- Katılım
- 27 Ağu 2006
- Mesajlar
- 190
- Konu Yazar
- #1
Siyah renkli yazılar Delimengi'ye (Yusuf Mengi), kırmızı renkli yazılar ise bana yani giotine'e(Turgut Ekinci) aittir. Burda'da sizinle paylaşmak istedim. Başka motor sitesinde'de yayınlanmış halini direkt buraya koyuyorum.
Bu şehir oldum olası bir hüzün kokar sonbaharda ama bu sefer başka idi , ben genelde yaralarımı iyileştiririm yolda ve yok eder tükenirim , bazen aradığım olsa da , bu sefer başkaydı
Yaralarımdan oluşan derin bir acı vardı içimde , kendi adımdan eziliyordum , ve işin beklide en zor yanı , acılarımı daha çok büyütmem ve kendimi bir yangının içine atmam gerekiyordu
Yolculuk İstanbul Kadıköy den Düzce nin gölyaka ilçesine yaklaşık 240 km ve sonrasından oluşuyordu
Sevgili kardeşim Turgut Avrupa yakasından gelirken köprüde gün doğumuna tanıklık etmiş benden biraz şanslı idi
6.30 da uyandığımda dışaırdaki sis'i görüp herhalde yusuf abi çoktan vazgeçmiştir bu işten dedim ama aradığımda seni bekliyorum dedi
Sonuda yol'a attık kendimizi ...
Biraz fantazi yapıp farklı olalım dedim ....
otoyolda sapanca ile Adapazarı arasında ki berceste de bir çok yolculukta olduğu gibi molamızı verdik
Bu resim de ki yüz ifaden hep gözümün önüne geliyor abi ..
zaman kaybetmeden düzceye girdik
güzel bir yemek yedik
Ben çorba içtim ama süper di tek kelimeyle ... Restorant2ın önünde ki motoru gören herkes geldi ibre'ye baktı bir takım sorular sordu gitti ..
yola devam
efteni gölüne yukardan bakıp güzel dereye devam ediyoruz
Yavaş yavaş manzara ve doğa yüzünü gösteriyordu ... Kulağım da Yavuz Çetin - Kimse Bilemez
kadınların ve adamların yanından geçtik
isli odun kokularını ve temiz havayı çektik içimize
birkaç şehirde yüzlerce köy , binlerce insanın hayatının kıyısından akıp geçtik zamanın içinde
içimde yorgun ve ihtiyar , belki de bombalanmış bir İstanbul akşamıydın
sen belki de tüm zamanlar biriktirdiklerimi vereceğimdin
nasıl sığar bu yürek senin yokluğuna diye düşündün mü hiç
aklına geldi mi yapabileceklerim
beş yaşında yiğit gibi ben küstüm diyebileceğim geldi mi aklına
kar yağdırmasan da olur
hem ben gideceğim bu şehirden zaten , kendi gemisinde hep yolcu hem kaptan …
Manzara'nın güzelliğinden yol'a bile bakamıyorum ...
insan ağzı burnu kan içinde kalıncaya kadar gitmeli
el yorulmalı tutmaktan , ayak tükenmeli gitmek
bazen zaman bile isyan etmeli geçip gitmekten
göz sitem etmeli gördüğü güzel ve çirkinden
kalbi hiç sorma , işi gücü kan ağlamak
güzeldere bölgesi
Yazık transalp yoruldu biraz yatayım dedi ama sahip izin vermedi
Ağaçların rengi karşısında hayranlık içinde kalıyorum ...
Çıktık yukarı kadar ama inmek ayrı bir dert ... Zorlanmadık desem yalan olur ..
Remzi abiyle ayaküstü sohbet ediyoruz. Eskiden kadıköy'de dershane'ye gelirmiş üniversite için ...
Bu resim benden .. Biraz konuşturdum sanki fotoğrafçılığımı
Beyköy'de onur'u beklerken bu kardeş geliyor yanımıza. O sıralarda Sezai abi ve ardından da Onur geliyor. Onur'un motorunu alıyorum burda Düzce merkez'e kadar ..
Bu kardeş köylülerden .. Fabrika'da çalışıyormuş. Motor almak için uğraşıyormuş .. Biraz tavsiye verdik ...
Burası sereye (Sezai) abinin oturmadıkları evi .. Çok sağolsunlar öyle iyi ağırladılar ki bizi kendi evimde bu kadar rahat değildim ..
Düzce de gün doğuşu ... Ama yakalayamadım ...
