- Katılım
- 18 Eki 2005
- Mesajlar
- 393
- Konu Yazar
- #1
26 Nisan 2006 Çarşamba .
Öğleden sonra saat 15.00..
17.00 de bir öğrencim var. Daha 2 saat var..
En iyisi çıkıp şöyle bir turlamak..
Çandırlar'ın arkasındaki dere yatağında alıyorum soluğu..
Bir kaç su geçişinden sonra uzun bir süre suyun içinde yol alıyorum..
Dönüşte yine buradan geçip o zaman fotoğraf çekeceğim..
Dere yatağından çıkıp asfalt yola ulaşıyorum..
Gördüğüm ilk orman yoluna dalıyorum..
Arkada az önce balık misali oynadığım dere yatağı görülüyor..
Birkaç km sonra yukarıdan dere yatağını ve onun ilerisinde Antalya'yı görüyorum..
Uzun bir süre bu yolu takip ediyorum. Yol kimi zaman ikiye ayrılıyor , ben izlere bakıp çok kullanılmış olanı seçiyorum her zaman..
Son kez daha az kullanılmış gibi olana dalıyorum bu sefer.
Al sana macera.. Yol gitgide daha kötüleşiyor ve sonunda......
Geçecek yer yok .. İleride yol devam edecek gibi görünüyor ama..
Daha da ileride medeniyete bağlanacak gibi.. Bir ev ve onun ilerisindeki dere yatağında bir yol makinası görünüyor..
Normalde geri dönülür , çünkü tek başıma ne işim olur zor ile..
Ama olur muuu.. Derhal , yukarıdan geçit var mı araştırılır.. Bulunamaz vee aşağıya göz dikilir...
Neden olmasın , çalıların arasından aşağıya düşmeden geçmenin bir yolu zorlanır..
Zorun yarısına kadar gelinir , ter içinde bir mola verilir , ve hadise görüntülenir.. Bundan sonrası yokuş yukarı olduğu için kollarda derman kalmaz ve motor çalıştırılıp üzerine binmeden çalıların arasından yola çıkarılır.. Bu da yeni bir tecrübe işte..
Umarım bu yol bir yere bağlanıyordur diye yola çıkılır ve yolun dere yatağına ve medeniyete bağlanmak yerine daha kötüleşerek yukarılara yöneldiği keşfedilir..
Hadi hayırlısı diyerek ilerlenir..
Ama nafile , bu yol hiçbir yere çıkmıyor yaaa...
Aşağısı uçurum..
Geri dönüp başka bir yol aramalı..
Geri dönüyorum mecburen..
Üstten giden bir yol umutlandırıyor beni ama burası da geçilemez..
Geldiğim yerden dönmek zorunda kalıyorum ama bu sefer tecrübeliyim.
Yorgun olmama rağmen daha az zorlanarak aşıyorum orayı ama saat 17.00 deki dersimi kaçırıyorum malesef..
Dönüşte yine aynı yolları takip ettim bir süre ama yolun bitmesine yakın yanlış bir yola sapmışım , en az 3 km ileriden ana yola ulaşabildim..
Buraları çok sevdim..
Yeniden gelip , yeniden kaybolacağım... :wiinkk:
Öğleden sonra saat 15.00..
17.00 de bir öğrencim var. Daha 2 saat var..
En iyisi çıkıp şöyle bir turlamak..
Çandırlar'ın arkasındaki dere yatağında alıyorum soluğu..
Bir kaç su geçişinden sonra uzun bir süre suyun içinde yol alıyorum..
Dönüşte yine buradan geçip o zaman fotoğraf çekeceğim..
Dere yatağından çıkıp asfalt yola ulaşıyorum..
Gördüğüm ilk orman yoluna dalıyorum..
Arkada az önce balık misali oynadığım dere yatağı görülüyor..
Birkaç km sonra yukarıdan dere yatağını ve onun ilerisinde Antalya'yı görüyorum..
Uzun bir süre bu yolu takip ediyorum. Yol kimi zaman ikiye ayrılıyor , ben izlere bakıp çok kullanılmış olanı seçiyorum her zaman..
Son kez daha az kullanılmış gibi olana dalıyorum bu sefer.
Al sana macera.. Yol gitgide daha kötüleşiyor ve sonunda......
Geçecek yer yok .. İleride yol devam edecek gibi görünüyor ama..
Daha da ileride medeniyete bağlanacak gibi.. Bir ev ve onun ilerisindeki dere yatağında bir yol makinası görünüyor..
Normalde geri dönülür , çünkü tek başıma ne işim olur zor ile..
Ama olur muuu.. Derhal , yukarıdan geçit var mı araştırılır.. Bulunamaz vee aşağıya göz dikilir...
Neden olmasın , çalıların arasından aşağıya düşmeden geçmenin bir yolu zorlanır..
Zorun yarısına kadar gelinir , ter içinde bir mola verilir , ve hadise görüntülenir.. Bundan sonrası yokuş yukarı olduğu için kollarda derman kalmaz ve motor çalıştırılıp üzerine binmeden çalıların arasından yola çıkarılır.. Bu da yeni bir tecrübe işte..
Umarım bu yol bir yere bağlanıyordur diye yola çıkılır ve yolun dere yatağına ve medeniyete bağlanmak yerine daha kötüleşerek yukarılara yöneldiği keşfedilir..
Hadi hayırlısı diyerek ilerlenir..
Ama nafile , bu yol hiçbir yere çıkmıyor yaaa...
Aşağısı uçurum..
Geri dönüp başka bir yol aramalı..
Geri dönüyorum mecburen..
Üstten giden bir yol umutlandırıyor beni ama burası da geçilemez..
Geldiğim yerden dönmek zorunda kalıyorum ama bu sefer tecrübeliyim.
Yorgun olmama rağmen daha az zorlanarak aşıyorum orayı ama saat 17.00 deki dersimi kaçırıyorum malesef..
Dönüşte yine aynı yolları takip ettim bir süre ama yolun bitmesine yakın yanlış bir yola sapmışım , en az 3 km ileriden ana yola ulaşabildim..
Buraları çok sevdim..
Yeniden gelip , yeniden kaybolacağım... :wiinkk:
