- Katılım
- 18 Ocak 2010
- Mesajlar
- 113
- Konu Yazar
- #1
Sevgili dostlar;
bu yazımda yaşadığım müthiş bir deneyimi paylaşmak istedim…
Çevremdekiler kırk yaş bunalımı deselerde içimde yatan sevdayla ,ilk motosikletimle geçenyıl buluştum.Yani bir sezonluk motorcuyum…
CBF 150 ile başlayan bu macera beni iki ay sonra enduroya,Transalp’e götürdü.
Başlarda asvaltta kendimce uzun yollar yaptım.Bu arada sürekli kitaplar ve makaleler okuyor,sürüş videolarını izliyordum.
Fizikciyim,eğitimciyim…eh iyide bir okur sayılırım ama bazılarını anlamak için kafa patlatıyorum fakat elde var sıfır.
Çalakalem yazılanlar,ticari kaygı gözetilenler,berbat çeviriler, motorculuğun kendi ekseni etrafında döndüğünü sananlar…
Bütün bu bilgi kirliliğinin içinde çok faydalandığım,güzel çeviri ve derlemelerle birlikte ciddi bir deneyimin insanların faydasına yönelik harika bir üslupla paylaşıldığı (http://alfamotosiklet.blogspot.com) la karşılaştım.Hala defalarca okuyorum,emeğine sağlık Alpaslan abi…
Teori tamam da,neyi ne kadar yapıyorum?Birinin beni gözlemesi lazım…
Bende IAM Gözlemli Yol Sürüşüne katılıp “Silver” derece li sürücü oldum.
Ama hala bir şeyler eksik,tamam daha iyi viraj yapıyorum,daha akıcı kullanıyorum fakat motoruma istediğim gibi hükmedemiyordum…
Toprak yollardan korkuyor çamurun kabusunu görüyordum…
Ben enduroya sadece asvaltta gitmek için mi geçtim?Motorumun ve kendimin sınırlarını bilmemek beni kahrediyordu…
Ve ,KÜRŞAT TOSUN’la tanışınca,bir şeylerin değişeceğini anlamıştım…
Bir Cumartesi akşam “yarın sana birkaç hareket göstereyim” dedi.Zaten bilgiye ,öğrenmeye açım,hemen atladım…Nerede ?Ne zaman?
Bir kerede ne öğretilir ki;birkaç hareket,ufak tefek teknikler…Olsun ne kaparsam kar…
Yılardır önünden geçtiğim ama hiç gitmediğim,burnumuzun dibindeki bir yere “önemli olan gitmediğin yere gitmektir” diyerek götürdü.
Toprak yolda giderken birden durdu ve inelim dedi.Yeni başlamıştık ama mola her zaman iyidir diye düşündüm…Bundan sonra başıma gelenleri bir bir anlatayım…
Korumaları çıkardıktan sonra başlıyoruz kültür fiziğe…Serde askerlik de var ,eyvah dedim bu işin sonu yanaşık düzenle biter…
Öyle hareketler yaptırıyor ki insan her bir adelesinin çalıştığını hissediyor…Onbeş dakikanın sonunda kan ter içinde,bundan sonrasını nasıl getireceğimi düşünüyorum…
Ama sonrasında anlıyorum ki günün sonuna kadar bütün enerjimi bu başlangıca borçluyum…
Isınmadan sonra kendisi toprak yolda gitti geldi,parkuru belirledi ve sıra sende dedi.Bende aynı yolu oturarak gidip geldim.Yolun tamamı kaygan ve kabusum mıcır…
Ya kayarsam,hele o kumun biriktiği virajları nasıl döneceğim?
Önce duruş ve ayakta sürüş tekniklerini bütün detayları ile anlattı.Adam öyle bir anlatıyor ki; anlatırken yaşıyor ve yaşatıyor…
Bu gazla başladım turlamaya…Üst üste kaç tur attığımı hatırlamıtorum…
Her turda duruyor ve kritik yapıyoruz…Düzeltmeleri alıp yola devam…
Korkarak ve oturarak geçtiğim bu yolda ayakta,tam gaz gidiyor ve virajları kaydırarak dönüyordum.
