- Konu Yazar
- #1
çok haylaz bir çocuktum.orta okulda bir gün canım sıkıldı.çıktım okulun arka bahçesine.okulun duvarının arkasında bir inşaat vardı. yerden bir taş aldım rasgele fırlattım.1,2,3 derken birinde, amelenin birine isabet ettirmişim,,,,hööööyyt diye bir ses geldi.kahkahayı bastım tabi.bu çok hoşuma gitti.bunu her tenefüs yapmaya başladım ve çok eğleniyordum.kısa bir süre sonra beni 2. kattan izleyen arkadaşlarım da geldiler ve onlar da inşaata taş atmaya başladılar.(duvardan ötesini görmeden atıyorsun) herifleri defalarca kez vuru vuruvedik...çok güldük çok eğlendik.ben bir süre sonra taş atmamaya başladım.geride kalıp taş atanları izliyor, inşaattan gelen canhıraş vurulma seslerini dinliyor gülüyordum. bir süre sonra cuma günü istiklal marşı okunacağı sırada , müdür yardımcısı küçük sınıflar yandaki inşaata taş atıyorlarmış, hiç yakışıyor mu sizin gibi pırıl pırıl öğrencilere gibi bir eleştiride bulunmuştu baya komikti..daha sonraları o inşatın camları takıldı ve biz hepsini indirmiştik..