Düzce'de pastane'de güzel bir kahvaltı yapıyoruz ...
Sağolsun Sezai abi bize garajını bile açtı ... Kendi motorlarını çıkarıp.
Burası şimşirlik !!
Çok iyisin demiyorum çok temiz yada saf olmayabilirsin , zaten bu iğrenç dünyada hiç birimizi değiliz olunmazda zaten
Ama sana başka baktım , o kadar dedim sana ben ayıyım sen gelinciksin , ben bilmez miyim gelincikler ne denli narin olur , ben seni sevdim be deli kadın sen içimde koca bir yangınsın anlamadın işte beni …
Zaten gidiyordum hayatından ne güzel iyi kalacaktık , kadınla adam gibi değil iki insan olacaktık , senin ihtiyacın olduğunda hayatında olacaktım karşılığı olmayacaktı
Sen inanmazsın bana biliyorum ama anlam veremediğin bazı şeyler vardı hani , tek uyumaya razı oluşum , sana dokunmamayı kabullenişim , saatlerce seni seyretmeyi kabul edişim , hiç düşündün mü aklına hiç geldi mi bunları senin için kendimden vaz geçerek kabul etmiş olmam
Katilim ben aslında
Ama hiç yakalanmadığımdan
Mahpus ta on yılım ,gecem gündüzüm geçmedi henüz
Otuz metrelik bir avluda
Hiç bitmeyen voltalarım ve
Sarı kehribar bir tespihim hiç olmadı benim
Nede kapalı kaldım çamlıca da çay içmeyi özleyecek kadar
Bu manzara'ya bittim .. Resim Yusuf abi'den ..
Zaman gelir geçer
Kalırsa
Kalır ağır yükleri omuzum da
Kanayan onbin yaradır hatıran
Bu bin yıllık küflü geceden kalma
Düşsel akşamlarında
Bir şehir hatları vapurunun pervanesine
Takılır durur benliğim
Döne döne sarhoş olurum aşık
Loş boşluğunda sevdaların
Sana olan sevdam
Kalemde iki satır
İki gözüm de iki ırmaktır ...
Ve Samandere Şelalesi'ndeyiz ...
Burası mükemmel bir yer .. İyi ki burdayım dediğim yerlerden biri ...
burası benim ağlama duvarımdır
çok canım yandı mı gecenin bir yarısı düşerim yollara
çantamda birkaç şişe yakut yada antik olur denk gelirsem 2003 mahsulü villa doluca da olur
birkaç yüz gram bademle birkaç paket tütün
diktir burası biraz zemini sürekli kaygan olur
gece kimsecikler olmaz , gelir burada içer ağlarım
birkaç kere aklıma gelmişliği var düşersem ne olurun
düşersem zor olur bu kaçınılmaz
ama ben buraya geldiğimde berbat olurum , bitmiş yılmış olurum
elim tutmaz ayağım basmaz yere aklım ermez mapusluğa ( burada aslında mapusla ilişkili bir anlam yok ama yazmak hoşuma gidiyor )
zamanın içinde muhtemel bir Cuma ama yağmurlu bir akşam iş çıkışı , karşında göreceksin beni , konuşur muyuz bilmem ama son bir kez gelir görürüm seni
aşık olmakla adam olmak arasında bir tercih yapar kendimi önce yola sonra şelaleye dökerim
sesim kısılana kadar adını bağırır çağırırım
sen aldırma bana derim
Burası yol'un bittiği yer .. Aslında devam edemediğimiz yer ..
Mehmet abiyle karşılaşıyoruz. Dağ'da ağaç devrilmiş kesip köy'e indirmeye gelmişler traktörü öyle yerlere sokuyorlar ki ağzım açık ta kaldı ...
Sen hiç resmini gördün mü?
Hüznün
İyice bak o benim işte
Senin Yusuf un yani
Kızılcadır yaşam
Sonbaharda yapraklar gibi
Önce sarı
Ama sonra illa da kızıl
Bak o adam benim işte
Ben oyum diyorum sana
Aydınlıklara inat
Karanlığın en kuytularını mesken tutan
Sarışın yazların mavisine aldırmadan
Esmer sonbaharları seven
Sonra acıyı yaşamaya
Bin yıllık gönüllü
Her akşam duran kalbine aldırmadan
Her gün yeni umutlarla hayata bağlanan
Kuş sapanlarıyla vurulan
Kandırılan dövülen sövülen
Hep vurulan o benim işte
Senin Yusuf un yani…
Onur kendini kanıtlamanın peşinde değil .. Onur zaten iyi bir motorcu .. Ama herif deli ... O YBR'ye acıyorum ..
