Ya çok merak ettim, kim bu Ayşe Şule Bilgiç, adını hiç duymadım.
Evet! Bence takınmamız gereken tavır bu, sürekli olarak onu övmek yada eleştirmek adına, kendisinden bahsederek, onun istediğini gerçekleştiriyor ve kendisine rayting yaptırıyoruz.
Sorun bakalım, o beni tanır mı? Hayır!
Ben onu tanımak zorunda mıyım? Hayır!
Peki, sevmek zorunda mıyım? Kesinlikle hayır!
O bir gazeteci mi? Bence kesinlikle değil!
Motorcu mu? Evet, en azından motosiklet kullanan, biz azınlıktaki hatunlardan biri.
Başarılı mı? Aaslında hayır ama bizler sayesinde adı duyulmuş.
işte bu kadar.
Biz konuştukça, o köşesinde ellerini ovuşturuyor.
Bu zamanda reklamın iyisi kötüsü olmaz mantığıyla, ne güzel, bedava reklamını yaptırıyor.
Eğer bir şeyleri gerçekten başarmak istiyorsa daha çok çabalamalı, yaptıklarına
zaten başarı diyorsa, bir şey diyemeyiz, başarılarının devamını dileriz.
Yok eğer amacı sadece prim yapıp, küpünü doldurmaksa, bu dünya Sultan Süleymana'da kalmamış ki, ona kalsın.
Bu gün onu el üstünde tutanlar, bir gün ayakları altına da alabilirler. Bu riski unutmaması dileğiyle....