" İlk bölüm giysiler basittir:
1-İki takım iç çamaşırı
2-Uzun iç donu
3-Her birimiz için birer gömlek ve pantolon. Ben ordu malı giysiler kullanırım. Bunlar ucuzdur, sağlamdır ve kiri göstermez (...)
4-Herkese birer süveter ve ceket
5-Eldiven. Astarsız deri eldivenler en iyisidir, çünkü güneş ışığını keser, teri emer ve ellerinizi serin tutar. Bir-iki saat motorsiklet kullanıyorsanız böyle ufak ayrıntılar önemli değildir ama günlerce, gün boyu kullanıyorsanız fena halde önemlidir.
6-Motorsiklet çizmeleri
7-Yağmur gereçleri
8-Kask ve güneş siperliği
9-Yüzü örten tam başlık. (...)
10-Motorsiklet gözlüğü. (...)
İkinci liste kişisel gereçlerdir.
Taraklar. Cüzdan. Çakı. Adres-telefon defteri. Kalem. Sigara ve kibrit. El feneri. Sabun ve plastik sabun kabı. Diş fırçası ve diş macunu. Makas. Baş ağrısı için asprin. Sinek kovucu ilaç. Deodorant (...) Güneş losyonu (...) İlk yardım malzemesi. Tuvalet kağıdı. Sabunlu elbezi (...) Havlu.
Kitaplar (...)
Kamp gereçleri (...)
Motorsiklet gereçleri (...)
Yedek parçalar (...)
Bunca şeyin ne tür bir yük kutusuna sığdırılacağını merak ediyor insan doğal olarak. Ama sanıldığı kadar büyük kutu gerekmez."
Zen ve Motorsiklet Tamir Sanatı: Değerlerin Sorgulanması. Robert Pirsig. Çeviren: Süha Sertabiboğlu. Ayrıntı Yayınevi, 4. Basım: 41-43.
Valla yanına aldığı kitapları, alet edevatı, yedek parçayı da sayıyo da üşendim yazmaya, alın kitabı okuyun: müthiş.