Hemen parkur değiştiriyoruz,ters eğimli virajlar,iri kayalı bol tırmanışlı yollar…İnip inip çıkıyorum.Her seferinde daha hızlı, daha hızlı…
Arkasından su geçişleri,Elime bir çubuk aldırıyor ve derinlik ölçümü yaptırıyor.Derinlik nerede fazla olur,nerede yumuşar,doğru geçiş tercihi nereden yapılmalı…
Devamında yavaş sürüş ve kaya üzerinden atlama…
Bana akşama kadar durmaksızın eziyet etti !!!.Ne bileyim bütün bu hazırlıkların günün finalindeki sürpriz için olduğunu…
Bütün bu saatlerin sonunda önde ben arkamda CBF 150 ile Kürşat abi…Beni öyle bir yere çıkardı ki,yol yok iz yok…
Ben de sandım ki burada manzara müthiş,etrafı seyredeceğiz…Aşağıya doğru dik ve uzun inişi gösterip biraz önce buradan indiğini söyleyince boğazım düğümlendi…
Yok yok ,o iner ama beni indirmez buradan ,diye düşünüyordum ki………….
Şuradan aşağıya yürüyerek in çık dedi.Herhalde bu da akşam sporu,bitince gideceğiz…
Otlar,arasında görünmeyen iri kayalar,ortada dere yatağı…
Yukarıya soluk soluğa çıktıktan sonra,bana ne dedi,nasıl motive etti bilmiyorum ama kendimi ayakta aşağı doğru iniyor buldum…
Çok şükür hiçbir aksilik,tehlike yaşamadan ,kaymadan ve düşmeden günü tatamladım.
SONUÇ OLARAK;
Okumak ,araştırmak ve masa başı eğitimi şart.Ama asıl önemli olanı bütün bunları arazide yaşayarak öğrenmek…
Motorunuzun kullanma klavuzunu ezbere bilebilirsiniz ama üzerinde sizin gibi bir adam varken ne yapabilecegini biliyormusunuz?
Sürüş tekniklerinin kitabını yutmuş olabilirsiniz ama yol bir anda bitince ne yapacağınızı biliyormusunuz.?
Motorunuza tamamen hakim olup ona her şartta hükmedebiliyormusunuz?Yoksa dizginler onun elinde mi?
Öncelikle bütün bu soruları kendime sorup doğru cevabının peşinde koşuyorum…
Şahsen eğitim uzmanı olarak,hocamın ,Kürşat abimin formasyonuna,tekniğine ve motivasyon aktarımına hayran oldum.
“YA BİR YOL BULURUZ YADA BİR YOL YAPARIZ, GERİDE KİMSEYİ BIRAKMAYIZ” Evet bu adam yola çıktığı kimseyi geride bırakmaz…
Benim için; ilkleri yaşadığım,motorumun ve kendimin şu andaki sınırlarını gördüğüm bu güzel gün için teşekürler Kürşat abi…
Her şey böyle başlamıştı….
Devamında…
Gelir gelmez bizi karşıladı ve akşama kadar da eşlik etti….
Şimdi yemek zamanı…
Bir ara gözden kaybolmuştu,meğer keşif gezisi yapıyormuş…
Beni aşağıya keşfe gönderiyor…
Aşağıda da aynı (ZAFER) işaretini yapabilecekmisin?
Zafer benim…
Hemen arkamdan cbf ile gelmiş…
Bu dereden de çıkarttın beni ya!!!
Suyumuz bitti.Hemen kardeşim Taner den destek istiyoruz.Sağolsun çayı demlemiş bizi bekliyor…
“En güzel öğrenme yöntemi öğretmektir”İlkesiyle ,daha ayakta sürüşün neye yaradığını bile bilmeyen kardeşime gün boyu öğrendiklerimi aktarmaya çalışıyorum…
Bu çoçuk çok yetenekli,çabuk kapıyor…
Tek sorunu paçalardan damlayan su…
İlk defa yaptığı bu hareketler sonrasında keyfi yerinde…
CBF modifiye ediliyor…
Haydi zirveye…
bu yazımda yaşadığım müthiş bir deneyimi paylaşmak istedim…
Çevremdekiler kırk yaş bunalımı deselerde içimde yatan sevdayla ,ilk motosikletimle geçenyıl buluştum.Yani bir sezonluk motorcuyum…
CBF 150 ile başlayan bu macera beni iki ay sonra enduroya,Transalp’e götürdü.
