[Wallace]

Tanıyanlar bilir nasılda genç nasılda delikanlıydı. Gözleri ateş gibi her daim muzurluk peşinde. hep beklerdi ki insanlar dürüst olsun yanar döner olmasın. dayanamazdı yalanlara kıvırtmalara hemen sinirlenirdi. Sonra da siniri hemen geçer başlardı güldürmeye. iyi çocuktu güzel çocuktu doğru çocuktu.
Bir gece İzmir toplantısından sonra poğaçacıya gitmiştik ve ben her zamanki gibi bir poşet börek çörek almıştım rahmetli abi herkese mi aldın demişti bende yok bu sadece bana dediğimde yüzündeki bakışı görmeniz lazımdı. ve ben o poşeti bitirince de şaşkınlığı iki kat artmıştı.

Erken kaybettik kardeşimizi. Cuma sabahı kaza haberi gelince tüm derslerimi iptal ettim gittim hastaneye. hep dua ettik hep en ufak şeylereden ümitlendik. toparlanacak yırtacak kefeni diye. hep bir gün tekrar aramıza dönecek ve gene tüm edasıyla aramızda olacak diye bekledik.
neyse canım kardeşim kamberhanım. deli kadirim, yakışıklım, afacanım toprağın bol ruhun şad olsun