Bir de lig kurulmadan önce yaşanmış efasanelere dayalı olan kesinliği bile belli olmayan ağızdan ağıza anlatılmış bu HİKAYE'yi bırakıp gerçek bir hikaye dinlemeye ne dersiniz.
Tamamen belgelerle kayıtlı bir olay'dır okuyacağınız:
Sene 2002 aylardan Kasım günlerden Pazar, Kasımın altıncı günü, öyle lodos fırtınası falan yok, hava biraz soğuk onbir Fenerbahçeli oyuncu gururlu ve mağrur bir şekilde sahaya çıkıyorlar, fazla bir heyecanları yok, tek heyecenları var, o da; taraftarları ile yine bir Galatasaray derbisinde buluşacak olmaları, karşılarındaki Avrupayı sallayan benim ve eminim benim gibi bir çok Fenerbahçeli'nin bile gurur duyduğu Galatasaray olsa bile. Daha önce Galatsaray'ı 3-0 sıfırdan 3-4 yendikleri günleri unutmamışlar. Ve hakem başlama düdüğünü çalıyor. Gol olup Galatasaray ağlarına yağıyorlar Allahım o nasıl bir gecedir öyle, kelimeler yetmiyor tarife. 11 kişi başladıkları maçı ikinci yarı 10 kişi tamamlıyorlar, gollerin ardı arkası kesilmiyor yine de. Galatasaray şaşkın, Galatasaray hiç bu kadar çaresiz değil taraftar ne hisler içinde ancak onu Galatasaraylılar söyleyebilir. Bu öyle bir geceki Galatasaray her bir iddia ile Fenerbahçeye yüklendiğinde yüzlerine acı bir şekilde çarpacak bir gece, öyle bir geceki tarihin gerçekten değiştiği bir gece, öyle bir gece ki bundan sonra sadece zaferin tadına varılacak gerçekten yaşanmış bir gece... Bundan sonra ben değil resimler (tarihin gerçek belgeleri) konuşsun, bunu bilmeyenler öğrensin, bilenler tekrar hatırlasın ibret olsun:
Bunun arkadaşça bir takılma olarak kabul etmenizi temenni ederim, tıpkı Kaplantiger'ın yaptığını düşünmdüğüm gibi. Unutulmamalıdır ki Fenerbahçe olmadan Galatasaray, Galtasaray olmadan Fenerbahçe bu kadar büyük olamazdı. Rekabet ancak dostça yaşandığında güzeldir. Saygılarla...