- Katılım
- 10 May 2005
- Mesajlar
- 4,908
- Motosikleti
- Harley Davidson Softail 107
- Konu Yazar
- #1
Kanuni'nin ATV'leri ile geçtiğimiz hafta Ömerli'deki ormanlarda bir keyif turu yaptık. Bir motosiklet kullanıcısı olarak, 4 tekerleği olduğu için ATV'leri hep itici bulmuşumdur. Ancak asfaltın dışına çıkıp, gazı açtığımda adrenalin seviyem, ne kadar yanıldığımın ilk işaretiydi.
Kanuni firmasının, daha önce internet sitelerinde ve güney sahillerimizde bolca gördüğüm ATV'ler için Ömerli'de test sürüşü düzenlediğini öğrenince, hazırlıklarımı 3 gün önceden tamamladım. İstanbul Park Pisti'nin nefes kesen virajlarının ardından, "Bir daha beni heyecanlandıracak şey olmaz" diye düşünürken ATV'ler hakkında yaptığım araştırmalar beni heyecanlandırmaya yetti bile. Tam adı "All Terrain Vehicle" (her yolun aracı) olan ve kısaca ATV olarak adlandırılan bu araçların her türlü yol koşulunda başarıyla kullanıldığı yazıyordu.
Testin yapılacağı gün sabah erken saatlerde Ömerli'deki Seçkin ATV Club'ın yolunu tuttum. Otomobille ilerlerken gördüğüm tepeciklere bakıyor, "Acaba buraya da çıkar mı?" diye kendi kendime sorular soruyordum. Seçkin ATV Club'a vardığımda beni karşılayan tesisin sahibi Gökhan Akınoğlu, ilk olarak benim geldiğimi söyleyince, heyecanımı belli etmemek için sadece gülümseyebildim.
NEDİR ŞİMDİ BU ATV
Hazır kimse yokken, ATV'ler konusunda ihtisas yapmış Gökhan'la bir süre laflama fırsatı buldum. Uzun uzun anlatılanlar, karşımda duran araçlara bir iki boy büyük geliyordu. İddiaya göre dev tepeleri aşabilir, derin çukurları atlayabilir, sulardan geçebilirdim. En önemli iddia ise ATV'lerin arazide motosikletlerden çok daha fazla zevkli olduğu idi. Her iddiaya açıktım ama sonuncusu beni çok yaralamıştı. Ben de nispet yaparcasına motosikletlerden, uzun şoselerden, derin su geçişlerinden bahsettim. Karşılıklı atışma yaklaşık 15 dakika sürdü.
Teste katılacak diğer arkadaşların da gelmesiyle, hep birlikte kıyafetlerimizi giyeceğimiz çadıra geçtik. Motosiklette olduğu gibi ATV'lerde de tam koruma her zaman şart. Sırtlığımı, dizliğimi, kaskımı giydikten sonra bugünlük emrim altına giren ufaklığın selesine oturdum. Tur öncesi bilgi veren görevli, ufaklıkların motorunun 150 cc olduğunu ve 8.5 beygir güç ürettiği anlattı. En önemli hususun ise, seyir halinde asla ayaklarımızı yere koymamamız olduğunu söyledi. Bir taraftan verilen bilgileri dinliyor, bir taraftan da ATV'me alışmaya çalışıyordum. Gaz elciği yerine, elciğin hemen altına konulan ve ileri itince gaz telini çeken küçük bir kol görev yapıyordu. Onun dışındaki kumandalar ise motosikletle aynıydı.
BİLEREK ÇUKURLARA GİRDİM
Bilgilendirme bittikten sonra hemen ufaklıkların marşına bastık ve 7 kişi ormana doğru yola çıktık. Rehber önceliğinde dik bir rampadan ilerlerken, motosikletimle buraya girmenin ne kadar keyifli olacağını düşündüm. Rampa gittikçe dikleşiyor, gazı açtığımda ön tekerleklerini yerden kesen ufaklık öne doğru fırlıyordu. İlk yokuşun ardından ağaç dallarının gökyüzünü kapattığı, derin çukurlar olduğu için geçilmesi zor görünen bir yola sapıverdik. Az önce kavuran güneş dalların öte yanında kaldığından, ilerlemek için farlarımızı açtık. Başladığımızda ard arda ilerlerken, derin geçişler nedeniyle aramızdaki fark 200 metreye kadar açıldı. Tekerlek boylarından daha büyük yarıklara giren ATV'yi ayağa kalkıp sağa sola sallıyor, tekerleklerin yere tutunmasını sağlıyor ve ilerliyorduk. Sonuçta bu bir testti ve ATV'lerin her türlü zorluğa dayanabildiği söylenmişti.
Bilerek nerede çukur varsa hepsine atlamaya, kum tepelerine, dal yığınlarına tırmanmaya başladım. Hedefim makineyi çıkamayacağı bir yere sokmak ya da yolda bırakmaktı. O her seferinde başardıkça ben daha sert saldırıyordum. Tekerleklerin yere temas ettiği her noktada benden kurtulduğu için mücadeleyi bırakıp keyif sürmeye karar verdim. Engebeli yolun ardından önümüze çıkan 30 santimlik su geçişinde gazı dipleyip kendimi çamurlamayı da ihmal etmedim. Su geçişinden sonra ormanlık alandan çıkıp hız testine başladık. Virajlı ve bozuk toprak yolda tekerlerimi yerden keserek ilerledim. Dijital göstergede 35 kilometreyi görmüştüm ki yolun sonunu bulduk. Vardığımız yer turun tam yarı noktasında, ormanın zirvesinde küçük bir tepeydi. Rehberimiz, turu bu noktaya kadar başarıyla tamamlayan ekiptekilerin birer bardak soğuk ayranı hak ettiğini söyledi. Sonra nereden bulduğunu anlayamadığımız bir mavi bidondan plastik bardaklarımıza ödüllerimizi doldurdu. Ömerli yoğurdunun tadını bildiğim için ayranın lezzetine de hiç şaşırmadım. Rehber, tek seferde devirdiğim bardağın, Seçkin ATV'nin meşhur ayranı olduğunu ve her tur öncesinde mola yerine özel olarak bırakıldığını anlattı.
AĞACIN KÖKÜNE ÇARPTIM
Terimiz kurumadan marşa basıp bu kez farklı bir rotadan dönüş yolunu tuttuk. Yol ağaçlık ve derin yarıklı değil, un gibi ince sarı bir toprakla kaplıydı. ATV ile, yaklaşık 1 saat önce kavgayla başlayan beraberliğimiz karşılıklı saygıya dönüşmüştü. Sözümden çıkmıyor, ben de onu üzmüyordum. Yokuş aşağı hızı arttırıp frene asılıyor, spin atıp virajları alıyordum. Yeni bulduğum eğlencenin az sonra çok tehlikeli olduğunu anladım. Sol bir viraja gelince arka frene asıldım. Amacım kaydıktan sonra freni bırakıp, gazlayıp dönmekti. Çıkışı göremediğim için ne kadar kayacağımı da bilmiyordum. Freni bıraktığımda herşey bitmiş, 50 cm önümdeki ağacın köküne çarpmıştım. Hızım çok düşük olduğu için belki yara almamıştım ama ciddi sorumluluk ve dikkat gerektiren böyle bir aletle oyun oynanmayacağını öğrendim. ATV'yi takıldığı yerden kurtardıktan sonra turumu tamamladım.
Haber : Eyüp SERBEST
Hürriyet
Oto Yaşam
Moderatör tarafında düzenlendi:
