- Katılım
- 5 Eki 2006
- Mesajlar
- 15,037
ben pendikte 2 sene oturdum.
oturduğumuz ev 2 katlı ahşap bir evdi. çıkmaz sokağın köşesiydi ve bir gün havaalanı yapılacak diye yıktılar...
bahçesinde harika bir yenidünya ağacı vardı ( malta eriği de derler )
hayatımın en sıkıntılı ve güzel zamanlarındandı.
sabah 4 te yola çıkardım
4,15 gibi sanayiden geçmek zorunda kalırdım, her sabah 8-10 tane köpek sanayi girişindeki camiiden itibaren kovalardı.
üstgeçidin ordan 4,25 te dolmuşa binmezsem koşuyolundaki international hospital servisini kaçırırdım.
saat 8 de işbaşı yapardık.
akşam 6 da mesai biterdi, köprü trafiğine bağlı olarak ortalama akşamları 9-10 gibi bostancıda inerdim,
trene kadar yürür trene binerdim ( tren kalmışsa )
11 gibi evde olurdum.
yemek yer, traş olur çamaşır yıkar uyurdum. saat 24 civarı uyurdum.
sabah 03,45 te tekrar uyanırdım...
ben böyle uzuuun bir zaman yaşadım![]()
buna yaşamak denirse yaşamıssın...