HAMSİKÖY, ZİGANA GEÇİDİ; (14 Aralık 2003)

Yükseklere kar çoktan düşmüştü bile.Bir hafta öncesinde Andon yaylasindan yukarılara çıkmayı denedik ancak lastiklerimizin son günleri geldiğinden cok fazla yukarılara gidemeden geri dönmek zorunda kalmıştık.Bu nedenle Trabzon taraflarina gaz açmayı planlamıştık.Pazar sabahının erken saatlerinde kırk km .ilerideki Sürmene'ye doğru gazı açtım.Sürmene'li endurocu dostum Ahmet AYDINLI(XTZ-750 super Ténéré) ile Trabzon'a doğru devam ettik.Trabzon Motosiklet Derneği Başkanı Dursun AHISKALI (XL-600 R)'nın isyerinde bulustuk.Yolda yanmayan on sağ sinyal lambasına ufak bir operasyon yaparak calışır duruma getirdik.Kahvaltımızı Trabzon şehir merkezindeki "peynirli"cide yaptık.Motorların depolarını da doldurduktan sonra Trabzon-Gümüşhane istikametine doğru gaz açtık.Maçka'yı geçtikten sonra eski Zigana yoluna, sol taraf saptık.Dik, virajlı ve dar asfalt olan bu yol diğer yeni yoldan çok daha zevkli.Nadiren araçların geçtiği bu Hamsiköy üzerinden eski Zigana geçidinden Gümüşhane tarafına gidiyor.Daha yukarılara çıkmak yönünde fazla iddilı değiliz çünkü yükseklerde kar kendini gösteriyordu.Yol boyunca ufak fotoğraf molaları ile nihayet Hamsiköy'e geldik.Yeni Gümüşhane-Trabzon yolu yapılmadan önce çok daha hareketli olan Hamsiköy' de eski mimari lokantalar, oteller ve hatta han bile var.Ancak şu anda bir kaç lokanta ve çay ocağı varlığını sürdürebiliyor.Hamasiköy'e gelmişken sütlaç yemeden gitmek çok ayıp olurdu doğrusu.Çünkü sütlaç ın tüm Anadolu ya yayıldığı yer olarak burası kabul edilir.Sütlaçlarımızı da yedikten sonra Hamsiköy'den yukarılara doğru yola devam ediyoruz.Rakım yükseldikçe hava soğuyor, çevredeki kar kalınlığı artıyordu.Buz tutmuş yolda makinelerimizi ürkütmeden gaz açmakla açmamak arasındaki bir tedirginlikte ikinci viteste devam ediyoruz.Yolda buz yerine kar olsa cok daha neşeli gidecektik, neyseki makineleri fazla ürkütmeden yukarıya oldukça yaın bir yere geldik ve Dursun AHISKALI sağa sapan yoldan ana yola çıkmamız gerektiğini söyledi.Sola doğru devam eden yolumuzda hic iz yok, yaklaşık 40 cm .kar vardı.Anlaşılan greyder yolu buraya kadar açmış ve anayola çıkmış.Biz de öyle yaptık.1-2 km sonra Zigana Geçidine çıkan 3 şeritli rampaya dönerek kuru asfaltta gaz açtık.Zigana Tüneli'ne geldiğimizde ortalık oldukça soğumuştu.Ufak bir telefon molasından sonra tüneli gecerek sol tarafta uçurumun kenarında fotoğraf çekmek için durduk.Yol o kadar guzel kıvrılıyordu ki aşağıya uygun bir virajda hareket halinde fotoğraf çektik.Torul'a yakın bir yerden sağ tarafa Kürtün yonüne doğru hareket ettik.Bu yol virajlı ve oldukça eğlenceli idi.Yol boyunca baraj inşaatı sürüyordu.Kürtünde küçük bir kahvehane önünde çay molası verdikten sonra tekrar yola devam ettik.Giresun'un Tirebolu ile Görele arasından sahil yolun açıktık ve doğuya Trabzona doğru gaz açtık.Batmakta olan güneşin son ışıklarında sahil kenarındaki tepedeki Eynesil kalesine motorlarımızla çıktık.1992 yılında ilk Karadeniz turum sırasında da burada bir fotoğraf çekmiştim, o günler geldi aklıma ) .

Endurocu yol dostlarım ile tekrar yola koyulduk.Benzin molasından sonra Trabzon MotosikletDerneği mekanına kadar hiç durmadık.O gun akşama kadar da yemek yememiştik.Motorlarımızı derneğin önüne park ettik, kask v.s malzemelerimizi içeriye bıraktıktan sonra yürüyerek karşıdaki Şahbazoğlu Köfte'deki masamıza oturduk.Unutmayınız Trabzon tarafından geçerseniz köfte yemenizi tavsiye edeceğimiz üç yer var, Nihat Usta'nın yeri (Akçaabat), Cemil Usta (Akçaabat) ve Şahbazoğlu (Faroz mevkii).

Akçaabat köftesinin yanında zeytinyağlı salata ve mısır ekmeği de vardı, Trabzon mandalinası ve çaylar da müessesenin müşterileirne ikramı idi.Yemek sonrası tekrar dernek mekanına gittik.Oradaki dernek üyesi motorcu dostlarla çaylarımızı yudumlarken sohbete koyulduk.Trabzon'a yolunuz düşerse Trabzon Motosiklet Derneği Başkanı Dursun AHISKALI'ya ve dernek mekanına mutlaka uğrayınız.Emin olunuz ki size her türlü yardımda bulunulacaktır.Kendinizi yabancı hissetmessiniz.

Dursun AHISKALI' yı mekanında bırakarak vedalaşarak Ahmet AYDINLI ile yine doğuya doğru gaz açtık.Sahil boyunca devam eden bu yol, gece seyahatinde hep hoşuma gitmiştir yer yer balıkçı tekneleri, bazı havalarda uzaktan çakan şimşekler, bazı havalarda yakamozlar motor üzerinde giderken beni alıp götürmüştür ayrı alemlere.

Sürmene'de vefakar yol dostum Ahmet AYDINLI ve Super Ténérésini bırakarak yine doğuya doğru gaz açtım.Rize'ye , eve geldiğimde tam 420 km. yapmış olduğumu fark ettim.Asfaltta bu kadar uzun yol yapmamaza rağmen keşke dağlarda kar olmasa idi de motorlarımızla çıkabilsek toprakta 200 km. yol yapabilse idik.Kendimizi daha iyi bulabilecektik.Baharın gelmesini, Kaçkarlar'da kardelenlerin ortaya çıkacağı zamanın gelmesini sabırsızlıkla bekliyoruz.