- Katılım
- 19 Ağu 2011
- Mesajlar
- 1,177
Kendimi bildim bileli evimin önünden köpeğimiz eksik olmaz,hayatım boyunca kaçtane köpek besledik sayısını hatırlamıyorum.Dönem dönem kedi,tavşan,bıldırcın,güvercinde besledik yani ailem tam bir hayvansever.şuan 2 yaşında bir kangalım var.
o kadar sevimli candan,akıllı,sempatik bir hayvanki bi ara kardeşim bakamıyoruz diye başkasına verdi 4 ay kadar başkasında kaldı.Bir gece evin önünde bir köpek havlaması var.evdekiler uyuyor rahatsız olmasınlar diye köpeği kovalamak için dışarı çıkmak için tam kapıyı açtım,Köpek üzerime bir çullandı,yatırdı beni yere,kalktım birde baktım bizim (max)adı max köpeğimin,yüzümü ellerimi yalıyor beni kokluyor,arka ayakları üzerine kalkıp bana sarılıyor.Meğer dışarıdaki havlamasının sebebi bizi uyandırmakmış,kapıya bakarak havlıyormuş(ben geldim ey dostlarım sevdiklerim,ailem,canlarım,herşeylerim,size geri döndüm,hasretinize dayanamadım,beni karşılamayacakmısınız,sizde beni özlemedinizmi,açın kapıları sizleri görmek,koklmak,sarılmak istiyorum diyormuş)..Eski türk filmi kavuşma sahneleri gibi bir 10 dk birbirimizi sevdik kokladık.Zinciri kopardığı gibi eve dönmüş,iyide oldu daha geri vermedik.
Yani diyeceğim odurki başkaları için sadece bir köpek bir hayvan ıolabilir ama benim için ailemin bir üyesi..(konuda bahsi geçen zavallı köpeciğe yapılanlar
gibi biri ona zarar verse yada vermeye çalışsa çeker silahımı vururum hiç afffetmem,karşımdaki insanmı hayvanmı hiç ayırt bile etmem).
o zavallı köpeciğe bunu yapanların elleri kırılsın,asitler içinde kemikleri erisin.Ben onu sıfatını.......
Max ten bi kaç kareyle konuyu değiştireyim,yoksa freni patlatıp bariyerleri aşacağım...
[/url][/IMG]
[/url][/IMG]
[/url][/IMG]
[/url][/IMG]
o kadar sevimli candan,akıllı,sempatik bir hayvanki bi ara kardeşim bakamıyoruz diye başkasına verdi 4 ay kadar başkasında kaldı.Bir gece evin önünde bir köpek havlaması var.evdekiler uyuyor rahatsız olmasınlar diye köpeği kovalamak için dışarı çıkmak için tam kapıyı açtım,Köpek üzerime bir çullandı,yatırdı beni yere,kalktım birde baktım bizim (max)adı max köpeğimin,yüzümü ellerimi yalıyor beni kokluyor,arka ayakları üzerine kalkıp bana sarılıyor.Meğer dışarıdaki havlamasının sebebi bizi uyandırmakmış,kapıya bakarak havlıyormuş(ben geldim ey dostlarım sevdiklerim,ailem,canlarım,herşeylerim,size geri döndüm,hasretinize dayanamadım,beni karşılamayacakmısınız,sizde beni özlemedinizmi,açın kapıları sizleri görmek,koklmak,sarılmak istiyorum diyormuş)..Eski türk filmi kavuşma sahneleri gibi bir 10 dk birbirimizi sevdik kokladık.Zinciri kopardığı gibi eve dönmüş,iyide oldu daha geri vermedik.
Yani diyeceğim odurki başkaları için sadece bir köpek bir hayvan ıolabilir ama benim için ailemin bir üyesi..(konuda bahsi geçen zavallı köpeciğe yapılanlar
gibi biri ona zarar verse yada vermeye çalışsa çeker silahımı vururum hiç afffetmem,karşımdaki insanmı hayvanmı hiç ayırt bile etmem).o zavallı köpeciğe bunu yapanların elleri kırılsın,asitler içinde kemikleri erisin.Ben onu sıfatını.......
Max ten bi kaç kareyle konuyu değiştireyim,yoksa freni patlatıp bariyerleri aşacağım...