Bu resim öyle gözüktüğü gibi değil ağaçlar'a dikkat edin. İnanılmaz dik bir uçurum ...
sevgili sezai abi çok kahrımızı çekti
bizimle gezmesi bile eziyetti doğrusu
hakkını ödeyemeyiz doğrusu
Burası'da şimşirlik dönüşte uğradık bir yemek yiyelim dedik ama 2 saatten fazla kaldık burda. Çok iyi insanlar vardı. İkisi motorcuydu çok koyu sohbet döndü açıkçası ...
Bu nehir'den geçeni motorcudan sayıyorlarmış Şurda güldüğüm kadar gülmedim bu gezide ...
Onur burdan 4 kere filan geçti
şimşirlikteki bu harika mekanın sahibi nusret abinin motorunda basit bir arıza vardı , rahat durmayıp el attım , basit bir şeydi yaptık , çok sevindiler
Dönüşte Onur tatlı ısmarlıyor bize ...
Kahrımı çekip beni de gezi'ye götürdüğü için Yusuf Abi'me, bizi evinde ağırlayıp sahip çıkan Sezai abi'ye ve geldiği için onur kardeşim'e çok teşekkür ediyorum..
Çok güzel 2 gün'dü ...
fotografları gerçek boyutlarında görmek için tıklayın
http://www.gezginmotorcu.com/resim/duzce18.19.2006/a.JPG
http://www.gezginmotorcu.com/resim/duzce18.19.2006/b.JPG
http://www.gezginmotorcu.com/resim/duzce18.19.2006/c.JPG
kırmızı ile yazılmış yazılar yol arkadaşım turguta aittir
çok içime sinen bir gezi yazısı olmadığını söylemeliyim
gezi güzeldi ama canımın sıkıntısından pek keyif alamadım
yakın zamanda yeniden gitmeliyim buralara , belkide baharda yeniden bir güneydoğu gezisi hayalini bir kenara bırakıp düzceye 1 hafta gidip artık özlediğim dinlenme hayalini gerçekleştirmeliyim
bu gezi kalabalığın içinde olmak adına bir yerde sondu daha güzel bir yazı yazmak isterdim aslında ama nasip değilmiş demekki
yolunuz açık olsun dostlar ..
Bu şehir oldum olası bir hüzün kokar sonbaharda ama bu sefer başka idi , ben genelde yaralarımı iyileştiririm yolda ve yok eder tükenirim , bazen aradığım olsa da , bu sefer başkaydı
Yaralarımdan oluşan derin bir acı vardı içimde , kendi adımdan eziliyordum , ve işin beklide en zor yanı , acılarımı daha çok büyütmem ve kendimi bir yangının içine atmam gerekiyordu
Yolculuk İstanbul Kadıköy den Düzce nin gölyaka ilçesine yaklaşık 240 km ve sonrasından oluşuyordu
Sevgili kardeşim Turgut Avrupa yakasından gelirken köprüde gün doğumuna tanıklık etmiş benden biraz şanslı idi
6.30 da uyandığımda dışaırdaki sis'i görüp herhalde yusuf abi çoktan vazgeçmiştir bu işten dedim ama aradığımda seni bekliyorum dedi
Sonuda yol'a attık kendimizi ...
Biraz fantazi yapıp farklı olalım dedim ....
otoyolda sapanca ile Adapazarı arasında ki berceste de bir çok yolculukta olduğu gibi molamızı verdik
Bu resim de ki yüz ifaden hep gözümün önüne geliyor abi ..
zaman kaybetmeden düzceye girdik
güzel bir yemek yedik
Ben çorba içtim ama süper di tek kelimeyle ... Restorant2ın önünde ki motoru gören herkes geldi ibre'ye baktı bir takım sorular sordu gitti ..
