüş ve geçimini sağlamakta...bunlar mükemmel örnekler...ben neden ticaret yapamam...3e alıp 5 e satmak neden bu kadar zordur anlamam...pazarda limon satmakda bir sanat arkadaşlar...
onu bile beceremiyorum nedense...bu duyguları sizle paylaşmak istedim...okuyan arkadaşlara saygı ve sevgim çok fazla...türkiyede bir üniversite bitirmek gerçektende önemli bir başarı...aklıma aleste geldi mesela...gencecik İTÜ mezunu...pırıl pırıl biri...ve iş hayatında önemli yerlere geldi...yükselecekde...
nice örnekler sayılabilir...ben bu arkadaşlarla gurur diyorum...bunu bilmenizi istedim sadece...ve kızımı büyüdüğünde okuması hususunda teşvik edeceğim hep...site üyelerimizin büyük ksımı öğrenci...onlara yolunuz açık olsun diyorum...sizleri her şartda okutmaya çalışan anne babalarınızında ellerinden öperim...
:rendeer:
önemli olan mücadele etmek tabi ama...bizi ayakta tutan değerlerin dışında...(ailemiz) hep bişeylerin mücadelesini veriyoruz...
hepimizin belli ortak kaygıları var...heyecanları var...istekleri var...beklentileri var...kimimiz için bu bir motor olabiliyor...
küçükken el öpüp almaya çalıştığımız para veya şeker...veya bayramlık ...bir ayakkabı...veya bir bisiklet oluyor bazen...para biriktiriyoruz...o yaşlarda...belki bir gitar veya flüt sahibi olabilmekti hayalimiz...
yaş ilerledikçe kişiliğimiz yavaş oturuuyor ve beklentilerimiz artıyor farklılaşıyoruz...hormonlarımız kıpırdıyo...maddeler önemimini kaybetmeye başlıyor...ilk aşklar...lise yılları...arkadaşlıklar dostluklar başlıyor...
derken bluğ çağında çıkıp genç bireyler olarak hepimiz toplumun birer parçası oluyoruz...
esas konuya gelirsek mesele aldığımız eğitimde başlıyor...karşınızda fazla seçenekde yok aslında...eğer düz liseye gidip başarılı bir öğrenciysen istemediğinde olsa bir bölüm kazanıyosun...ve hayatını artık kendin yönlendirmeye başlıyorsun...zor şartlarda emek harcanarak okuyorsun...
herşey yolunda giderse diplomanı alıp büyük ve güçlü bir şirkette türkiye şartlarında iyi birt maaşla işe başlama şansı veriliyor...o kadar okuyupda işsiz gezme veya farklı bir iş yapma seçenekleride mevcut ama...o diploma senin etiketin oluyor ve sana kapıları bir şekilde aralıyor...sen kazananlar tayfasında oluyorsun...
2.seçenekte meslek lisesini bitirip üniversite kazanma şansı az olaanlar var...ama kafa çalışıyorsa üni..her zaman kazanırsın...dershane takviyesiyle bu mümkün...kendini mesleğe veya iş hayatına bırakıp kafayı çalıştırarak azimle orada kendini geliştirerek belli bir makam yükseliyorsun...
3.ve en tehlikeli tür olan benim gibi kendine yatırım yapmayan...iş hayatında başarı yakalayamamış...kariyersiz...vasıfsız...ne iş olsa yaparım abi diyen...lise mezunu bir tayfa var...
vasıfsız olmak benim çizdiğim bir tablo...dolayısıyla işsiz olmayıda istemeden ben seçmiş oldum...aptal olursan hayatının her döneminde hem maddi hem manevi anlamda çöküntü yaşarsınki bunu kendime ben yaptım...
yani bir vicdan azabından öte...çevremdeki genç arkadaşlarıma her ne şartlarda olursa olsun...üniversiteyi hedeflemelerini şiddetle öneriyorum...
bu bağlamda okuyarak belli seviyelere gelmiş veya iş ortamında başarı yakalayabilmiş arkadaşlarımı tebrik etmek istiyorum...büyük hedefler büyük başarılar...küçük hedefler küçük başarılar...
birde ticaretde kişisel başarı yakalamış arkadaşlarım var...mesela bir savaşxxxl gibi...mesela bir nunu abi gibi...mesela bir deamon gibi...kendileri bir noktaya gelmişler...savaşarak mücadele ederek birikimlerini yatırımlara çevirmişler ...
mesela bbrr abi dövme işinde marmariste tek olmuş...el emeği yetenek ticarete dönüşmüş ve geçimini sağlamakta...bunlar mükemmel örnekler...ben neden ticaret yapamam...3e alıp 5 e satmak neden bu kadar zordur anlamam...pazarda limon satmakda bir sanat arkadaşlar...
onu bile beceremiyorum nedense...bu duyguları sizle paylaşmak istedim...okuyan arkadaşlara saygı ve sevgim çok fazla...türkiyede bir üniversite bitirmek gerçektende önemli bir başarı...aklıma aleste geldi mesela...gencecik İTÜ mezunu...pırıl pırıl biri...ve iş hayatında önemli yerlere geldi...yükselecekde...
nice örnekler sayılabilir...ben bu arkadaşlarla gurur diyorum...bunu bilmenizi istedim sadece...ve kızımı büyüdüğünde okuması hususunda teşvik edeceğim hep...site üyelerimizin büyük ksımı öğrenci...onlara yolunuz açık olsun diyorum...sizleri her şartda okutmaya çalışan anne babalarınızında ellerinden öperim...
:rendeer: