|
Çevrimdışı (offline)
Mesajlar: 275
Üyelik Tarihi: 12-04-03
|
Arı vız vız vız YBR 125 toy bir kız / Ayşe Şule Bilgiç -
09-12-2005, 13:18 PM
Son zamanlarda en çok ‘Bir motorum olsun istiyorum ama ne alacağımı bilmiyorum, çok da param yok, ne önerirsin?’ içerikli e-postalar almaya başladım. Ben de istedim ki, bu hafta yeni başlayanlara alternatif olabilecek bir motor seçeyim, kullanayım, yazayım.
İşte tam da bu sebeple, sabah erken kalkıp gözüme kestirdiğim motoru teslim almak için rotayı Şirinevler’deki çiçeği burnunda Yamaha bayii Aydın Motor’a çevirdim.
Aydın Motor’un çalışanları gayet sıcak bir şekilde karşıladılar beni. Sohbet, çay ve hatta henüz kahvaltı bile yapmadığımı annemle telefon konuşmamdan duyan Ali İhsan beyin ısmarladığı çift kaşarlı tost derken sıra geldi dışarda, mahçup mahçup beni bekleyen Yamaha YBR 125’e. Motosiklette ilk intiba önemli şey benim için. Her gün caddelerde sıkça gördüğüm bir motosiklet olan YBR 125’in, kırmızı, mavi ve gri olmak üzere, yan yana duran üç rengine de bu kez alıcı gözüyle baktım. Toy bir dişi arı gibi geldi bu motosiklet bana. Kocaman farı, üst grenajına entegre sinyalleri anten gibi duran aynalarıyla pek sevimli bir motosiklet YBR 125. Mavi ve kırmızısı daha alımlı görünse de bana grisi kısmet oldu. Motosikletin özelliklerine dair, derin bir ön bilgim olmadığı için teslim almadan önce Aydın Motor yetkililerine; ‘Bu motosiklet ile ilgili özellikle bilmem gereken bir şey var mı?’ diye sordum. Hemen teknik servisten bir arkadaş çağrıldı ve Ali İhsan bey tarafından soruldu; ‘Ayşe Şule’ye motorla ilgili özellikle söylemek istediğin bir şey var mı?’
Sevgili mekanik arkadaşın, üzerimdeki eksiksiz motosiklet kıyafetime aldırmadan söylediği ilk cümle hepimizi gülümsetti; ‘Motor kullanmayı biliyor musun?’.. ‘Yok vallaha, depriyaj hangisiydi gurban?’ dememek için zor tutup kendimi, ‘Biliyorum’ demekle yetindim. Sonra sağ olsun, ‘Tamam o zaman bak cikle burda, bilmem ne şurda...’ diye başladı faideli bilgileri anlatmaya. Ve koyuldum yola.
Neyse YBR’yi ilk çalıştırdığımda, o da ister istemez gülümsetti beni. Çünkü görüntüsü gibi, sesi de arı gibi. Göstergeleri ağabey ve ablalarındaki kadar kaliteli, ayrıca benzin göstergesi olması artı puan. Ancak enstrümanlara baktığınızda, gelişmiş ağabeyleri ve ablalarına göre toyluğu hemen belli oluyor. ‘Engine Stop’ yani motoru durdurma düğmesi yok mesela bu arının. Motoru durdurmak için anahtara uzanıp, kontağı kapatmak gerekiyor. Ayrıca motosiklet vitesteyken ayaklığı açınca motoru stop ettiren mekanizma da yok. Anlaşılan Yamaha, bu arı hiç durmasın, hep çalışsın istemiş ve güvenlikten biraz ödün vermiş. Bunun dışında tambur arka freni de saymazsak, hiçbir eksiği yok hatta işçilik ve malzeme kalitesi gayet başarılı diyebilirim.
Sınıfının en çok satan modeli
Yolda YBR 125 beklediğimden pek rahat ve pek kıvraktı. Elbette 107 kilogramlık ağırlığının, yolda arı gibi ilerleyebilmesinde etkisi büyük. 124 cc hacminde 12.5 beygir gücündeki motoru şaşırtıcı bir şekilde 10 bin devirde kırmızı çizgiye giriyor. 4000-8000 devir aralığında oldukça atak olan motor, bu devirlerin altında ve üstünde biraz soluksuz kalıyor. Fakat hafifliği sayesinde biraz vitesle oynayarak oldukça keyifli yol yapılabiliyor.
Yamaha YBR 125 ‘Commuter’ denilen şehir içi ulaşım için kullanılan, ekonomik motosiklet sınıfında bir motosiklet. YBR 125 için toy moy dediğime bakmayın, toyluk commuter sınıfının genel özelliği. Ayrıca bu sınıf motosikletlerden ekonomik olması, kolay kullanılması, sağlam olması beklenir. Yamaha YBR 125 bu özelliklerin tümünü karşılıyor. Benzin almak için çok nadiren benzinciye uğradım, hatta gösterge mi bozuldu diye şüpheye düşüp arada benzin bile aldım. Çok dar alanda dönüşler yapabilmek, virajlara güvenle girip çıkabilmek, bozuk zeminlerde tedirgin olmadan gitmek, bu motosikletle çok kolay ve eğlenceli. Ön fren için disk, arka fren için tambur kullanılmış. Ön fren yeterli ve dozajı kolay ayarlanabilirken, arka fren kullanımı alışkanlık istiyor. Arıcık, virajlara ağabeylerini özendirecek kadar stabil giriyor. Genel olarak sürüşü, limitlerini zorlanmadığı sürece pek keyifli. Üstelik fiyatını düşününce bu kadar insan neden trafikte bu kadar çile çekiyor diye düşünmeden edemiyor insan. Kaç para acaba diye içinden geçirenleri daha fazla meraklandırmayayım. Bu arıcık 2 bin 600 Yeni Türk Lirası.
Sadece YBR 125 değil, tüm ‘Commuter’ sınıfı motosikletler için geçerli şeylerden biri de; ‘Commuter’lerin motosiklet kullanmaya yeni başlayacaklar için biçilmiş kaftan olmaları. Kolay kullanımı, hataları affetmesi, temel motosiklet dinamiğine sahip olması sebebiyle ‘İlk motosikletim bir komüter mi olsa?’ diye düşünüyorsanız doğru yolda, pek güzel bir karar vermek üzeresiniz demektir. Bakmayın siz, ufak tefek görünüyor ama disiplinsiz kullanımda hiç şaka kaldıracak bir makine değil. Büyük hacimli motosikletler ile temel sürüşü aynı, bundan dolayı -her zaman dediğim gibi- tam kuşam giyinmeden kesinlikle kullanmayın. Bunu özellikle söylüyorum çünkü ‘Bu motosiklet nasılsa ufak tefek, düşsek ne olur sanki?’ diye düşünen pek çok arkadaşı gördük ne oluyor. Arı gibi çalışkan, hareketli dedim ama eğer hak ettiği ehemmiyeti göstermezseniz canınızı yakabilir.
Haa demeden edemeyeceğim, bu tip motosikletler şehir içi kullanım amacı için üretildiğinden özellikle yüksek süratli otobanlarda kullanılması hiç keyifli değil ayrıca tehlikeli de. Kocaman kamyonların türbülansı bile bir şerit yana atabilir bu arıcığı. Şehir içinde keyifle bir noktadan diğerine sakin sakin gitmek istenildiğinde ise çok keyifli bir yol arkadaşı oluyor YBR 125. Büyük hacimli motosikletlerden sonra bana beklediğimden çok daha eğlenceli geldi. Ağır ve şehir içinde kullanışsız olan motosiklet sahipleri için de iyi bir alternatif olabilir YBR 125.
Heyyy!! Bahar geliyor, az kaldı. Henüz ikiteker sahibi olamamış, ‘Ne alsam?, Nerden başlasam?’ diye kara kara düşünen, aramıza katılacak yeni dostlar için, YBR 125 pek doğru, pek ekonomik bir seçenek. Özellikle fiyatı, bir motor sahibi olma hayalini sihirli değnekle gerçeğe çevirecek kadar makul. Bir yerden başlamayı düşünüyorsanız, şıklar arasına YBR’yi de koyun derim.
Gülümseten fotolar
Vallaha ben bu fotoya ‘Ne yazsam?, ne desem?, kızsam mı?, gülsem mi?, koyunun haline, adamın cahilliğine acısam mı?’ bilemedim. Buyrun siz karar verin... Bu fotoğraf elime geçince aklıma geldi, eminim sizin de arşivlerinizde böyle enteresan, güldüren, biraz düşündüren fotolar vardır. Eğer bu sayfadan yayınlanacak nitelikte olduğunu düşünüyorsanız yollayın, beraber bakalım, beraber gülüp, beraber düşünelim. Hadi kurcalayın arşivleri, ama öyle sapık supuk ‘iki motor’ fotoları yollamayın, ben de biliyorum, motor ve ablaların olduğu insanı düşünmekten uzaklaştıran o fotoları. Onlar tamamen konumuz dışı.
|