yola devam
efteni gölüne yukardan bakıp güzel dereye devam ediyoruz
Yavaş yavaş manzara ve doğa yüzünü gösteriyordu ... Kulağım da Yavuz Çetin - Kimse Bilemez
kadınların ve adamların yanından geçtik
isli odun kokularını ve temiz havayı çektik içimize
birkaç şehirde yüzlerce köy , binlerce insanın hayatının kıyısından akıp geçtik zamanın içinde
içimde yorgun ve ihtiyar , belki de bombalanmış bir İstanbul akşamıydın
sen belki de tüm zamanlar biriktirdiklerimi vereceğimdin
nasıl sığar bu yürek senin yokluğuna diye düşündün mü hiç
aklına geldi mi yapabileceklerim
beş yaşında yiğit gibi ben küstüm diyebileceğim geldi mi aklına
kar yağdırmasan da olur
hem ben gideceğim bu şehirden zaten , kendi gemisinde hep yolcu hem kaptan …
Manzara'nın güzelliğinden yol'a bile bakamıyorum ...
insan ağzı burnu kan içinde kalıncaya kadar gitmeli
el yorulmalı tutmaktan , ayak tükenmeli gitmek
bazen zaman bile isyan etmeli geçip gitmekten
göz sitem etmeli gördüğü güzel ve çirkinden
kalbi hiç sorma , işi gücü kan ağlamak
güzeldere bölgesi
Yazık transalp yoruldu biraz yatayım dedi ama sahip izin vermedi
Ağaçların rengi karşısında hayranlık içinde kalıyorum ...
Çıktık yukarı kadar ama inmek ayrı bir dert ... Zorlanmadık desem yalan olur ..
Remzi abiyle ayaküstü sohbet ediyoruz. Eskiden kadıköy'de dershane'ye gelirmiş üniversite için ...
Bu resim benden .. Biraz konuşturdum sanki fotoğrafçılığımı
Beyköy'de onur'u beklerken bu kardeş geliyor yanımıza. O sıralarda Sezai abi ve ardından da Onur geliyor. Onur'un motorunu alıyorum burda Düzce merkez'e kadar ..
Bu kardeş köylülerden .. Fabrika'da çalışıyormuş. Motor almak için uğraşıyormuş .. Biraz tavsiye verdik ...
Burası sereye (Sezai) abinin oturmadıkları evi .. Çok sağolsunlar öyle iyi ağırladılar ki bizi kendi evimde bu kadar rahat değildim ..
Düzce de gün doğuşu ... Ama yakalayamadım ...
Düzce'de pastane'de güzel bir kahvaltı yapıyoruz ...
Sağolsun Sezai abi bize garajını bile açtı ... Kendi motorlarını çıkarıp.
Burası şimşirlik !!
Çok iyisin demiyorum çok temiz yada saf olmayabilirsin , zaten bu iğrenç dünyada hiç birimizi değiliz olunmazda zaten
Ama sana başka baktım , o kadar dedim sana ben ayıyım sen gelinciksin , ben bilmez miyim gelincikler ne denli narin olur , ben seni sevdim be deli kadın sen içimde koca bir yangınsın anlamadın işte beni …
Zaten gidiyordum hayatından ne güzel iyi kalacaktık , kadınla adam gibi değil iki insan olacaktık , senin ihtiyacın olduğunda hayatında olacaktım karşılığı olmayacaktı
Sen inanmazsın bana biliyorum ama anlam veremediğin bazı şeyler vardı hani , tek uyumaya razı oluşum , sana dokunmamayı kabullenişim , saatlerce seni seyretmeyi kabul edişim , hiç düşündün mü aklına hiç geldi mi bunları senin için kendimden vaz geçerek kabul etmiş olmam
Katilim ben aslında
Ama hiç yakalanmadığımdan
Mahpus ta on yılım ,gecem gündüzüm geçmedi henüz
Otuz metrelik bir avluda
Hiç bitmeyen voltalarım ve
Sarı kehribar bir tespihim hiç olmadı benim
Nede kapalı kaldım çamlıca da çay içmeyi özleyecek kadar
Bu manzara'ya bittim .. Resim Yusuf abi'den ..
Zaman gelir geçer
Kalırsa
Kalır ağır yükleri omuzum da
Kanayan onbin yaradır hatıran
Bu bin yıllık küflü geceden kalma
Düşsel akşamlarında
Bir şehir hatları vapurunun pervanesine
Takılır durur benliğim
Döne döne sarhoş olurum aşık
Loş boşluğunda sevdaların
Sana olan sevdam
Kalemde iki satır
İki gözüm de iki ırmaktır ...
Ve Samandere Şelalesi'ndeyiz ...
Burası mükemmel bir yer .. İyi ki burdayım dediğim yerlerden biri ...
burası benim ağlama duvarımdır
çok canım yandı mı gecenin bir yarısı düşerim yollara
çantamda birkaç şişe yakut yada antik olur denk gelirsem 2003 mahsulü villa doluca da olur
birkaç yüz gram bademle birkaç paket tütün
diktir burası biraz zemini sürekli kaygan olur
gece kimsecikler olmaz , gelir burada içer ağlarım
birkaç kere aklıma gelmişliği var düşersem ne olurun
düşersem zor olur bu kaçınılmaz
ama ben buraya geldiğimde berbat olurum , bitmiş yılmış olurum
elim tutmaz ayağım basmaz yere aklım ermez mapusluğa ( burada aslında mapusla ilişkili bir anlam yok ama yazmak hoşuma gidiyor )
zamanın içinde muhtemel bir Cuma ama yağmurlu bir akşam iş çıkışı , karşında göreceksin beni , konuşur muyuz bilmem ama son bir kez gelir görürüm seni
aşık olmakla adam olmak arasında bir tercih yapar kendimi önce yola sonra şelaleye dökerim
sesim kısılana kadar adını bağırır çağırırım
sen aldırma bana derim
Burası yol'un bittiği yer .. Aslında devam edemediğimiz yer ..
Mehmet abiyle karşılaşıyoruz. Dağ'da ağaç devrilmiş kesip köy'e indirmeye gelmişler traktörü öyle yerlere sokuyorlar ki ağzım açık ta kaldı ...
Sen hiç resmini gördün mü?
Hüznün
İyice bak o benim işte
Senin Yusuf un yani
Kızılcadır yaşam
Sonbaharda yapraklar gibi
Önce sarı
Ama sonra illa da kızıl
Bak o adam benim işte
Ben oyum diyorum sana
Aydınlıklara inat
Karanlığın en kuytularını mesken tutan
Sarışın yazların mavisine aldırmadan
Esmer sonbaharları seven
Sonra acıyı yaşamaya
Bin yıllık gönüllü
Her akşam duran kalbine aldırmadan
Her gün yeni umutlarla hayata bağlanan
Kuş sapanlarıyla vurulan
Kandırılan dövülen sövülen
Hep vurulan o benim işte
Senin Yusuf un yani…
Onur kendini kanıtlamanın peşinde değil .. Onur zaten iyi bir motorcu .. Ama herif deli ... O YBR'ye acıyorum ..
Bu resim öyle gözüktüğü gibi değil ağaçlar'a dikkat edin. İnanılmaz dik bir uçurum ...
sevgili sezai abi çok kahrımızı çekti
bizimle gezmesi bile eziyetti doğrusu
hakkını ödeyemeyiz doğrusu
Burası'da şimşirlik dönüşte uğradık bir yemek yiyelim dedik ama 2 saatten fazla kaldık burda. Çok iyi insanlar vardı. İkisi motorcuydu çok koyu sohbet döndü açıkçası ...
Bu nehir'den geçeni motorcudan sayıyorlarmış
Şurda güldüğüm kadar gülmedim bu gezide ...
Onur burdan 4 kere filan geçti
şimşirlikteki bu harika mekanın sahibi nusret abinin motorunda basit bir arıza vardı , rahat durmayıp el attım , basit bir şeydi yaptık , çok sevindiler
Dönüşte Onur tatlı ısmarlıyor bize ...
Kahrımı çekip beni de gezi'ye götürdüğü için Yusuf Abi'me, bizi evinde ağırlayıp sahip çıkan Sezai abi'ye ve geldiği için onur kardeşim'e çok teşekkür ediyorum..
Çok güzel 2 gün'dü ...
fotografları gerçek boyutlarında görmek için tıklayın
http://www.gezginmotorcu.com/resim/duzce18.19.2006/a.JPG
http://www.gezginmotorcu.com/resim/duzce18.19.2006/b.JPG
http://www.gezginmotorcu.com/resim/duzce18.19.2006/c.JPG
kırmızı ile yazılmış yazılar yol arkadaşım turguta aittir
çok içime sinen bir gezi yazısı olmadığını söylemeliyim
gezi güzeldi ama canımın sıkıntısından pek keyif alamadım
yakın zamanda yeniden gitmeliyim buralara , belkide baharda yeniden bir güneydoğu gezisi hayalini bir kenara bırakıp düzceye 1 hafta gidip artık özlediğim dinlenme hayalini gerçekleştirmeliyim
bu gezi kalabalığın içinde olmak adına bir yerde sondu daha güzel bir yazı yazmak isterdim aslında ama nasip değilmiş demekki
yolunuz açık olsun dostlar ..