Başlarda asvaltta kendimce uzun yollar yaptım.Bu arada sürekli kitaplar ve makaleler okuyor,sürüş videolarını izliyordum.
Fizikciyim,eğitimciyim…eh iyide bir okur sayılırım ama bazılarını anlamak için kafa patlatıyorum fakat elde var sıfır.
Çalakalem yazılanlar,ticari kaygı gözetilenler,berbat çeviriler, motorculuğun kendi ekseni etrafında döndüğünü sananlar…
Bütün bu bilgi kirliliğinin içinde çok faydalandığım,güzel çeviri ve derlemelerle birlikte ciddi bir deneyimin insanların faydasına yönelik harika bir üslupla paylaşıldığı (http://alfamotosiklet.blogspot.com) la karşılaştım.Hala defalarca okuyorum,emeğine sağlık Alpaslan abi…
Teori tamam da,neyi ne kadar yapıyorum?Birinin beni gözlemesi lazım…
Bende IAM Gözlemli Yol Sürüşüne katılıp “Silver” derece li sürücü oldum.
Ama hala bir şeyler eksik,tamam daha iyi viraj yapıyorum,daha akıcı kullanıyorum fakat motoruma istediğim gibi hükmedemiyordum…
Toprak yollardan korkuyor çamurun kabusunu görüyordum…
Ben enduroya sadece asvaltta gitmek için mi geçtim?Motorumun ve kendimin sınırlarını bilmemek beni kahrediyordu…
Ve ,KÜRŞAT TOSUN’la tanışınca,bir şeylerin değişeceğini anlamıştım…
Bir Cumartesi akşam “yarın sana birkaç hareket göstereyim” dedi.Zaten bilgiye ,öğrenmeye açım,hemen atladım…Nerede ?Ne zaman?
Bir kerede ne öğretilir ki;birkaç hareket,ufak tefek teknikler…Olsun ne kaparsam kar…
Yılardır önünden geçtiğim ama hiç gitmediğim,burnumuzun dibindeki bir yere “önemli olan gitmediğin yere gitmektir” diyerek götürdü.
Toprak yolda giderken birden durdu ve inelim dedi.Yeni başlamıştık ama mola her zaman iyidir diye düşündüm…Bundan sonra başıma gelenleri bir bir anlatayım…
Korumaları çıkardıktan sonra başlıyoruz kültür fiziğe…Serde askerlik de var ,eyvah dedim bu işin sonu yanaşık düzenle biter…
Öyle hareketler yaptırıyor ki insan her bir adelesinin çalıştığını hissediyor…Onbeş dakikanın sonunda kan ter içinde,bundan sonrasını nasıl getireceğimi düşünüyorum…
Ama sonrasında anlıyorum ki günün sonuna kadar bütün enerjimi bu başlangıca borçluyum…
Isınmadan sonra kendisi toprak yolda gitti geldi,parkuru belirledi ve sıra sende dedi.Bende aynı yolu oturarak gidip geldim.Yolun tamamı kaygan ve kabusum mıcır…
Ya kayarsam,hele o kumun biriktiği virajları nasıl döneceğim?
Önce duruş ve ayakta sürüş tekniklerini bütün detayları ile anlattı.Adam öyle bir anlatıyor ki; anlatırken yaşıyor ve yaşatıyor…
Bu gazla başladım turlamaya…Üst üste kaç tur attığımı hatırlamıtorum…
Her turda duruyor ve kritik yapıyoruz…Düzeltmeleri alıp yola devam…
Korkarak ve oturarak geçtiğim bu yolda ayakta,tam gaz gidiyor ve virajları kaydırarak dönüyordum.
Hemen parkur değiştiriyoruz,ters eğimli virajlar,iri kayalı bol tırmanışlı yollar…İnip inip çıkıyorum.Her seferinde daha hızlı, daha hızlı…
Arkasından su geçişleri,Elime bir çubuk aldırıyor ve derinlik ölçümü yaptırıyor.Derinlik nerede fazla olur,nerede yumuşar,doğru geçiş tercihi nereden yapılmalı…
Devamında yavaş sürüş ve kaya üzerinden atlama…
Bana akşama kadar durmaksızın eziyet etti !!!.Ne bileyim bütün bu hazırlıkların günün finalindeki sürpriz için olduğunu…
Bütün bu saatlerin sonunda önde ben arkamda CBF 150 ile Kürşat abi…Beni öyle bir yere çıkardı ki,yol yok iz yok…
Ben de sandım ki burada manzara müthiş,etrafı seyredeceğiz…Aşağıya doğru dik ve uzun inişi gösterip biraz önce buradan indiğini söyleyince boğazım düğümlendi…
Yok yok ,o iner ama beni indirmez buradan ,diye düşünüyordum ki………….
Şuradan aşağıya yürüyerek in çık dedi.Herhalde bu da akşam sporu,bitince gideceğiz…
Otlar,arasında görünmeyen iri kayalar,ortada dere yatağı…
Yukarıya soluk soluğa çıktıktan sonra,bana ne dedi,nasıl motive etti bilmiyorum ama kendimi ayakta aşağı doğru iniyor buldum…
Çok şükür hiçbir aksilik,tehlike yaşamadan ,kaymadan ve düşmeden günü tatamladım.
SONUÇ OLARAK;
Okumak ,araştırmak ve masa başı eğitimi şart.Ama asıl önemli olanı bütün bunları arazide yaşayarak öğrenmek…
Motorunuzun kullanma klavuzunu ezbere bilebilirsiniz ama üzerinde sizin gibi bir adam varken ne yapabilecegini biliyormusunuz?
Sürüş tekniklerinin kitabını yutmuş olabilirsiniz ama yol bir anda bitince ne yapacağınızı biliyormusunuz.?
Motorunuza tamamen hakim olup ona her şartta hükmedebiliyormusunuz?Yoksa dizginler onun elinde mi?
Öncelikle bütün bu soruları kendime sorup doğru cevabının peşinde koşuyorum…
Şahsen eğitim uzmanı olarak,hocamın ,Kürşat abimin formasyonuna,tekniğine ve motivasyon aktarımına hayran oldum.
“YA BİR YOL BULURUZ YADA BİR YOL YAPARIZ, GERİDE KİMSEYİ BIRAKMAYIZ” Evet bu adam yola çıktığı kimseyi geride bırakmaz…
Benim için; ilkleri yaşadığım,motorumun ve kendimin şu andaki sınırlarını gördüğüm bu güzel gün için teşekürler Kürşat abi…
Her şey böyle başlamıştı….
Devamında…
Gelir gelmez bizi karşıladı ve akşama kadar da eşlik etti….
Şimdi yemek zamanı…
Bir ara gözden kaybolmuştu,meğer keşif gezisi yapıyormuş…
Beni aşağıya keşfe gönderiyor…
Aşağıda da aynı (ZAFER) işaretini yapabilecekmisin?
Zafer benim…
Hemen arkamdan cbf ile gelmiş…
Bu dereden de çıkarttın beni ya!!!
Suyumuz bitti.Hemen kardeşim Taner den destek istiyoruz.Sağolsun çayı demlemiş bizi bekliyor…
“En güzel öğrenme yöntemi öğretmektir”İlkesiyle ,daha ayakta sürüşün neye yaradığını bile bilmeyen kardeşime gün boyu öğrendiklerimi aktarmaya çalışıyorum…
Bu çoçuk çok yetenekli,çabuk kapıyor…
Tek sorunu paçalardan damlayan su…
İlk defa yaptığı bu hareketler sonrasında keyfi yerinde…
CBF modifiye ediliyor…
Haydi zirveye…
